Exclusieve dagexcursie naar Segesta, Erice & Trapani Salt Flats vanuit Palermo

De tempel, soms de "Grote Tempel" genoemd, werd gebouwd in de laatste dertig jaar van de vijfde eeuw voor Christus, [1] op de top van een heuvel ten westen van de stad, buiten de muren. Het is een grote hexastyle peripterale tempel (dwz met zes kolommen aan de korte kant, niet gegroefd). Aan de lange kant heeft het in plaats daarvan veertien kolommen (in totaal 36 dan, 10 meter hoog). De huidige staat van bewaring presenteert de gehele colonnade van de volledige peristasie van het gehele hoofdgestel. Ondanks de constructieve elementen en de verhoudingen van de constructie die duidelijk verwijzen naar de klassieke periode van de Griekse architectuur, presenteert de tempel bijzondere aspecten waarop de geschiedschrijving geen unanieme meningen uitdrukt.

Erice Wandeltocht door het prachtige middeleeuwse stadje op de top van de gelijknamige berg op 760 meter hoogte, we bezoeken de tempel gewijd aan Venus, het kasteel, de torens en de prachtige kathedraal. De stad, omringd door cyclopische muren, wordt gekenmerkt door stenen paden en versierd met bomen, planten en bloemen, die het centrum een magische en betoverende sfeer geven. Het brede en spectaculaire uitzicht vanaf Erice is adembenemend: je ziet Trapani met zijn karakteristieke sikkelvorm en het Monte Cofano-reservaat met Custonaci aan zijn voeten. Je kunt ook de typische amandelsnoepjes proeven die beroemd zijn over de hele wereld.

Van Fenicische oorsprong, documenteert de Arabische geograaf al-Idrīsī de aanwezigheid van zoutpannen al in de periode van Normandische overheersing op Sicilië. Onder het bewind van Frederick van Swabia werd het staatsmonopolie op de zoutproductie gevestigd, dat zelfs tijdens de Anjagd-overheersing bleef bestaan. De Aragonezen bekrachtigden later de terugkeer naar privébezit, maar het was onder de Spaanse kroon dat de zoutproductieactiviteit zijn hoogtepunt bereikte en de haven van Trapani transformeerde in het belangrijkste Europese handelscentrum voor het kostbare element. De zoutpannen van Trapani bereikten de eilanden van de Stagnone. Op de foto boven het zoutmuseum van Nubië, op de foto hieronder de Infersa-molen. Vanaf 1861 met de eenwording van Italië werden deze zoutpannen niet genationaliseerd, en zij waren de enigen die het monopolie van het zout door de staat overwonnen en uitvoerden naar verschillende landen. Na de Eerste Wereldoorlog met de concurrentie van de geïndustrialiseerde zoutpannen van Cagliari begon het verval van de zoutpannen van Trapani, geaccentueerd door het uitbreken van de Tweede Wereldoorlog en door buitenlandse concurrentie met steenzout. Veel van de zoutpannen werden verlaten of verlaten.

Prachtige plek, je kunt het zoutmuseum bezoeken in een oude windmolen

Bezoek aan de prachtige middeleeuwse stad bovenop de berg, met het mooiste panorama van Sicilië