Rikscha Tours Berlin - Groepen tot 16 personen met meerdere riksja's

De Brandenburger Tor gemaakt van zandsteen is een van de grootste en mooiste creaties van het Duitse classicisme. Het werd gebouwd in de jaren 1788 tot 1791 op basis van ontwerpen van Carl Gotthard Langhans de Oude, die sterk gericht was op de profylaea van de Akropolis van Athene. Koning Friedrich Wilhelm II had eerder de bouw van de Brandenburger Tor besteld omdat hij op zoek was naar een waardige architecturale conclusie voor de boulevard Unter den Linden.

Aanzienlijke keerpunten en gebeurtenissen in de Duitse geschiedenis worden geassocieerd met het Rijksdaggebouw. Op 9 november 1918 riep SPD-politicus Philipp Scheidemann de Republiek vanaf het balkon op het westportaal. Het "Rijksdagvuur" vond plaats op 27 februari 1933. De plenaire zaal en de koepel werden volledig vernietigd. Een rode vlag van de Sovjet-Unie, opgeheven op 30 april 1945 door twee soldaten van het Rode Leger, symboliseerde de overwinning op het "Derde Rijk".

Het 36-meter hoge "administratiegebouw" stijgt op tussen en boven de twee vijf verdiepingen tellende administratieve vleugels, waarin de kantoren van de kanselier en zijn ministers van Staat, de kastruimte en vergaderzalen zijn ondergebracht. Een grote boog wordt gesneden in de kale muur in het noorden en zuiden, in het oosten (bij de hoofdingang) en in het westen worden de buitenmuren opgedeeld in grote glazen oppervlakken die zich tussen hoge betonnen pilaren uitstrekken. Dit geeft het grote gebouw een verbazingwekkende transparantie en lichtheid. De twee zijvleugels, waarvan de plattegronden op een kam lijken, lijken totaal anders. De kantoren zijn gegroepeerd rond atria die volledig beglaasd zijn. De lange zijwanden met hun afwisseling van betonnen muren zonder ramen en grote glazen oppervlakken lijken compact en uitdagend.

Geflankeerd door twee "T 34" -tanks staat er een bronzen standbeeld van een soldaat van het Rode Leger die zijn geweer op zijn schouder draagt in het midden van het plein. Teksten met de namen van gevallen Sovjet-soldaten zijn bevestigd aan de pilaren achter hen. In het achterste deel van het monument zijn de graven van ongeveer 2500 soldaten.

Geschiedenis van de dierentuin Aan het einde van de 17e eeuw, keurvorst Friedrich III. creëer een "plezierpark voor de bevolking" vanuit het voormalige jachtgebied. Na verloop van tijd werd het park opnieuw ontworpen volgens verschillende modellen, waaronder Tussen 1833 en 1838 transformeerde de beroemde landschapsarchitect Peter Joseph Lenné de dierentuin in een Engels openbaar park. Bezienswaardigheden in de Tiergarten Maar het zijn niet alleen bomen, struiken en groene ruimtes die het gezicht van de ongeveer 200 hectare grote dierentuin bepalen. Veel bezienswaardigheden zoals monumenten en gedenktekens, bruggen, de Victory Column, het kantoor van de federale president, het House of World Cultures of de Engelse tuin nodigen u uit voor een dagwandeling door het park. De Engelse tuin rondom een vijver geeft inzicht in de Engelse landschapsarchitectuur en is vandaag een van de mooiste hoeken van de dierentuin.

Potsdamer Platz was gepland als een hele wijk door architecten. Met succes - de cafés, bioscopen en winkels tussen de futuristische hoogbouw worden door zowel Berlijners als toeristen gebruikt. De berekening van de stadsplanners werkte: de Berlijners hebben de cafés, bioscopen en de grote winkelgalerij van de nieuwe Daimler City zeer goed geaccepteerd. Een geheel nieuw district werd gecreëerd op 6,8 hectare tussen Potsdamer Platz en Reichpietschufer.

Het gebied, dat in 1987 bekend werd als de "Topografie van Terreur", was de centrale locatie voor de planning en controle van de meeste nazi-misdaden. Tussen 1933 en 1945 waren de belangrijkste instellingen van het nationaal-socialistische terreurapparaat van de SS en de politie hier ondergebracht bij de Secret State Police Office, de Reichsführung SS en het Reich Security Main Office.

De Martin-Gropius-Bau is gewijd aan culturele geschiedenis, hedendaagse kunst en fotografie.

Het officiële monument ter herdenking van de Berlijnse Muur bevindt zich aan de Bernauer Straße. De straat, die de grens vormde tussen Wedding (West) en Mitte (Oost), was het toneel van tragische ontsnappingsverhalen. Mensen uit het afgesloten Oost-Berlijn sprongen uit de ramen van hun huizen om het vrije Westen te bereiken. 37 jaar na het begin van de bouw van de Berlijnse Muur, op 13 augustus 1998, werd in Berlijn het Monument Berlijnse Muur op de hoek van de Ackerstrasse geopend.

