Halve dag Cusco City Tour : Kathedraal, Qorikancha & Vier Ruïnes

De thuisbasis van talloze architecturale overblijfselen en historische bezienswaardigheden, de stad Cusco wemelt van attracties die bezoekers een kijkje in de rijke geschiedenis bieden. Het belangrijkste plein van Cusco, de Plaza de Armas, vormt de kern van alles, zowel qua locatie als qua betekenis. Cusco's Plaza de Armas, het 'plein van de krijger' in het Inca-tijdperk, is het decor geweest voor veel van de belangrijkste evenementen van de stad, en blijft vandaag de thuisbasis van drie van de belangrijkste kerken van de stad: de kathedraal van Cusco, Iglesia del Triunfo en de Iglesia de la Compania de Jesus. Hier is een beetje achtergrondinformatie over deze opmerkelijke kerken op het belangrijkste plein van Cuzco, en wat bezoekers kunnen verwachten te zien bij een bezoek aan hen. De kerk van Triumph (Iglesia del Triunfo) was de eerste van de kerken die op het hoofdplein van Cusco werd gebouwd en de bouw begon in 1536, slechts drie jaar nadat de Spaanse conquistadores in Cusco arriveerden. De jezuïeten bouwden de kerk boven Suntur Wasi, een Inca-ceremonieel gebouw, wapenkamer en wapenkundecentrum verbonden aan het paleis van Viracocha. Het is de eerste christelijke kerk die in heel Cusco is gebouwd. De kathedraalbasiliek van de Hemelvaart van de Maagd (ook bekend als de kathedraal van Cusco) was de tweede kerk die de jezuïeten begonnen te bouwen op het belangrijkste plein van Cusco, maar het was de laatste die werd voltooid. De bouw van de kathedraal van Cusco begon in 1559 en werd bijna honderd jaar later in 1654 voltooid. Net als de kerk van Triumph, was de kathedraal van Cusco gebouwd op de fundamenten van een heilige Inca-site (een thema dat zou doorgaan). Ontworpen in de vorm van een Latijns kruis, werd de locatie gekozen bovenop de fundamenten van Kiswarkancha, met als doel de Inca-religie uit Cusco te verwijderen en vervolgens te vervangen door het Spaanse katholieke christendom. Vroeger fungeerde Kiswarkancha als het Inca-paleis van Viracocha, de heerser van het koninkrijk Cusco, bijna een volle eeuw voordat de Spaanse conquistadores arriveerden. Omdat het grootste deel van de bevolking van Cusco ten tijde van de bouw nog van Quechua Inca-afkomst was, gebruikten de Spanjaarden Inca-arbeid om de kathedraal te bouwen.

Koricancha is het meest indrukwekkende voorbeeld van hoe Inca- en Spaanse culturen samengingen. De overblijfselen van de zonnetempel van de oude Peruanen werden gebruikt als fundering waarop de kerk en het klooster van Santo Domingo werden gebouwd. De tempel is een symbool van westerse dominantie. De site is een levend voorbeeld van het naast elkaar bestaan van het verleden van Peru met Europese architectuur. De tempel werd gebouwd met fijn gesneden stenen. In de tempel zijn de muren in de vele kamers bedekt met bladgoud en zilver. De ongelooflijke grootte van de stenen in de Inca-muren, waarvan er drie meer dan 30 hoeken hebben, zullen zeker alle aandacht trekken. Ook uitstekend is een blok met 24 hoeken en 6 zijden. Het grote Inca-torentje domineert de site en markeert een van de ceremoniële nissen met gaten in laag reliëf, die gerelateerd was aan de winterzonnewende. In het onderste deel van de tempel zijn er fonteinen en tuinen waar veroverde stammen arriveerden om hun offers te brengen. Het binnenste heiligdom van de tempel was gereserveerd voor de hoogste autoriteiten van het tijdperk en trok mensen uit gemeenschappen over het hele rijk aan die de goden van Tahuantinsuyo wilden aanbidden en hulde brengen.

