J.R.R. Tolkien's privétour door Oxford en Stonehenge

Wolvercote Cemetery ligt in de parochie van Wolvercote, Oxford, Engeland. De hoofdingang bevindt zich aan Banbury Road en heeft een zij-ingang in Five Mile Drive. Het heeft een begrafeniskapel en openbare toiletten. De begraafplaats werd geopend in 1889 en bevat nu meer dan 15.000 graven. Het graf van JRR en Edith Tolkien is een van de graven op de begraafplaats. Toen het tijd was voor hem om zich in september 1973 bij Edith in ‘Middle-earth’ te voegen (81 jaar oud), werd Tolkien begraven in hetzelfde graf op de Wolvercote Cemetery, ongeveer 1,6 km verder naar het noorden dan Tolkiens voormalige huizen aan Northmoor Road. Het graf draagt niet alleen de namen van man en vrouw, maar ook Beren (mannelijk) en Lúthien (vrouwelijk), personages en minnaars uit ‘The Silmarillion’. Het lijkt erop dat Tolkien gewoon een oude romanticus was. In fictie wordt Beren vermoord, maar weer tot leven gewekt als gevolg van het pleidooi van Lúthien. In werkelijkheid was er geen ‘tweede komst’ voor JRR, misschien omdat zijn echte Lúthien hem al vooroverleden had.

In Oxford was misschien wel de beroemdste inwoner van Northmoor Road de Oxford-academicus en auteur J. R. R. Tolkien. Hij woonde in 1926–1930 op nr. 22 en vervolgens in een groter huis op nr. 20 in 1930–1947. Tolkien schreef The Hobbit en het grootste deel van The Lord of the Rings terwijl hij woonde op 20 Northmoor Road. Er hangt nu een blauwe plaquette op het huis. Na Wolvercote Cemetery bezoeken we zijn beide huizen in Oxford.

JRR Tolkien matriculeerde (formeel ingevoerd Exeter College) op 17 oktober 1911, 19 jaar oud, als exposant in Classics. Hij veranderde van koers naar Engelse taal en literatuur en studeerde in 1915 af met eer van de eerste klas. In 1914 ontving Tolkien de Skeat-prijs voor Engels van de universiteit en de bibliotheek heeft het boek verworven dat hem enkele tips voor het ontwerpen van patronen door William Morris, een andere alumnus van het Exeter College, werd gepresenteerd. Exeter College Archives heeft informatie over zijn toelatingsexamen, collegegeld en accommodatie aan het College, met details over beurzen en examenresultaten. Leningen van de universiteitsbibliotheek omvatten een geannoteerde Finse grammatica, nu in de speciale collecties van de bibliotheek. Hij nam deel aan de viering van het 600-jarig jubileum van het College in 1914 en was een prominent lid van de debatvereniging van het college, de Stapeldon Society en de Essay Club.

Pembroke College is een belangrijke plek in zijn carrière. Tolkien keerde vóór 1925 terug naar Oxford. Deze keer zou hij naar de andere kant van het hek gaan, nog steeds verankerd in de academische wereld, maar als professor werd hij eerst professor in Angelsaksisch (1925-45), daarna in Engelse taal en Literatuur (1945-1959). Die eerste periode van 20 jaar, ondergedompeld in het Angelsaksisch, was op Pembroke College, waar Tolkien een fellowship had. Hij was vanaf medio 1919 ook begonnen met privélessen, inclusief studenten aan de (destijds) vrouwencolleges van Lady Margaret Hall en St Hugh's College. Tolkien zou zich ook met schrijven bezighouden. Het was tijdens de Pembroke-jaren dat hij ‘The Hobbit’ en de eerste twee delen van ‘The Lord of the Rings’ schreef.

In 1945 verhuisde Tolkien naar Merton College, waar hij hoogleraar Engelse taal en literatuur was tot 1959, toen hij op 67-jarige leeftijd met pensioen ging. Het was tijdens de Merton-jaren dat Tolkien het laatste deel van 'The Lord of the Rings' (1948) voltooide, bijna een decennium nadat hij voor het eerst was begonnen met het schetsen van de verhalen. Dingen snel afmaken was nooit een eigenschap van hem.

Christ Church is een van de beroemde hogescholen in Oxford. De school van veel Britse premiers werd opgericht door Henry VIII, waar de kapel van het college ook dienst deed als kathedraal van de stad. De Grand Hall van de Harry Potter-films werd op drie verschillende plekken gefilmd. Aan de muren hangen portretten van alumni-premiers, geestelijken en filosofen; en Alice in Wonderland-schrijver Lewis Carroll gaf les aan de universiteit. Onze APTG-gekwalificeerde toeristische gidsen met blauwe badge zullen u alle interessante verhalen over Christ Church vertellen.

