Phnom Penh-stadstour van een hele dag

De oprichting van het Koninklijk Paleis in Phnom Penh in 1866 is een relatief recente gebeurtenis in de geschiedenis van de Khmer en Cambodja. De zetel van de Khmer-macht in de regio lag van 802 na Christus tot het begin van de 15e eeuw in of nabij Angkor ten noorden van het Grote Tonlé Sap-meer. Nadat het Khmer-hof in de 15e eeuw uit Angkor was verhuisd nadat het door Siam was verwoest, vestigde het zich eerst in Phnom Penh. De belangrijkste elementen van de openbare oostelijke binnenplaats van het moderne paleis zijn: De Troonzaal, die de drie belangrijkste koninklijke tronen bevat en de plaats is waar koningen worden gekroond en waar buitenlandse ambassadeurs worden ontvangen; -Het Napoleon-paviljoen, dat Norodom als ontvangsthal gebruikte en tegenwoordig een museum is; -Het Phochani Pavilion, een feestzaal; -Het Chan Chhaya of Moonlight Pavilion op het noordoostelijke deel van de muur, gebruikt voor staatsbanketten en dansvoorstellingen; -De Damnak Chan achter het Napoleon-paviljoen, een administratief gebouw.

De Zilveren Pagode bevindt zich aan de zuidkant van het Koninklijk Paleis in Chey Chumneas, Phnom Penh. De officiële naam is Wat Ubaosoth Ratanaram, ook bekend als Wat Preah Keo Morakot, wat vaak wordt afgekort tot Wat Preah Keo in Khmer. Deze tempel wordt door buitenlandse toeristen Wat Prak genoemd omdat de vloer van zilver is, de hele vloer is bedekt met 5329 zilverstukken in Een tablet weegt 1.125 kg. Er zijn 1.650 artefacten te zien in de tempel, waarvan de meeste zijn gemaakt van goud, zilver, brons en versierd met edelstenen zoals diamanten, robijnen, saffieren en andere edelstenen. Het beeld is gemaakt van 90 kilogram goud en bevat 9584 diamanten, waarvan de grootste 25 karaat is.

Een markt en een art deco-oriëntatiepunt in Phnom Penh, de hoofdstad van Cambodja. Het felgele gebouw dat in 1937 werd voltooid, heeft een 26 meter hoge centrale koepel, met vier hoge armen met gewelfde daken die diagonaal over het blok vertakken, waardoor enorme gangen ontstaan met talloze kraampjes en een verscheidenheid aan goederen. Oorspronkelijk ontworpen door stadsarchitect Jean Desbois, werden de bouwwerkzaamheden begeleid door de Franse architect Louis Chauchon. Toen het voor het eerst werd geopend in 1937, werd gezegd dat het de grootste markt in Azië was; vandaag opereert het nog steeds als een markt.

Om de slachtoffers van zuiveringen op te vangen die belangrijk genoeg waren voor de aandacht van de Rode Khmer, werd een nieuw detentiecentrum gepland in het gebouw dat vroeger bekend stond als de Tuol Svay Pray High School, genoemd naar een koninklijke voorvader van koning Norodom Sihanouk, de vijf gebouwen van het complex werden in maart of april 1976 omgebouwd tot gevangenis en verhoorcentrum. Vroeger werden andere gebouwen in de stad al gebruikt als gevangenis S-21. De Rode Khmer doopte het complex om tot "Veiligheidsgevangenis 21" (S-21) en de bouw begon om de gevangenis voor de gevangenen aan te passen: de gebouwen waren omheind met elektrisch prikkeldraad, de klaslokalen werden omgebouwd tot kleine gevangenis- en martelkamers en alle ramen waren bedekt met ijzeren staven en prikkeldraad om ontsnappingen en zelfmoorden te voorkomen. Van 1976 tot 1979 werden naar schatting 20.000 mensen opgesloten in Tuol Sleng (het werkelijke aantal is onbekend). Op elk moment hield de gevangenis tussen de 1.000 en 1.500 gevangenen vast.

Na de val van het regime van de Rode Khmer werden massagraven met 8.895 lichamen ontdekt in Choeung Ek. Veel van de doden waren voormalige politieke gevangenen die door de Rode Khmer werden vastgehouden in hun detentiecentrum Tuol Sleng en in andere Cambodjaanse detentiecentra. Tegenwoordig is Choeung Ek een gedenkteken, gemarkeerd door een boeddhistische stoepa. De stoepa heeft zijkanten van acrylglas en is gevuld met meer dan 5.000 menselijke schedels. Sommige van de lagere niveaus zijn overdag geopend, zodat de schedels direct te zien zijn. Velen zijn verbrijzeld of ingeslagen.

Het Onafhankelijkheidsmonument in Phnom Penh, de hoofdstad van Cambodja, werd in 1958 gebouwd ter herdenking van de onafhankelijkheid van Cambodja van Frankrijk in 1953. Het staat op een rotonde op de kruising van Norodom Boulevard en Sihanouk Boulevard in het centrum van de stad.

Het Norodom Sihanouk-monument, ook wel het standbeeld van koning Vader Norodom Sihanouk genoemd, is een monument ter herdenking van de voormalige koning Norodom Sihanouk in Phnom Penh, Cambodja. Het bronzen beeld is 4,5 meter hoog en staat onder een 27 meter hoge stoepa in het park ten oosten van het Onafhankelijkheidsmonument.

In 1372 woonde een rijke oude dame genaamd "Penh" op een kleine heuvel in de buurt van de oever van de samenvloeiing van de vier rivieren. Op een dag, toen het regende, ging Penh naar de haven om een bad te nemen en zag een drijvende Koki-boom in de rivier en ze belde het dorp om hem uit het water te vissen. Zij en de dorpelingen namen een stuk hout om de modder af te schrapen en in het gat van de Koki-boom stonden vier Boeddhabeelden van brons, messing en één van marmer. Een ander beeld was in de vorm van Vishnu met de handen die een staf, een ketting, een slak en een lotusbloem vasthouden. Penh vroeg de dorpelingen om te helpen de Koki-boom terug te halen en de vier schatten terug te halen. Later gaf Penh de dorpelingen de opdracht om een kunstmatige heuvel te bouwen en een kleine houten tempel op de top van de heuvel te bouwen om het standbeeld te huisvesten. Ze nodigde monniken uit om voor de beelden te bidden en de monniken noemden de hermitage "Wat Phnom", die tot op de dag van vandaag bekend is.