Sarajevo naar Belgrado Full Day Tour enkele reis

Rogatica kleine stad in Oost-Bosnië.

Višegrad (Servisch Cyrillisch: Вишеград, uitgesproken [ʋǐʃɛɡraːd]) is een stad en gemeente in Oost-Republika Srpska, een entiteit van Bosnië en Herzegovina. Het rust aan de samenvloeiing van de Drina en de rivier de Rzav. Vanaf 2013 heeft het een bevolking van 10.668 inwoners, terwijl de stad Višegrad een bevolking van 5.862 inwoners heeft .. De stad omvat de Ottomaanse Mehmed Paša Sokolović-brug, een UNESCO-werelderfgoed die door Ivo Andrić populair werd gemaakt in zijn roman De brug over de Drina. Een toeristische plaats genaamd Andrićgrad (de stad van Andrić), gewijd aan Andrić, bevindt zich in de buurt van de brug.

Andrićgrad (Servisch Cyrillisch: Андрићград, wat "de stad van Andrić" betekent) is de naam van een bouwproject gelegen in Višegrad, Republika Srpska, Bosnië en Herzegovina door filmregisseur Emir Kusturica. De stad is opgedragen aan de Joegoslavische romanschrijver en Nobelprijswinnaar Ivo Andrić. De bouw van Andrićgrad, ook bekend als Kamengrad (Каменград, "Stonetown") begon op 28 juni 2011 en werd officieel geopend op 28 juni 2014, op Vidovdan [1] [circulaire referentie]. Andrićgrad ligt enkele kilometers van de eerste stad Kusturica, Drvengrad, in Servië.

De Mehmed Paša Sokolović-brug (Bosnisch en Servisch: Most Mehmed-paše Sokolovića / Мост Мехмед-паше Соколовића; Turks: Sokollu Mehmet Paşa Köprüsü) is een historische brug in Višegrad, in het oosten van Bosnië en Herzegovina, over de rivier de Bosnië en Herzegovina, over de Bosnië en Herzegovina, over de Bosnië-Herzegovina. Het werd voltooid in 1577 door de Ottomaanse hofarchitect Mimar Sinan in opdracht van de Grand Vizier Mehmed Paša Sokolović. [1] UNESCO heeft de brug opgenomen op de Werelderfgoedlijst van 2007.

Mećavnik ontwikkelde als getuigenis van het idee dat iedereen die ooit zijn eigen huis had, er altijd een kan hebben. Als een van de vele mensen die na de oorlog van de jaren negentig niet naar huis zijn teruggekeerd, hetzij omdat alles wat ze hadden gestolen en hun huis was platgebrand, zoals het geval was met mijn familie, of omdat ze het niet eens waren met de politiek van de tijd werd de beslissing genomen en werd hier een nieuw huis gebouwd. Het leven is hier op Mećavnik opnieuw begonnen. Vreemd als een eiland omringd en verdedigd door zijn oudere broers tegen wind en storm, werd deze heuvel de plek waar, eerst in onze dromen tijdens een pauze in filmen op Life is a Miracle, en later in werkelijkheid, een klein stadje gemaakt van grenen duig. De belangrijkste inspiratie was de oude stad Efeze, een van de eersten met een stedelijke kern, iets dat de steden van vandaag lang uit het oog verloren, terwijl ze ongepland en ordeloos blijven groeien zonder dat iemand weet hoe of waar ze zullen eindigen. En juist om die reden werd Mećavnik gebouwd, een middeleeuws fort dat zich verdedigt tegen alle vormen van gif die de samenleving aanvallen. De verdediging ligt in culturele bezigheden en de productie van biologisch voedsel! Bij Mećavnik is er een sapcentrifuge, maar ook een schuur met dertig koeien, terwijl groenten uit Barakovac komen, niet ver van Mećavnik, van de poorten naar de Beli Rzav Canyon. Op Iver, een van de toppen van de Mt Tara, onder Zborište, die de wacht houdt over Mećavnik, het eerste skigebied in Servië met een kunstmatig sneeuwsysteem, werd ook gebouwd, en daar grazen in de zomer tweehonderd schapen op het weelderige gras van het resort.

Gezichtspunt Banjska Stena Het uitkijkpunt ligt op 10 kilometer van Mitrovac. De weg naar het uitzichtpunt is duidelijk gemarkeerd en er staan banken en een veiligheidshek bovenaan. De naam Banjska stena komt van Banjsko vrelo, een veer aan de voet van het uitkijkpunt. De lente was van karstoorsprong met een watertemperatuur van 4 graden Celsius. Banja (Turks voor spa, resort) geeft een plaats met warm water aan. De inwoners van Tara gebruikten dit water zelfs in de winter omdat het altijd warm was. Banjsko vrelo stond onder water bij de aanleg van het meer van Perućac. Onder het gezichtspunt is er Banjsko točilo, een puinhoop dat in de 19e eeuw werd gebruikt voor het transport van hout. Hout werd over de rivier getransporteerd door er vlotten van te maken die over Drina naar Belgrado zweefden. Banjsko točilo is 1300 meter lang en vandaag is het bedekt met kruiden, sommige zeer zeldzame planten, kenmerkend voor screes. Vanuit het oogpunt is er een prachtig uitzicht over het meer Perućac, de Drina-kloof, het Osata-gebied in Bosnië en Herzegovina. Het meer van Perućac is een kunstmatig meer van 52 km lang en werd aangelegd door Drina in 1966 af te dammen voor de bouw van de waterkrachtcentrale Bajina Bašta. Tegenwoordig is het meer een van de grootste attracties van deze delen. Hier kunt u genieten van boottochten, zwemmen, sportvissen ... Osat is een gebied aan de linkerkant van het middelste deel van Drina, ook bekend als een sterk bouwcentrum in de 19e eeuw. Ambachtslieden uit Osat bouwden veel huizen en kerken rond het Midden- en West-Servië. Kenmerkend voor zijn architectuur - blokhutten in Tara hebben de naam osaćanka gekregen.

De Šargan Eight (Servisch: Шарганска осмица, romanized: Šarganska osmica) is een smalspoor erfgoedspoorlijn in Servië, die loopt van het dorp Mokra Gora naar het station Šargan Vitasi. Een uitbreiding naar Višegrad in de Republika Srpska, Bosnië en Herzegovina werd op 28 augustus 2010 voltooid. Het was de bedoeling om de spoorlijn naar het dorp Kremna uit te breiden tegen eind 2011 en in 2013 uit te breiden naar de stad Užice