Halve dagtour naar de kerken van Caïro

De bouw van de kerk dateert uit 690 na Christus. Terwijl de eerste vermelding van de kerk dateert uit het jaar 831 na Christus. Patriarch Ibrahim herbouwde en restaureerde de kerk in 975 na Christus, en door de geschiedenis heen is de kerk getuige geweest van vele restauratiewerkzaamheden. Terwijl de antiquiteiten, die niet langer bruikbaar zijn, vanwege hun historische en archeologische belang in het Koptisch Museum werden bewaard.

De Sint-Joriskerk is een Grieks-orthodoxe kerk in het Babylonfort in het Koptisch Caïro. Het maakt deel uit van het Heilige Patriarchale Klooster van Sint-Joris onder het Grieks-orthodoxe Patriarchaat van Alexandrië en heel Afrika. De kerk dateert uit de 10e eeuw (of eerder). Het huidige gebouw werd herbouwd na een brand in 1904 en de constructie werd in 1909 voltooid.

Het was oorspronkelijk opgedragen aan Abu Kir en Yohanna (of Ss. Cyrus en John). Toen de stoffelijke resten van St. Barbara hierheen werden gebracht, werd een apart heiligdom gebouwd. Zo zijn er nu twee afzonderlijke kerken op deze locatie gebouwd. Athanasius, een rijke schrijver en secretaris van Abdel-Aziz Ibn Marwan (gouverneur van Egypte tussen 685 en 705 na Christus), had de kerk gebouwd. Een deur die tijdens een van de vele restauraties van de kerk werd gevonden, dateert mogelijk al uit de 4e eeuw. Tussen 1072 en 1073 werd de kerk volledig gerestaureerd om de relikwieën van Sint Barbara te huisvesten. Deze relikwieën zijn tot op de dag van vandaag bewaard gebleven. De kerk werd in de 12e eeuw opnieuw beschadigd door een brand. De kerk werd voor het laatst uitgebreid gerenoveerd tussen 1910 en 1922, toen de khurus, een dwarskamer vóór het heiligdom, werd opgeofferd om meer ruimte te creëren.

Traditioneel wordt aangenomen dat de Sint-Sergius- en Bacchus-kerk is gebouwd op de plek waar de Heilige Familie, Jozef, Maria en het kindje Jezus Christus, rustten aan het einde van hun reis naar Egypte. Mogelijk hebben ze hier gewoond terwijl Jozef in het fort werkte. De kerk is van groot historisch belang, en in feite zijn hier veel patriarchen van de Koptische Kerk gekozen. De eerste die hier werd gekozen was patriarch Isaac (681-692). Het is de bisschoppelijke kerk van Caïro, en het was de bisschoppelijke Stoel van Masr (het district van het oude Caïro) die de voormalige Stoel van Babylon verving. Veel bisschoppen van de Stoel werden tot de regering van patriarch Christodulus (1047–1077) in de kerk ingewijd.

De oprichtingsdatum van de Ben Ezra-synagoge is niet bekend, hoewel er goed bewijs is uit documenten die in de geniza zijn gevonden dat deze dateert van vóór 882 CE en waarschijnlijk pre-islamitisch is. In 882 verkocht de patriarch van de Koptisch-Orthodoxe Kerk van Alexandrië een kerk en haar terrein aan een groep Joden, en sommige 19e-eeuwse geleerden hebben aangenomen dat dit de oorsprong was van Ben Ezra. De kopers waren echter volgelingen van de Talmoedische Academies in Babylonië, en Ben Ezra was een gemeente die de leringen van de rivaliserende Talmoedische Academies in Syrië Palaestina in acht nam. Moderne geleerden zijn het erover eens dat de grondverkoop in 882 aan een rivaliserende synagoge plaatsvond.

Gelegen in het hart van de Mokattam-berg in het zuidoosten van Caïro, is het St. Simon-klooster, ook bekend als de Grotkerk, een van de grootste kerken, niet alleen in Egypte maar ook in het Midden-Oosten. De Grotkerk ligt in een gebied dat bekend staat als de Zabbaleen-stad, wat letterlijk ‘vuilnisstad’ betekent. Deze stad heeft de grootste populatie afvalverzamelaars en recyclers in Caïro. De Grotkerk werd gebouwd ter herdenking van St. Simon die tegen het einde van de 10e eeuw leefde tijdens het bewind van de Fatimiden-kalief Al-Mui'zz. St. Simon werkte in de leerlooierij, wat tot op de dag van vandaag een bekend ambacht is.