De voormalige militaire controlepost Checkpoint Charlie was de beroemdste grensovergang van de drie grenspunten die door de Amerikanen werden gecontroleerd naast de Glienicke-brug tijdens de divisie van Berlijn. De anderen waren de grenscontrolepunten Helmstedt-Marienborn (Checkpoint Alpha) en Dreilinden-Drewitz (Checkpoint Bravo). De overgang kon alleen worden gebruikt door buitenlanders en werknemers van de Permanente Vertegenwoordiging van de FRG in de DDR en door ambtenaren van de DDR.

Friedrichstrasse loopt als een noord-zuidas door Berlijn. Een populaire winkelstraat ontwikkelde zich tussen Checkpoint Charlie en het station Friedrichstrasse na de val van de muur.

Het plein werd aan het einde van de 17e eeuw gemaakt volgens plannen van Johann Arnold Nering. In die tijd vestigden Franse immigranten, voornamelijk Franse protestanten (Hugenoten) zich in dit gebied. De markt heette eerst Esplanade, daarna in chronologische volgorde Lindenmarkt, Friedrichstädtischer Markt en Neuer Markt. Uiteindelijk werd het omgedoopt tot Gendarmenmarkt in 1799, omdat van 1736 tot 1782 de wacht en stallen van het regiment "Gens d'armes" zich daar bevonden.

De permanente tentoonstelling "Manieren - verkeerde paden - omwegen" in de Duitse kathedraal toont op vijf verdiepingen de historische ontwikkeling van de liberale parlementaire democratie in Duitsland.

Het Konzerthaus am Gendarmenmarkt is een meesterwerk van classicistische architectuur en is een van de belangrijkste werken van Karl Friedrich Schinkel. Reeds in 1776 werd hier op aandringen van Frederik de Grote een klein komediehuis geopend, dat was ontworpen volgens de plannen van de Pruisische bouwdirecteur, Johann Bouman de Oude. werd gebouwd. De hernoeming naar het Koninklijk Nationaal Theater in 1787 illustreerde de opkomst van een van de toonaangevende theaters in het land

Midden in het museumcentrum van Berlijn geeft Bebelplatz een idee van hoe een prachtige stad er bijna 300 jaar geleden uitzag. De nazi's ontheiligden de plaats met het verbranden van boeken, dat nu een gedenkteken is. Op 10 mei 1933 verbrandden de nationaal-socialisten meer dan 20.000 boeken op Bebelplatz. Ze geloofden dat de volumes die ze selecteerden 'niet-Duitse geest' waren. Deze omvatten boeken van Erich Kästner, de familie Mann, Magnus Hirschfeld, Lion Feuchtwanger, Karl Marx, Else Lasker-Schüler en bijna 400 andere auteurs. De boeken van Heinrich Heine werden ook verbrand. Als je ze in plaats daarvan had gelezen, zou je de opmerking van Heine zijn tegengekomen dat overal waar je boeken verbrandt, je ook mensen hebt

Tussen de Spree en de Kupfergraben ligt het wereldberoemde Museumeiland, waarvan de gebouwen de archeologische collecties en de kunst van de 19e eeuw herbergen. Het uitgangspunt van het ensemble bestaande uit talloze gebouwen was de voltooiing van het Oude Museum, gebouwd volgens de plannen van Schinkel, in 1830.

De machtige kathedraal van Berlijn in het hart van de stad kan niet over het hoofd worden gezien dankzij de opvallende koepel. Een bezoek aan de kathedraal is niet alleen een must voor elke kerkliefhebber, want deze is van binnen en van buiten rijkelijk versierd - na het beklimmen van de koepel krijgen bezoekers een opwindend uitzicht over het stadscentrum van Berlijn met de Spree, Lustgarten en Museumeiland.

Tussen de Karl-Liebknecht-Strasse, Kupfergraben, het oude museum en de kathedraal van Berlijn ligt de lusttuin, die aanvankelijk bij het stadspaleis hoorde. Het is een van de traditionele pleinen in de stad. Tegenwoordig zijn er twee dubbele rijen lindebomen en een enorme rode granieten kom. In de zomer rusten toeristen op de grasvelden of verfrissen ze zich bij de fontein in het midden van de lusttuin.

Of het nu in de jaren twintig, in de DDR-tijd of vandaag de dag was: de beroemde Alexanderplatz was en is nog steeds een van de levendigste pleinen van Berlijn. De Alex, zoals Berlijners het kort noemen, is het centrum in het oosten van de stad en is een van de belangrijkste bezienswaardigheden in Berlijn. Maar niet alleen het plein alleen trekt veel toeristen: attracties zoals de televisietoren, de wereldklok of de fontein van vriendschap tussen volkeren bevinden zich op de Alexanderplatz. Daarnaast is het plein een vast winkeladres in de stad geworden.