Werelderfgoed Sigiriya en Dambulla Dagtour

De huidige tempel werd gebouwd in 1874, gefinancierd door de Nattukkottai Chettiar. Deze tempel wordt gebruikt door zowel hindoes als boeddhisten. De tempel was oorspronkelijk een klein standbeeld onder een boom gebeden door het hindoeïstische volk, maar is ontwikkeld door de mensen in Matale. De eerste Kumbhabhishekham van de tempel werd gehouden in 1960.

De Aluvihare Rock Temple (ook wel Matale Alu Viharaya genoemd) is een heilige boeddhistische tempel in Aluvihare, Matale District van Sri Lanka. Omgeven door heuvels, ligt de Aluvihara grottempel 30 km ten noorden van Kandy aan de Matale-Dambulla weg. De geschiedenis van Aluvihare Rock Temple gaat terug tot de 3e eeuw voor Christus tot de regering van koning Devanampiyatissa. Er wordt aangenomen dat de koning de dagoba bouwde, de Bo-boomplant plantte en de tempel stichtte na de introductie van het boeddhisme in het land tijdens zijn bewind. Aluvihare Rock Temple was de historische locatie waar de Pāli Canon voor het eerst volledig in tekst op ola (palm) bladeren werd geschreven. Veel kloostergrotten, waarvan sommige fresco's vertonen, bevinden zich in de buurt van deze tempel.

De Ranweli Spice Garden ligt in Kawudupelella in Matale, op ongeveer een uur rijden ten noorden van Kandy. Het is een eerbetoon aan de lange geschiedenis van Sri Lankaanse kruiden. Kruiden en specerijen spelen een grote rol in de Sri Lankaanse keuken, waarvan wordt aangenomen dat ze smaak toevoegen aan voedsel terwijl ze ook gezonde verbindingen stimuleren die ontstekingen bestrijden en schade aan de lichaamscellen verminderen. Kruiden worden afgeleid van de bladeren van een plant, terwijl specerijen over het algemeen worden gemaakt van de zaden, bessen, bast of wortel. Verschillende van deze planten die de sleutel zijn tot de traditionele Sri Lankaanse keuken zijn te vinden in de Ranweli Spice Garden.

Nalanda Gedige is ontworpen naar het voorbeeld van een hindoeïstische tempel met een mandapa, een inkomhal (oorspronkelijk overdekt), een korte doorgang naar een kale cello en een ambulant rond het heilige centrum. Een beperkt aantal van de originele hindoeïstische godheidsbeeldjes bestaat in de tempel, maar een standbeeld van de God Kubera verschijnt aan de zuidkant van het tympanum boven het heiligdom, een kenmerk dat alleen te zien is in Sri Lanka. De rijkelijk versierde geveldelen, die in 1975 moeizaam opnieuw werden samengevoegd, zijn overwegend in Zuid-Indische stijl. Hoewel ze niet precies gedateerd kunnen worden, wordt aangenomen dat ze ergens tussen de 8e en 11e eeuw zijn ontstaan

Dambulla is het grootste en best bewaarde grottempelcomplex in Sri Lanka. De rots torent 160 m boven de omliggende vlakten uit. Er zijn meer dan 80 gedocumenteerde grotten in de omgeving. Grote attracties zijn verspreid over vijf grotten, die beelden en schilderijen bevatten. Deze schilderijen en beelden zijn gerelateerd aan Gautama Boeddha en zijn leven. Er zijn in totaal 153 Boeddhabeelden, drie beelden van Sri Lankaanse koningen en vier beelden van goden en godinnen. Tot de laatste behoren Vishnu en de Ganesha. De muurschilderingen hebben een oppervlakte van 2.100 vierkante meter. Afbeeldingen op de muren van de grotten omvatten de verleiding door de demon Mara, en Boeddha's eerste preek.

Volgens de oude Sri Lankaanse kroniek de Cūḷavaṃsa was dit gebied een groot bos, daarna na stormen en aardverschuivingen werd het een heuvel en werd het door koning Kashyapa (477–495 n.Chr.) geselecteerd als zijn nieuwe hoofdstad. Hij bouwde zijn paleis op de top van deze rots en versierde de zijkanten met kleurrijke fresco's. Op een klein plateau ongeveer halverwege deze rots bouwde hij een poort in de vorm van een enorme leeuw. De naam van deze plaats is afgeleid van dit bouwwerk; Sinhagiri, de Leeuwenrots. De hoofdstad en het koninklijk paleis werden verlaten na de dood van de koning. Het werd tot in de 14e eeuw gebruikt als boeddhistisch klooster. Sigiriya staat op de Werelderfgoedlijst van UNESCO. Het is een van de best bewaarde voorbeelden van oude stedenbouw

Het werd gebouwd met behulp van ongevormde rotsblokken tot ongeveer 20 voet hoog. Elke steen is breed en dik en sommige zijn ongeveer 10 voet hoog en ongeveer 4 voet breed. Er wordt aangenomen dat het werd gebouwd voor de tijd van het gebruik van metalen gereedschappen. Arthur Maurice Hocart merkte op dat stenen muren in cyclopische stijl werden gebruikt voor het fort, en vierkante gehamerde stenen werden gebruikt voor de wallen van de citadel. Zijn aantekening suggereert echter dat metalen (ijzeren) gereedschappen werden gebruikt voor de bouw. Bij opgravingen in deze gebieden werden een paar stenen smederijen gevonden, wat Hocarts bewering over het gebruik van metalen gereedschap bewees.

Er wordt aangenomen dat de geschiedenis van Pidurangala Vihara verder teruggaat dan de eerste en tweede eeuw voor Christus. Vanaf die tijd werd Pidurangala gebruikt als boeddhistisch klooster, maar werd een prominente plaats tijdens het bewind van koning Kashyapa (473–495 na Christus). Pidurangala tempel Inscripties in het vroege Brahmischrift Volgens oude kronieken had prins Kashyapa zijn vader koning Dhatusena vermoord en vluchtte hij naar Sigiriya om een veiligere plek te vinden om vergeldingsaanvallen van zijn halfbroer Mugalan te voorkomen. Met de komst van koning Kashyapa werden de Bhikku's die daar gemediteerd werden verzocht te verhuizen naar het nabijgelegen Pidurangala. Als compensatie heeft koning Kashyapa de tempel opgeknapt en er een prominente plek van gemaakt.

Een traditionele dorpstocht. Je mag koken en je mag het opeten. En daar een boottochtje, en kunnen krokodillen zien als we geluk hadden.