Halve dag stadstour door Cusco en Sacsayhuaman

Bezoekers van dit prachtige Inca-fort, dat uitkijkt over de stad Cusco, kunnen niet onder de indruk zijn van de schoonheid en de monumentale omvang van deze belangrijke Inca-constructie. Sacsayhuaman kan op verschillende manieren worden vertaald als 'gespikkelde valk' of 'gespikkelde kop'. De laatste interpretatie verwijst naar het geloof dat de stad Cusco was opgezet in de vorm van een poema waarvan het hoofd de heuvel van Sacsayhuaman was. De oorsprong is onzeker, maar het fort wordt over het algemeen toegeschreven aan de periode van Inca Pachacuti, de man die in wezen het Inca-rijk heeft gesticht.

Dit is een van de beste voorbeelden van een rotskunstig gesneden insitu met complexe patronen van stappen, stoelen, geometrische reliëfs en een poema-ontwerp. De rots is een uitstekend voorbeeld van de Inca 'Rock Worship'. In Inca-kosmologische overtuigingen hielden de Inca's grote rotsachtige rotsen in eerbied, alsof ze een verborgen spirituele kracht bezaten. Boven op de rots zijn zigzagkanalen die dienden om chicha (lokaal maïsbier) of geofferd lamabloed op te dienen voor waarzeggerij; de snelheid en de route van de vloeistof, in combinatie met de patronen in de rots, gaven de antwoorden op de aanroepingen van de priester. Binnen in de rots zijn grote nissen en een mogelijk altaar. Dit kan een plek zijn geweest waar de mummies van mindere royalty's werden bewaard samen met goud en kostbare voorwerpen

Gelegen op een heuvel met prachtig uitzicht over het omringende landschap was Puca Pucara waarschijnlijk een tambo, of een soort posthuis dan een echt fort. Reizigers kunnen hier met hun goederen en dieren zijn ondergebracht voordat ze Cusco binnenkomen of verlaten. Een alternatieve theorie is dat het diende als een wachtpost die de stroom van mensen controleerde en produceerde tussen Cusco en de Heilige Vallei

Meestal aangeduid als de 'Banos del Inca' of Inca-baden, was Tambomachay een plaats voor ritueel baden. De uitstekende kwaliteit van het metselwerk suggereert dat het gebruik ervan was beperkt tot de hogere adel, die de baden misschien alleen bij ceremoniële gelegenheden gebruikte. De ruïnes bestaan in principe uit 3 vermoeide platforms. De bovenste bevat vier trapeziumvormige nissen die misschien als zitplaatsen werden gebruikt; op het volgende niveau komt een ondergrondse veer rechtstreeks uit een gat aan de voet van het metselwerk en van hier stroomt naar het onderste platform, waardoor een koude douche ontstaat net hoog genoeg voor een Inca om eronder te staan. Op dit platform splitst het bronwater zich in twee kanalen, beide gieten de laatste meter naar het maaiveld

De site van vandaag is een bizarre combinatie van Inca en koloniale architectuur, bedekt met een dak van glas en metaal. In Inca-tijden was Qorikancha (Quechua voor ‘Golden Courtyard’) letterlijk bedekt met goud. De tempelmuren waren bekleed met ongeveer 700 massief gouden platen, die elk ongeveer 2 kg wogen. Er waren levensgrote gouden en zilveren replica's van maïs, die ceremonieel werden 'geplant' in landbouwrituelen. Ook werden massief gouden schatten gerapporteerd, zoals altaren, lama's en baby's, evenals een replica van de zon. Maar binnen enkele maanden na de komst van de eerste veroveraars was deze ongelooflijke rijkdom allemaal geplunderd en gesmolten.

De kathedraal is een van de grootste bewaarplaatsen van koloniale kunst in de stad, vooral voor werken van de escuela cuzqueña (Cuzco-school), bekend om zijn decoratieve combinatie van 17e-eeuwse Europese devotionele schilderstijlen met het kleurenpalet en de iconografie van inheemse Andes-kunstenaars. Een klassiek voorbeeld is de veelvuldige uitbeelding van de Maagd Maria die een bergvormig rokje draagt met een rivier die rond de zoom ervan loopt en haar identificeert met Pachamama (Moeder Aarde).