Erfgoedreis in Quba en Khinaliq

Quba werd genoemd in werken van verschillende Europese geografen, in oude Arabische en Albanese bronnen. Het kasteel gebouwd door de heerser Anushiravan in de 11e eeuw werd "Bade-Firuz Qubat" genoemd, en in de Arabische bronnen van de XII eeuw werd Quba genoemd als "Cuba". In de 13e eeuw, in het woordenboek van geografische namen van de Arabische wetenschapper Hamabi, werd het in de Azerbeidzjaanse steden als Kubba genoemd, en in de bronnen van de 16e eeuw werd Quba "Dome" genoemd. Guba (Quba) stad is ontstaan uit het rivierdorp Gudial. In het midden van de 18e eeuw, na zijn woonplaats uit Khudat te hebben verplaatst, werd Hussain Ali Quba's Khan (tribale Turkse islamitische heerser) en verhoogde hij vestingmuren rond de stad. [2] Daarna probeerde hij een staat te creëren die los stond van andere Azerbeidzjaanse khanaten. De positie van het Quba-khanaat werd sterker tijdens het bewind van Fatali Khan (1758–1789), zoon van Hussein Ali Khan. [3] Niettemin werd Quba Khanate, net als andere Transkaukasische khanates, in het begin van de 19e eeuw bezet door tsaristisch Rusland en formeel gehecht aan het Russische rijk onder de overeenkomst van 1813. Na de revalidatie werd Quba opgenomen in de provincie Derbent in 1840 en vervolgens in de Baku provincie in 1860. [3] Alexandre Dumas, Russische oriëntalist Berezin, de schrijver Bestuzhev-Marlinsky, de Noorse geleerde en avonturier Thor Heyerdahl bezocht destijds Quba. Quba is ook een centrum van tapijtweverijen. Er is een tapijtfabrikant gevestigd genaamd "Qadim Quba". Het hier in 1712 geweven tapijt "Golu Chichi" wordt nu tentoongesteld in het Metropolitan Museum in New York. Bevolking

Ongeveer een uur rijden langs een nieuwe weg vanuit Quba is Khinalug, het oudste dorp in Azerbeidzjan. Op 2.100-2.200 m (6.900-7.220 voet) boven zeeniveau heeft Khinalug zijn eigen cultuur en tradities ontwikkeld, en zelfs zijn eigen taal. De dorpelingen noemen de plaats Kyat en beschouwen zichzelf als directe afstammelingen van de bijbelse Noach. Khinalug is meer dan 5000 jaar oud. Eeuwenlang was dit dorp afgesneden van de rest van de bewoonde wereld door de hoge bergen en gevaarlijke rotsachtige kliffen. Vanwege het isolement konden de dorpsbewoners hun eigen unieke taal behouden, die niet tot een andere taalfamilie behoort, evenals hun tradities en gewoonten die nergens anders te vinden zijn. Er wonen ongeveer 2.000 mensen in het dorp, verdeeld in 4 gezinnen. Elke familie heeft zijn eigen kerkhof en zijn eigen patronen voor tapijten en kleding. Tegenwoordig zijn de mensen moslim, maar voordat ze zich bekeerden tot de islam waren ze zoroastriërs. Er zijn enkele tempels en semi-heidense tradities die hebben overleefd. De eerste gegevens van deze mensen dateren uit de 1e eeuw CE, in de geschriften van de historicus Plinius en de beroemde geografie van Strabo. De geschiedenis van het dorp is ook vastgelegd op de 8 grote begraafplaatsen, waarvan het gebied veel groter is dan Khinalug zelf. De graven, gemaakt in 3 en zelfs 4 lagen, dragen inscripties in verschillende alfabetten op hun grafstenen. De dorpelingen van Khinalug bouwen hun huizen op elkaar. Over het algemeen lijken ze op een huis met meerdere verdiepingen, waar het dak van een huis de binnenplaats is voor het huis dat erboven is gebouwd. Er zijn 360 stenen huizen in het dorp, die elk ongeveer 200-300 jaar oud zijn. De ramen zijn bedekt met een polyethyleenfilm en de plafonds zijn voorzien van een rookklep, waardoor de dorpelingen ook met elkaar kunnen praten. De vloeren en muren zijn bedekt met kleurrijke en warme tapijten, soms geweven door de vrouwen die er wonen. Deze tapijten versieren niet alleen de huizen, maar beschermen ook tegen het koude winterweer. Khinalug, Quba district Khinalug, Quba district Khinalug, Quba district De winters zijn koud en komen vroeg en de temperaturen kunnen dalen tot -30 ° C (-22 ° F). Bakstenen van stro en mest worden in de winter als brandstof gebruikt. Ze branden niet alleen goed, maar zorgen ook voor voldoende warmte. Inwoners van Khinalug maken deze stenen het hele jaar door en drogen ze overal waar er vrije ruimte is. Brandhout is daar een luxe, omdat het dorp zo hoog is dat er weinig bomen in de buurt zijn. De grond is over het algemeen rotsachtig en onvruchtbaar, maar de lokale bevolking slaagt erin om uien en aardappelen in kleine percelen te verbouwen, en komkommers en tomaten kunnen in plantenbakken worden gekweekt, zoals kamerplanten. Voor dieren komen koeien en geiten veel voor, evenals pluimvee, maar schapen komen minder vaak voor. Het houden van schapen is moeilijk omdat dan pennen moeten worden gebouwd om de schapen in de winter te houden. Het eten is vrij eenvoudig: groenten, brood (churek genoemd), melk, kaas, berghoning en gedroogd geitenvlees (elke herfst gemaakt). Khinalug, Quba district Khinalug, Quba district Khinalug, Quba district De inwoners van Khinalug zijn erg religieus. Er zijn veel heilige plaatsen niet ver van het dorp, zoals de graven van heiligen, grotten en onontgonnen archeologische vindplaatsen. Sommigen van hen werden al in de middeleeuwen gebouwd. Toegewijde ontdekkingsreizigers kunnen het Hydyr Nebi-graf, de Sheikh Shalbuza-moskee, de Abu Moslim-moskee (12e eeuw) en de Pirdzhomyard-moskee (1388) vinden. De lokale cultuur wordt bewaard in het historische en etnografische museum van Khinalug, waar bezoekers items kunnen vinden die worden gebruikt in het traditionele leven en kleine tentoonstellingen over de geschiedenis en gebruiken van de lokale dorpsbewoners. Met de aanleg van een nieuwe verharde weg in 2006 veranderde het lokale leven veel. Toeristen begonnen te bezoeken en de lokale bevolking kreeg de kans om het dorp te verlaten. Tegenwoordig spreken veel inwoners van Khinalug Azerbeidzjaans en sommigen kennen zelfs Russisch. Ze kopen goederen in Quba en verhandelen zelfgemaakte artikelen, voedselproducten en ontvangen en voeden toeristen die dit unieke dorp willen leren kennen. Khinalug raakte iets minder geïsoleerd, hoewel het nog steeds zijn unieke karakter behoudt. In 2007 werd Khinalug een historisch, architecturaal en etnografisch reservaat.

Qechresh is een oud bos in de noordelijke provincie Quba.

U bezoekt de nationale tuin.

Oudste dorp van Europa (7000 v.Chr.)

Mestdergah is een waterval in het zuiden van Quba (kleine Kaukasische bergketens)

Tour eindigt bij de ingang van de oude binnenstad.