Cuenca elektrische scooter tour

Dit plein is de oudste stedelijke referentie in de stad, aangezien "Santa Ana de los Ríos de Cuenca" eromheen in 1557 werd gesticht door Gil Ramírez Davalos.

Dit is een van de meest pittoreske openbare ruimtes in de stad en is het atrium van de kerk van El Carmen-Santuario Mariano. Het wordt gebruikt voor de verkoop van planten en bloemen; vandaar de naam afgeleid. Op deze plek worden ook objecten aangeboden die verband houden met de katholieke religieuze cultus.

Deze onlangs geopende ruimte is even smal als mooi en scheidt de kathedraal van het San Luis-seminarie, dit is een voorbeeld van de passage van de Cañari-cultuur in onze stad.

Deze constructie brengt drie stijlen samen, met als voorste invloed van de neogotische stijl, de koepels; Bogen in renaissance- en Romeinse stijl, hierdoor wordt de kathedraal ondersteund omdat deze alleen met bakstenen is gebouwd en met behulp van de morteltechniek die kalk en zand is om de bakstenen te lijmen. Dit grote werk is 106 meter lang en bijna 50 meter breed en de centrale koepel is meer dan 50 meter hoog.

Gedurende vele jaren werd dit gebouw beschouwd als de Moederkerk en was het daarmee het oudste van de stad.

In 1960 besluit de Oblatencongregatie het klooster te renoveren; het beeld van de kerk is echter in de loop van de tijd behoorlijk trouw gebleven en heeft niet veel transformaties ondergaan.

Todos Santos buurt: deze buurt staat in de volksmond bekend als de bakkersbuurt omdat de traditionele manier van brood bakken in houtgestookte ovens nog bewaard is gebleven, deze bakkerijen waren oorspronkelijk gevestigd in de Vado buurt.

Dit was de eerste brug in deze buurt, die werd verwoest door de Tomebamba-rivier toen deze op een ochtend op 3 april 1950 overstroomde. Die dag vernietigde deze rivier 12 van de 14 bruggen, naast het slachthuis.

De rivier Tomebamba verdeelt de stad in tweeën aan de ene kant in de historische en de andere in de moderne, het draagt ook de naam die de stad had in de tijd van de Inca's, er wordt gezegd dat mensen moe zijn van de schade die dit De rivier vroeg hem om gedoopt te worden, dus kwamen de Spanjaarden hierheen en doopten hem met de naam Julián Matadero, dit als een smeekbede aan de rivier om haar woede te kalmeren.

Deze woning is gelegen in de oude zuidelijke grens van de stad, in het gebied dat bekend staat als het Tomebamba-ravijn, dit was de thuisbasis van Remigio Crespo Toral, een politicus, literator, leraar en universiteitsrector die naar verluidt de stad heeft is hem veel verschuldigd.

Op het moment dat dit gebouw werd gebouwd, had de stad geen riolering, drinkwater en waren de straten niet geplaveid; deze school is echter gebouwd met geavanceerde faciliteiten en een verfijnde stijl.

Het groene gebied werd hersteld met behoud van de bestaande bomen en het implementeren van lage siervegetatie. De atletiekbaan werd herbouwd met een geschikt platform. Er werden nieuwe gebouwen gebouwd voor het Stedelijk Planetarium en de Marcha-school.

Net als de kerk werd het pleintje van San Francisco in 1558 opgenomen in de stedenbouwkundige opzet, amper een jaar na de Spaanse stichting van de stad. Dit komt doordat de eigenaar van deze grond enkele maanden na aankoop overlijdt, waardoor deze kavel gemeentelijk eigendom wordt.

In dit etablissement werden naast de theologische leer ook rechten en medicijnen gegeven. Het was de enige campus voor secundair en hoger onderwijs voor alle jongeren van de Austro, voorafgaand aan de instelling van de universiteiten.