South Valley (Halve dag tour)

Tipon is een 500 hectare groot terrein in de buurt van Cusco dat is gebouwd rond een veer. Hoewel er in veel Peruaanse ruïnes aanwijzingen zijn voor irrigatiekanalen en -constructies, is Tipon een van de weinige plaatsen waar het irrigatiesysteem nog steeds volledig functioneel is, met water dat het hele jaar door stroomt (zelfs in het droge seizoen). Tipon is zelfs aangeprezen als een meesterwerk van waterbeheer, en de American Society of Civil Engineers heeft Tipon op zijn lijst van internationale historische civieltechnische monumenten geplaatst. De werkelijke reden en het historische gebruik van Tipon is (zoals bij veel Peruaanse ruïnes) niet helemaal bekend; men vermoedt dat het werd gebouwd als onderdeel van een landgoed voor Inca-adel. Sommige van de fijn gesneden stenen en trapeziumvormige deuren en ramen impliceren een keizerlijke lucht die was gereserveerd voor royalty's. Anderen suggereren dat Tipon een landbouwlaboratorium was (vergelijkbaar met Moray), omdat de vele terrassen van Tipon verschillende microklimaten bevatten die nuttig zouden zijn geweest voor het testen van verschillende gewassen. Anderen suggereren nog dat Tipon een rituele tuin was, met de terrassen zo geconstrueerd dat ze niet alleen water, maar ook geest en energie uit de omliggende bergen en bronnen naar de gewassen leiden die waarschijnlijk op de terrassen werden gekweekt.

Pikillaqta, de vlooienstad. Gelegen op de provincie Quispicanchis, op een hoogte van 3350 meter boven de zeespiegel, is een archeologische site met veel structuren die bijna 2000 jaar werden gebruikt De naam van de stad komt van 2 Quechua-woorden, Piki, wat vlo betekent, en llaqta, wat stad betekent, hoewel dit niet de eerste en oorspronkelijke naam van de stad is, zelfs niemand weet hoe het door de Inca's werd genoemd. Volgens de XVe eeuw, zeiden ze dat ze namen als Muyuna of Mohina hoorden, wat buigen betekent. De eerste mensen die deze site bewoonden was de Wari-cultuur, een rijk dat ongeveer 400 jaar duurde, totdat de Inca's zijn stad kwamen vernietigen en zich reorganiseerden ten voordele van het Tahuantinsuyo-rijk. Presenteert meer dan 600 gebouwen, tussen cancha's (die open velden zijn) en Tambos (opslagplaatsen), en veel plaatsen waar de mensen in de Inca-tijd leefden. Zoals traditioneel is in Wari en de Inca's, culturen die elkaar hebben beïnvloed, is het ontwerp van het hele complex geometrisch, met meer dan tienduizend mensen die er wonen. Veel sites waren aangewezen om te functioneren als een religieuze, administratieve en politieke en zelfs defensieve tegen indringers. De muren rondom het complex waren beschilderd met gips en daarom kon het hele complex een witte stad zijn. Een van de belangrijkste ontdekkingen op deze site is dat in 1927 Justo Román Aparicio, een inwoner van de stad, opgravingen op het complex heeft gedaan en 40 kleine sculpturen van turkoois heeft gevonden, en deze stukken worden tentoongesteld op de archeologische Museum van Cuzco. De stad heeft geen water; de enige waterbron ligt op 1 km van de stad, de Wakarpay-lagune. Een folkloristische vrouw genaamd Alfonsina Barrionuevo zei dat er rond het gebrek aan water een mythe was met een mooie prinses genaamd Qori Tika (gouden bloem) die besloot zijn volk te helpen door te zeggen dat degene die water naar zijn stad kan brengen, naar trouw met haar. Een dappere prins verschijnt, Paukar, die in de hoogten leeft, het aquaduct over de berg draagt, maar het water niet kon brengen. De andere man, Tuyasta, die aan de lage kant van de berg woonde, kon het vloeibare element ook niet meenemen; en de derde, Sunqo Rumi, was succesvol, omdat hij water kon brengen door 2 aquaducten te bouwen en trouwde met de prachtige Qori Tika. Tot op de dag van vandaag kun je 2 lijnen zien die de genoemde aquaducten vertegenwoordigen.

Deze plek is een demonstratie van de technische vaardigheden van de Inca's; het is gelegen op 9,5 km van Andahuaylillas. Het bestaat uit 12 terrassen omgeven door muren, kanalen en watervallen. San Pedro Apóstol Andahuaylillas Chapel wordt beschouwd als de Sixtijnse Kapel van Amerika. De eigenlijke kapel begon in 1610 te bouwen; toch is het een algemene overtuiging dat er een kleine kerk was gebouwd boven een oude Inca-tempel in het einde van de zestiende eeuw. De kapel herbergt artistieke muren en waardevolle koloniale schilderijen. Toch kunnen we enkele overblijfselen van de Inca-architectuur observeren. In het hoofdaltaar staat de heilige van het dorp: La Virgen del Rosario. Tussen de muren bevindt zich het portret van de enige vrouwen die de katholieke kerk heeft geregeerd tussen de jaren 855 - 857; de paus Joan. Naast vele muren met evangelisatie doeleinden, zelfs afbeeldingen die het paradijs en de hel tonen, en teksten in 5 talen zoals Latijn, Quechua, Aymara en Puquina, inheemse talen uit de omliggende regio's. Op veel muren ziet u verschillende schilderlagen, geschilderd in verschillende tijdperken; als een waardevol getuigenis van de geschiedenis en religiositeit van de moderne Andes- en Zuid-Amerikaanse cultuur. Andahuaylillas-orgels zijn de oudste van Latijns-Amerika. Beide bevinden zich in het hoge koor, één aan elke zijde. Ze werden gemaakt in de XVII eeuw en werden onlangs gerestaureerd; ze worden gebruikt voor zondagsmis. Deze kapel heeft een van de beste en meest gevarieerde decoraties ter wereld, vanwege zijn artistieke waarde en culturele waarde. Een paar minuten van het dorp ligt de wetlands van Lucre-Huacarpay, een van de belangrijkste ecosysteemtypen in Cusco, het herbergt maximaal 120 vogelsoorten (tussen lokale en migrerende), ze kunnen het grootste deel van het jaar worden gezien. Je kunt ook andere plaatsen bezoeken, zoals ambachtelijke workshops, het Q'ewar-project, een coöperatie die onderscheidende poppen maakt in traditionele kostuums, de belangrijkste productenwinkels van de gemeenschap en het eclectische Museo Ritos Andinos, evenals het koeienhuis van Qoriorcco als je wilt haal wat verse melk; en tot slot wat heerlijke tarwe kleine broden en snoepjes. De keuken van het dorp heeft als hoofdgerechten de geroosterde cavia, de gebakken forel en de traditionele Tarpuy Uchu, gemaakt met quinoa, cavia, pompoen toast en andere lokale producten.