Privétour en lunch in een typisch restaurant in de oude stad

Het Sarzano-plein bevindt zich in het gebied waarvan wordt gezegd dat het de oorspronkelijke kern van Genua of liever "Ianua" is.

Als je langs de Via Garibaldi loopt, proef je de oude schoonheid van deze prachtige stad door de statige en elegante woningen van de rijke kooplieden. Vanaf het midden van de 16e eeuw werd Genua verrijkt met prachtige gevels in stucwerk, marmer of geschilderde decoraties, grandioze atriums, prachtige tuinen met fonteinen en nymphaeums; en binnen, grote zalen met fresco's, weelderige meubels, kostbare kunstcollecties en rijke fotogalerijen. Deze luxueuze residenties ontgingen niet aan het oog van verfijnde kunstenaars zoals de grote Vlaamse schilder Pieter Paul Rubens die in het begin van de zeventiende eeuw zijn boek met tekeningen van de gebouwen publiceerde, dat hij voorstelde als model voor de residenties van de aristocratie van heel Europa.

Op korte afstand van Porta Soprana, net buiten de oude middeleeuwse muren, ligt het zogenaamde Casa di Colombo. Het is waarschijnlijk een reconstructie uit de 18e eeuw van het oorspronkelijke middeleeuwse gebouw waarin de ontdekker van Amerika in zijn jeugd woonde. Het huis is waarschijnlijk verwoest tijdens het bombardement van de Franse vloot van koning Lodewijk XIV dat Genua in 1684 trof. Het gebouw is verdeeld over twee verdiepingen: de begane grond werd gebruikt als werkplaats door zijn vader, Domenico Colombo, die zich bezighield met het weven van wol en van commercie. Boven was het ouderlijk huis. Volgens schriftelijke bronnen woonde de zeevaarder hier in een periode inbegrepen - ongeveer - tussen 1455 en 1470.

Gelegen vlak bij een van de belangrijkste dokken in de stad, was dit ooit de locatie van de oude graanmarkt van Genua en stond het in de 12e eeuw bekend als piazza "dei banchi" vanwege de geldwisselaars onder de portieken van de verschillende gebouwen. Het plein werd verwoest door een vreselijke brand in 1398 en pas in de 16e eeuw werden de restauratiewerkzaamheden aan de gebouwen voltooid; dit werk omvatte ook de bouw van een Loggia dei Mercanti (koopmansloggia), ontworpen door Andrea Ceresola, bekend als il Vannone, om een overdekte locatie te bieden aan bankiers en geldwisselaars die in het gebied werken.

De belangrijkste kerk in Genua is de Cattedrale di San Lorenzo. De Genuese kathedraal en de artistieke voorstellingen op de muren gaven aanleiding tot vele legendes en curiosa. Het werd gebouwd rond het jaar 1098 om een basiliek te ondersteunen en vervolgens te vervangen, die dateerde uit de 5e of 6e eeuw en later werd uitgebreid met plechtige en kostbare vormen. De kathedraal is gewijd aan San Lorenzo Martire en bewaakt de as van de patroonheilige van de stad San Giovanni Battista, die aan het einde van de Eerste Kruistocht naar Genua werd gebracht.

De Luzzati-tuinen bevinden zich in het "hart" van het historische centrum van Genua en zijn een prachtig en zeldzaam geval van herstel dat niet alleen aandacht besteedt aan de architectonische en stedelijke aspecten, maar vooral aan het welzijn van de gemeenschap. De ruimte bevat een reeks activiteiten die bedoeld zijn voor de leefbaarheid en revitalisering van de buurt, maar die openen met culturele initiatieven en evenementen, vooral naar buiten toe, naar de burgers, met het project om een multiculturele en multi-etnische pool te worden.

Het centrale plein van Genua, een ontmoetings- en ontmoetingsplaats voor belangrijke stadsevenementen, is opgedragen aan Raffaele De Ferrari, de hertog van Galliera, een genereuze weldoener die in 1875 een aanzienlijke som geld schonk voor projecten om de haven uit te breiden. In het midden staat een monumentale bronzen fontein, gemaakt door de architect Cesare Crosa van Vergagni in 1936. Het Teatro Carlo Felice en het gebouw van de Accademia Ligustica di Belle Arti (Ligurische Academie voor Schone Kunsten) die uitkijken op het plein, zijn beide ontworpen door Carlo Barabino. Piazza De Ferrari wordt ook begrensd door de zijgevel van Palazzo Ducale (waarvan de hoofdingang zich op het aangrenzende Piazza Matteotti bevindt), Palazzo della Regione Liguria (de kantoren van de regio Ligurië, gebouwd in 1920) en Palazzo della Nuova Borsa ( de nieuwe beurs), een van de mooiste voorbeelden van Genuese Art Nouveau (1912).

Palazzo San Giorgio is een van de meest relevante en bekende historische gebouwen in Genua. Tegenwoordig herbergt het het hoofdkantoor van de Autorità di Sistema Portuale del Mar Ligure Occidentale. Het paleis bevindt zich in het havengebied en bestaat uit twee verschillende delen: het oude, een typisch voorbeeld van middeleeuwse architectuur, met de voorkant gericht op de Sottoripa-portiek, en het renaissancistische deel, op het zuiden georiënteerd. De hoofdingang bevindt zich aan deze kant voor de Porto Antico, tegenover de Via della Mercanzia, een klein steegje dat piazza Caricamento verbindt met piazza Cavour.

Het oude portaal werd in 1992 opnieuw ontworpen door Renzo Piano voor de viering van de vijfhonderdste verjaardag van de ontdekking van Amerika. Het werd een toeristisch centrum van de stad waar je kunt drinken, dineren, winkelen, een film kijken, duik in het zwembad. Aan het einde van het dok ligt het Magazzini del Cotone-complex, vanuit dit gezichtspunt kunt u de Lanterna, die heel dichtbij is, en Genua en zijn Golf in al hun schoonheid bewonderen. Op de achtergrond zijn de heuvels vol kleuren bij daglicht en 's nachts verlicht.

Spianata Castelletto Een fantastisch "balkon" boven het historische centrum met een 360° uitzicht over de stad en de haven. Er naartoe rijden met de Art Nouveau-lift is een betoverende ervaring. "Als ik beslis naar de hemel gaan Ik ga in de lift van Castelletto..." (Giorgio Caproni, uit "De lift") Vanaf hier kunnen bezoekers de daken bewonderen die zijn gemaakt van leisteen, een traditioneel lokaal materiaal, evenals middeleeuwse torens en barokke koepels; in de verte komt de zee tot leven met zowel moderne schepen als oude herinneringen Het hoge terrein vormt een achtergrond bezaaid met parken, villa's en heiligdommen en bekroond met de forten van de stad. Tot 1849 stond het fort van Castelletto op de plaats van dit prachtige uitkijkpunt, voordat het op verzoek van het publiek met de grond gelijk werd gemaakt, omdat het werd beschouwd als een bedreiging voor de stad beneden in geval van vijandelijke bezetting. In 1910, toen Alinari-foto's de schoonheid ervan populair maakten, voegde de esplanade/uitkijkpunt van Castelletto zich bij de lijst van Genua's must-see wonderen.

Het is een betoverende ervaring om met de Art Nouveau-lift naar Spianata Castelletto te rijden. Dit is de lift waaraan de dichter Caproni een gedicht opdroeg: "Als ik beslis naar de hemel gaan Ik ga in de lift van Castelletto..." (Giorgio Caproni, uit "De lift")