Rondleiding door de oude stad op de tijdloze charme van Bakoe

De Dubbele Poorten van Bakoe, ook wel bekend als de Bakoe Oude Stadspoort, is een historisch en cultureel oriëntatiepunt gelegen in het hart van de hoofdstad van Azerbeidzjan die in de Azerbeidzjaanse taal ook Gosha Gala wordt genoemd. De poorten, die dateren uit de 12e eeuw, hebben door de geschiedenis heen een belangrijke rol gespeeld in de vestingwerken van de stad en zijn goed bewaard gebleven als UNESCO Werelderfgoed. In deze blogpost zullen we de rijke geschiedenis, culturele betekenis en huidige staat van de Dubbele Poorten verkennen.

Het werd gebouwd op de commerciële snelweg van de oude stad aan het einde van de 15e eeuw. De binnenplaats van de caravanserai, vierkant van opzet, met een verhoogd portaal, was achthoekig van vorm. Rondom balkons en privékamers zijn omgeven door cellen. De comfortabele achtzijdige binnenplaats was een speciale openluchthal waar reizigers en kooplieden samenkwamen na hun dagelijkse handel. Langs de gehele omtrek van de binnenruimte van de vlakomlijste binnenplaats vormt de reikende boog, die wordt gecombineerd met de algemene stijl, het belangrijkste onderdeel van de architectonische compositie. De restauratiewerkzaamheden die in 1964 werden uitgevoerd bevrijdden het caravanseraigebouw volledig van de gebouwen en lagen die later werden toegevoegd. Dit maakte het mogelijk om de grootschalige structuur te onthullen tegen de achtergrond van omliggende gebouwen. Als gevolg van archeologische opgravingen werd ontdekt dat de waterlijn van de kungpijp, die Bakoe van water voorziet, onder de karavanserai doorliep.

De Multani Caravanserai is een caravanserai in Bakoe, Azerbeidzjan. Het werd opgericht in de 14e eeuw en is gelegen in de Icherisheher oude stad, tegenover de Bukhara Caravanserai.[1] De karavanserai werd gebouwd om kooplieden uit de middeleeuwse stad Multan (nu in Punjab, Pakistan) te huisvesten die de regio bezochten voor handel, en deze karavaanserai als een halte gebruikten.[1]2][3] Ze omvatten Zoroastrianen, waarvan ook wordt aangenomen dat ze de Ateshgah-tempel in Surakhani hebben opgericht.

De Maagdentoren (Azerbeidzjaans: Qız qalası) is een 12e-eeuws monument in de Oude Stad, Bakoe, Azerbeidzjan. Samen met het Shirvanshahs' Palace, daterend uit de 15e eeuw, vormt het een groep historische monumenten die in 2001 zijn opgenomen op de UNESCO-werelderfgoedlijst van historische monumenten als cultureel eigendom, categorie III. Het is een van de meest onderscheidende nationale emblemen van Azerbeidzjan, en staat dus op Azerbeidzjaanse valutabiljetten en officiële briefpapieren. Sommige wetenschappelijke bronnen geven aan dat de Maiden Tower een primordiaal voorbeeld is van het zoroastrisme en de pre-islamitische architectuur in Iran en Azerbeidzjan.6][7] Davud A. Akhundov levert archeologisch en architectonisch bewijs en betoogt dat de toren de Vuurtempel-Toren van Zoroastrians is die 7 branduitgangen op de bovenkant van de toren had.[8] Zoroastrian geloofde dat er 7 Stappen of 7 Hemel zijn om de hemel te bereiken.

Bazarplein (Azerbeidzjaans: Bazar meydanı) of Khanqah complex (Azerbeidzjaans: Xanəgah kompleksi) is een historisch religieus-architecturaal complex met arcade uit XII-XIII eeuwen. Het is een deel van de oude stad en gelegen aan Kichik Gala straat, in de stad Bakoe, in Azerbeidzjan. Het werd ook geregistreerd als een nationaal architectonisch monument door het besluit van het kabinet van ministers van de Republiek Azerbeidzjan van 2 augustus 2001. Het complex werd ontdekt tijdens archeologische opgravingen uitgevoerd in 1964 aan de noordelijke kant van de Maiden Tower

De Sint-Bartolomeüskerk werd in 1892 gebouwd ten koste van donaties van de lokale christelijke bevolking op de plaats waar de apostel Bartholomeüs zou zijn vermoord. [1] Er wordt aangenomen dat in dit gebied bij de Maagdentoren de apostel Bartholomeus in 71 n.Chr. door lokale heidenen werd gekruisigd en gedood.[2] Het interieur van de kleine kapelvormige orthodoxe kerk was versierd met iconen van Bartholomeus en andere heiligen.[3] De kerk werd gebouwd door architect Johann Edel in de bouwstijl van Russische kerken. Het werd gebouwd op de fundamenten van de eerste en oudste kerk in Bakoe. De kerk bleef in bedrijf tot 1936, daarna werd ze afgebroken als onderdeel van de campagne tegen religie.