De naam Sacsaywaman of Sacsayhuamán is afgeleid van twee Quechua-woorden: 'Sacsay', wat verzadigd betekent en 'wamán', wat havik betekent; samen betekenen ze 'eet je vulling, havik'. Deze raadselachtige betekenis is een verwijzing naar het feit dat de vogels waren goddelijke beschermers van de Inca's en de militaire bataljons. Het ligt op 1,25 mijl van het plein van Cusco op een hoogte van 12.140 voet boven de zeespiegel, omgeven door de bergen Ausangate, Pachatusán en Sencca. Het heeft een oppervlakte van twaalf vierkante mijl, die ongelooflijke archeologische en architecturale sites bevatten, waaronder: Kolcampata, Qenqo Grande en Qenqo Chico, Laqo, Kusilluchayoq, Lanlakuyuq, Llaullipata, Chacan, Pukapukara en Tambomachay. Er wordt aangenomen dat ongeveer 20.000 mannen hebben gewerkt om gigantische stenen uit Huaqoto en Rumiqolqa te hakken en te vervoeren en dit ceremoniële Inca-fort te bouwen. Sacsayhuamán is een architecturaal werk met megalithische muren gemaakt van stenen die 99 tot 138 ton kunnen wegen. De stenen zijn van verschillende grootte en sommige hebben meer dan honderd hoeken, elk gemonteerd en verbonden met de andere zonder enige mortel.

Het Inca-rijk werd volledig verwoest door Europese troepen in de 16e eeuw. Veel van hun enorme tempels, forten en steden bleven staan, maar zonder enige aanwijzing over hun doel. De Qenqo-tempel, op vijftien minuten van Cusco, is op dezelfde manier mysterieus en in het historische vacuüm heeft zich een duister verhaal gevormd. In Quechua betekent Qenqo labyrint of zigzag en de tempel is vernoemd naar het kromme kanaal dat uit de rots is gesneden. Hoewel het duidelijk is dat het kanaal een soort vloeistof vervoerde, zijn onderzoekers gedwongen te raden naar zijn doel en naar welke vloeistof het transporteerde. Hypothesen variëren van het dragen van wijwater, chicha (maisbier) of bloed. Alle drie geven aan dat Qenqo werd gebruikt voor doodsrituelen, mogelijk om lichamen te balsemen of te detecteren of een persoon een goed leven leidde door de loop die de vloeistof volgde. Qenqo is ook een unieke tempel in zijn constructie, die volledig is uitgehouwen uit een gigantische monoliet. Uitgestrekt over een heuvel, is de tempel uitgehouwen uit rots en trouwt de kunstmatige tunnels met natuurlijke kamers. Een van deze kamers heeft 19 kleine nissen en is opgezet als een amfitheater. Nogmaals, het doel van het theater is in de loop van de tijd verloren gegaan, maar de meesten zijn het erover eens dat het gebied werd gebruikt voor een soort van offer aan de zon, maan en stergoden die op de site werden aanbeden. Uit de beschikbare informatie blijkt dat de Qenqo-tempel een extreem heilige plaats was voor de Inca's. Hun doden werden geoordeeld en mogelijk gebalsemd in de kronkelende tunnels van Qenqo en bloedoffers werden geofferd aan de hemelse goden. Ondanks het waarschijnlijke griezelige doel van de tempel, zijn de gebeeldhouwde tunnels en kamers een verbazingwekkend werk van oude architectuur, en een reis naar Qenqo zal zeker de wielen van het mysterie binnen elke bezoeker draaien.

7 km ten noordoosten van Cuzco staat Tambomachay. Op 12,350 voet boven zeeniveau, bestaat de architectuur van dit Inca-bad uit een groep structuren gebouwd met precies gesneden stenen. Water uit nabijgelegen stromen stroomt door de site in aquaducten en kleine watervallen. Tambomachay was gekoppeld aan de verering van water, een belangrijk element in het wereldbeeld van de Andes. Om die reden heeft het twee aquaducten met artistieke gravures in de rots die het hele jaar door een constante stroom schoon water transporteren en leveren. De naam, wat 'rustplaats' betekent, doet experts geloven dat de Inca naar dit bad is gekomen om te rusten. Tegenwoordig is het een van de beste wandelroutes omdat het toeristen een avontuur biedt te midden van een fascinerend natuurlijk landschap.

Het complex heeft talloze zalen, binnenpleinen, aquaducten, uitkijktorens en paden. Zijn rol zou een "tambo" zijn geweest of een plaats van rust en onderdak. Volgens de legende werd hij elke keer dat de Inca Tambomachay bezocht vergezeld door een groot gevolg dat in Puka Pukara verbleef. Het versterkte uiterlijk leidde ertoe dat het een fort werd genoemd.