Sarajevo en Mostar op één plek: hoe de meeste bezoekers aankomen, wat de recente geschiedenis betekent voor het aanbod aan tours, en waarom dit de goedkoopste halte van een Balkanreis is.
De dingen die een beslissing veranderen — geen naverteling van de reisgids.
Ongeveer drie uur vanuit Dubrovnik of Split, met in elke richting een grensovergang. Het werkt, en zo ziet de grote meerderheid van de bezoekers de stad. Een nacht blijven levert u de brug zonder de touringcars op, en dat is een volstrekt andere plek.
Het zestiende-eeuwse origineel werd in 1993 verwoest en met dezelfde steen en methoden herbouwd; in 2004 ging hij weer open. De duikers die eraf springen vormen een eeuwenoude plaatselijke club en geen toeristenact — al vragen ze eerst wel om een bijdrage.
De Tunnel van Hoop, de belegeringsmusea en de wandeltours worden vaak geleid door mensen die het beleg van 1992–95 zelf hebben meegemaakt. Het is openhartig en soms zwaar, en het is het meest de moeite waard wat u in de stad kunt doen.
De bobsleebaan op de berg Trebević is verlaten, onder de graffiti en bereikbaar met een herbouwde kabelbaan vanaf het centrum. Het filmfestival van Sarajevo in augustus is de andere datum die de stad vult.
Euro’s worden op veel toeristische plekken aangenomen, maar het wisselgeld komt terug in marken tegen een koers die zelden in uw voordeel is. Contant geld telt hier zwaarder dan in de EU, en buiten de twee steden werken kaarten wisselend.
Ćevapi met brood en ui is het nationale gerecht en kost overal een paar euro. De oude bazaar van Sarajevo staat er vol mee, en de koffiecultuur — Ottomaans geserveerd uit een koperen kannetje — is een echte reden om te gaan zitten.
Wat open is, hoe druk het wordt en wanneer je vooraf moet boeken.