Het bad is al vele eeuwen ondergronds. In 1964 werd bij archeologisch onderzoek in dit gebied een middeleeuws bad ontdekt. Het bad werd gebouwd aan het einde van de 15e eeuw. De klant van het bad was Haji Ghayib, en de architect was Haji Bani. Daarom wordt het bad Haji Ghayib of Haji Bani bad genoemd. Als een van de belangrijkste elementen van moslimsteden onderscheidt dit bad zich door zijn massale verschijning op de karavaanroute. Het rijke bekledingssysteem van kamers beschikbaar in architectonische vormen geeft uiterst artistieke expressiviteit zelfs aan het interieur van kleine cellen. Bij het betreden van de badkamer kan men voelen dat expressieve architectonische vormen en volledige volume plastic stijl worden gebruikt.

Twee verdiepingen tellende caravansary of Gasim bey caravansary is een historisch-architecturaal monument uit de 15e eeuw gelegen in Icherisheher. Volgens sommige bronnen werd de karavanserai gebouwd in de 15e eeuw tijdens het bewind van Shirvanshah I Khalilullah. Na de toetreding van het Bakoekanaat tot het Russische Rijk werd de karavanserai gegeven aan het gebruik van Gasim Bey, een van de Bakoe Beys, en zijn erfgenamen

Juma-moskee (Azerbeidzjaans: Cümə məscidi, of Vrijdagmoskee), is een moskee in Bakoe, Azerbeidzjan.[1] Een inscriptie op de moskee vermeldt dat “Amir Sharaf al-Din Mahmud de restauratie van deze moskee beval in de maand Rajab 709 A.H. (1309).” Aan de noordelijke muur van de moskee werd een minaret opgericht die in het jaar 1437 door stalactieten werd ondersteund. Gelegen in het historische Icheri Sheher, is de moskee meerdere malen herbouwd. De huidige Vrijdagmoskee werd gebouwd in 1899 onder de financiering van Bakoe filantroop koopman Haji Shikhlali Dadashov. Er zijn sporen van een Zoroastrische tempel op de site.

De Kleine Cravanserai in Bakoe, Azerbeidzjan heeft een vierkante vorm en een vierhoekige binnenplaats met afgesneden hoeken. Deze caravanserai werd gebouwd in de 12e eeuw. Er is een lang balkon dat het gebouw van de caravanserai omringt. De noordelijke en zuidelijke ingangen van de caravanserai zijn portaalvormig. Tijdens de middeleeuwen was er een hoofdingang vanaf de zee. De caravanserai heeft een verdedigingsconstructie en twee verdiepingen aan de zuidelijke kant.

Het Gasim bey Bath, gebouwd in de 17e eeuw, is een middeleeuws monument van nationaal belang. Het wordt ook Sweet Bath genoemd voor de zoetigheden die worden geserveerd aan badgasten met hun thee, het ligt in de buurt van de Salyan poorten van het fort, Icheri Sheher, Azerbeidzjan. Het bad heeft een traditioneel ontwerp, met een inkomhal, een garderobe, baden, zwembaden en een ketelhuis. Kruisvormige koepels zijn in de kleedkamer en het zwembad. Ze bevonden zich aan de zijkanten van kamers met hun kamers. Keramische buizen bevonden zich in de muren en onder de vloer voor de toevoer van water en verwarming. In 1970 werd het bad gereconstrueerd en omgebouwd tot een apotheek die bekend staat als de "Groene Apotheek".

Het Agha Mikayilbad werd in de 18e eeuw gebouwd in het zuidwestelijke deel van het fort, aan een van de belangrijkste straten, Kichik Gala, Oude Stad waar de lokale bevolking deze plek vaak de buurt van badamateurs noemt. Het draagt de naam van Haji Agha Mikayil van Shamakhi, die het gebouwd heeft. Het verschilt van andere baden doordat het een groot interieur heeft en de kleedkamer en de baden vierkant zijn. De architectonische samenstelling van het bouwwerk wordt uitgedrukt in spitsbogen en koepels, verdeeld in proportionele lagen. Het bad heeft een schoorsteen boven het gebouw. In 2010 onderging het bad restauratiewerkzaamheden en blijft het een functionerend bad.