Dit klassieke gebouw met koepel, voltooid in 1737, vormt het centrum van het architectonische Oxford en wordt beschouwd als een van de eerste voorbeelden van Engeland van een ronde bibliotheek. Dit grootse ronde gebouw in het midden van Radcliffe Square, gefinancierd door Dr. John Radcliffe, ontworpen door James Gibbs en gebouwd tussen 1737 en 1748, is een iconisch monument in Oxford en een werkende bibliotheek. Het koepelvormige klassieke gebouw wordt beschouwd als een van de vroegste voorbeelden van een ronde bibliotheek in Engeland. Openbare toegang is beperkt tot alleen rondleidingen.

De Bodleian Library is een werkbibliotheek die deel uitmaakt van de Universiteit van Oxford. Het is gehuisvest in een opmerkelijke groep gebouwen die het historische hart van de universiteit vormt, en u kunt de vierhoeken van deze prachtige bouwwerken gratis verkennen. In sommige van de gebouwen, zoals de oudste onderwijs- en examenruimte van de universiteit, The Divinity School (gebouwd in 1427-88), ontdekt u meer van de fascinerende geschiedenis van de universiteit door de door Tourope UK gekwalificeerde toeristische gidsen met blauwe badge die achter de schermen vertellen in de Bibliotheek, inclusief de oudste onderzoeksbibliotheek, daterend uit 1602-20. Je zult je verbazen over 5 basisorden van de architectuur van kolommen: Dorisch, Ionisch, Corianthisch, Tucson en Composiet. Komt langs: Sheldonian Theatre Het Sheldonian Theatre, een prachtig monumentaal pand in het stadscentrum van Oxford, is de officiële ceremoniële zaal van de Universiteit van Oxford.

De belangrijkste gebouwen van Hertford College zijn met elkaar verbonden door een gang genaamd de "Brug der Zuchten", gebouwd in 1913-14 en vernoemd naar de Ponte Dei Sospiri in Venetië. De Brug der Zuchten ligt recht tegenover de ingang van de Bodleian Bibliotheek, beroemd om zijn gelijkenis met de Brug der Zuchten in Venetië, is nooit bedoeld als replica van de Venetiaanse brug, en in plaats daarvan lijkt hij meer op de Rialtobrug in dezelfde stad. Desalniettemin biedt de brug een populaire fotomoment voor toeristen en nieuwkomers. Let gewoon op onze gids waarom we de brug 'Brug der Zuchten' noemen

Het Sheldonian Theatre, een prachtig monumentaal pand in het stadscentrum van Oxford, is de officiële ceremoniële zaal van de Universiteit van Oxford. Het theater is vooral een populaire toeristische attractie omdat het vanaf de koepel een van de beste panoramische uitzichten biedt op de beroemde skyline van Oxford. Het werd ontworpen door Sir Christopher Wren en gebouwd tussen 1664 en 1669. Lees meer over hoe de universiteit werd gevormd, hoe lang het bestaat en de geheimen van het verleden door de door Tourope UK gekwalificeerde toeristische gidsen met blauwe badge. Naast het Sheldonian Theatre zullen we ook Divinity School bezoeken. Je zult versteld staan van de ingewikkelde plafondpatronen en prachtige hoge ramen van de Divinity School. Zorg ervoor dat u tijdens uw bezoek op een bank gaat zitten en stel u voor dat mondelinge examens plaatsvinden binnen die prachtige muren. De Divinity School is een middeleeuws gebouw en kamer in de loodrechte stijl die wordt gekenmerkt door zijn rijke versieringen en maaswerk.

Het gebouw is in 1712 gebouwd door de Oxford University Press voor de drukkerij van de universiteit en maakt nu deel uit van de Bodleian Library. Het werd gebouwd om de Oxford University Press te huisvesten, die eerder een grote kamer boven het plafond van het Sheldonian Theatre had bezet. Het dankt zijn naam aan het feit dat het gedeeltelijk werd betaald uit de winst uit de geschiedenis van de grote opstand door Lord Clarendon, wiens zoon de universiteit het auteursrecht schonk. Het stond bekend als "The Printing House" totdat de University Press in 1832 verhuisde naar Walton Street. Tegenwoordig wordt het gebouw gebruikt als een internationaal examencentrum.

Stonehenge staat alleen in het uitgestrekte, lege deel van de Salisbury Valley als 's werelds beroemdste prehistorische en nu een werelderfgoedlocatie. De oorsprong gaat bijna 5000 jaar terug en sindsdien is het de thuisbasis van heidense religies en spirituele aanbidding. Wat was het doel van deze enorme verzameling stenen? Was het een observatorium voor de waarneming van de maan, een zonnetempel of een complexe begraafplaats? Wie waren die mensen die deze stenen van 40 ton namen en ze uithakte? U zult hier alle antwoorden leren en u verbazen over dit opmerkelijke en mysterieuze staaltje van oud design en engineering hier vandaag. Je bezoekt eerst Stonehenge Visitors Center om het idee van deze prehistorische begraafplaats te begrijpen. Luister gewoon naar dit eeuwenoude verhaal van uw APTG-gekwalificeerde toeristische gidsen met blauwe badge die vandaag door Tourope UK worden verstrekt.