Dagtrip naar Pompeii en Herculaneum

een perfect voorbeeld van een Romeins badcomplex in Pompeii, Italië, het oudste en grootste van de 5 openbare baden in de stad.

De Lupanar van Pompeii zijn de ruïnes van een bordeel in de oude Romeinse stad Pompeii. Het is van bijzonder belang vanwege de erotische schilderijen aan de muren. Lupanar is Latijn voor "bordeel". De Pompeii lupanar is ook bekend als Lupanare Grande of het "Purpose-Built Bordeel".

Het Antiquarium van Pompeii begon als een tentoonstellingslocatie waar archeologische vondsten werden tentoongesteld die het dagelijkse leven van de oude stad vertegenwoordigden. Bezoekers kunnen archeologische vondsten uit de opgravingen bekijken, afgietsels van de slachtoffers van de uitbarsting van de Vesuvius en displays die de nederzettingsgeschiedenis van Pompeii documenteren voordat het een bloeiende Romeinse stad werd.

De archeologische vindplaats Herculaneum (in het Italiaans: Scavi di Ercolano) is het gebied ten zuiden van het stadscentrum van het moderne Ercolano waar de Romeinse stad Herculaneum is opgegraven. Herculaneum werd verwoest en begraven door lava en modder tijdens de uitbarsting van de Vesuvius in 79 na Christus, samen met Pompeii, Stabiae en Oplontis. In 1997 werd de Herculaneum-site door UNESCO op de Werelderfgoedlijst geplaatst. Hoewel Herculaneum vóór Pompeii werd ontdekt, was de opgraving zo moeilijk dat deze herhaaldelijk werd onderbroken ten gunste van de gemakkelijkere opgraving van Pompeii. Herculaneum is kleiner en minder bekend dan Pompeii, maar beter bewaard gebleven dankzij de verschillende vulkanische materialen die de stad bedekten.

de ruïnes van een groot huis voor de rijken.

Het Huis van de Houten Tramezzo werd gebouwd in de pre-Romeinse tijd, rond de 1e eeuw voor Christus. Het huis heeft een typische patriciërsgevel die eindigt met een ovale kroonlijst, terwijl het aan de onderkant gemetselde stoelen heeft die worden gebruikt door wachtende klanten voordat ze worden ontvangen door de eigenaar; Langs de wanden van de toegangskaken zijn nog sporen van stucwerk zichtbaar waarop fresco's zijn aangebracht, maar deze zijn door de tijd vervaagd. Aan de oostzijde van het atrium bevindt zich het tablinum: de twee kamers zijn gescheiden door middel van een scheidingswand, dat wil zeggen een soort manshoge vouwdeur, geheel gemaakt van hout, verkoold door de uitbarsting, met gevormde deuren en grote bronzen ringen waarop lampen rustten.

Hoofdstraat.

Het College van de Augustijnen werd gebouwd aan het einde van de eerste eeuw voor Christus, waarschijnlijk rond 14 voor Christus, in de Augustus-periode, tijdens de herontwikkeling van het hele gebied[2]: het gebouw was gewenst en gefinancierd door de twee broers A. Lucius Proculus en A. Lucius Iulianus, die op de dag van de inauguratie ook een banket aanbooden voor zowel de Augustals als de decurions, zoals vermeld in een opschrift gevonden op 25 november 1960, ongeveer twee meter boven de vloer en vandaag geplaatst op een zijmuur van het college

Openbaar badhuis.

Een museum met onder meer een verbazingwekkende verzameling voorwerpen die naast de skeletten zijn gevonden.