Aliagha Vahid Monument (Azerbeidzjaans: Əliağa Vahidin heykəli) is een monument in Bakoe, hoofdstad van Azerbeidzjan, ter ere van de Azerbeidzjaanse dichter en ghazalzanger Aliagha Vahid (1895-1965). Het werd gebouwd in 1990. Een monument voor Azerbeidzjans dichter en ghazalzanger Aliagha Vahid werd voor het eerst voorgesteld in 1989. Het is ontworpen en gebeeldhouwd door Rahib Hasanov. De architect was Sanan Salamzade. Het creatieve proces dat enkele maanden had geduurd werd in maart 1990 afgerond. De voortdurende, intense inspanningen en inspanningen van de drie kunstenaars werden artistiek en architectonisch aangepakt in het monument. De originaliteit van de vorm en vorm van het monument is gebaseerd op de beroemde hemistiek van de dichter met de bijnaam “Ghazalkhan (Khan van de ghazals)” "Ik ben de opvolger van de grote Fuzuli". De auteurs zagen de boomstammen uit de grond oprijzen als een artistiek teken van de voortzetting door Vahid van de beste traditie van Fuzuli.

Het Bakoe Museum of Miniature Books is het enige museum van miniatuurboeken ter wereld, gevestigd in het oude deel van Bakoe, genaamd Inner City. Het museum begon zijn werkzaamheden op 2 april 2002. In 2015 ontving het Museum of Miniature Books het Certificaat van het Guinness Book of Records als grootste particuliere museum van miniatuurboeken. Tentoonstellingen in het museum werden verzameld door Zarifa Salahova (de zus van Tahir Salahov) over een periode van 30 jaar. Haar collectie bestaat uit meer dan 6500 boeken uit 64 verschillende landen. Het museum werd opengesteld voor het publiek met de hoop de alfabetisering van de kindertijd te bevorderen.

Het Paleis van de Shirvanshahs (Azerbeidzjaans: Şirvanşahlar Sarayı, Perzisch: Het paleis is gebouwd door de Shirvanshahs in de 15e eeuw en wordt door UNESCO omschreven als "een van de parels van de architectuur van Azerbeidzjan". Het is gelegen in de binnenstad van Bakoe, Azerbeidzjan en vormt samen met de Maiden Tower een ensemble van historische monumenten ingeschreven op de UNESCO Werelderfgoedlijst van historische monumenten. In de 15e eeuw verplaatste de Shirvanshah-dynastie, onder Ibrahim I van Shirvan, zijn hoofdstad van Shemakha naar Bakoe na een verwoestende aardbeving. Hij engageerde zich voor de bouw van het "paleis".

De Beyler Moskee is een historisch en architectonisch monument dat is gelegen in de stad Bakoe, in een historisch deel van Icherisheher (Oude Stad), tegenover de "Murad" Poort van het Shirvanshah Palace Complex. Volgens de opdracht van het kabinet van ministers van Azerbeidzjan inzake historische en culturele monumenten is de Beylermoskee opgenomen in de lijst van historische en culturele monumenten van nationaal belang.

Genesteld in het hart van de oude stad van Bakoe, dient de Workshop Ali Shamsi niet alleen als een kunstatelier, maar ook als een boeiende attractie met de werken van Ali Shamsi, een gerenommeerde Azerbeidzjaanse kunstenaar. Ali Shamsi, geboren in Azerbeidzjan en tijdens zijn schooljaren verhuisd naar Bakoe, begon zijn artistieke reis op een kostschool gericht op de kunsten, met als hoogtepunt zijn afstuderen aan het Azerbeidzjan State Institute of Arts in 1985. Na zijn studie bracht Shamsi tijd door in een klooster in de buurt van Charkov, waar hij zijn vaardigheden in het schilderen van iconen aanscherpte. Sinds 1985 is hij een gewaardeerd lid van de Unie van Kunstenaars van Azerbeidzjan. Zijn atelier, een cruciaal onderdeel van de historische wijk van Bakoe, weerspiegelt zijn eclectische en brede artistieke aanbod, dat landschappen, stillevens, portretten en abstracte werken omvat. Deze stukken zijn niet alleen visueel verbluffend, maar zijn ook doordrenkt met een unieke en eigenaardige charme waar Shamsi bekend om staat.

In de middeleeuwen werd de stad Bakoe omringd door twee enorme vestingmuren aan de noord-, oost- en westkant. De kasteelmuren werden vaak verwoest tijdens vijandelijke aanvallen, dus werden ze vele malen herbouwd. De kasteelmuren werden in de jaren 1950 voor het laatst gerestaureerd. Na de laatste restauratie bleven 25 halfronde en één vierhoekige toren ("donjon" of "armorary") in de kasteelmuren over.