Bukhara City Tour – Inside bezoeken inbegrepen

Architectonisch ensemble Lyabi-Khauz wordt gevormd met drie grote monumentale gebouwen: Kukeldash Madrasah in het noorden, Khanaka en Nodir Divan-begi in het westen en in het oosten. Vanuit het zuiden werd het plein afgesloten met Trade Street. Het centrum van het oude grote ensemble van Bukhara werd een reservoir. De naam “Lyabi-Khauz” betekent “bij reservoir”. Volgens de oude legende kon Knan-tuinman Nadir Divan-begi lange tijd niet veel kopen voor de geplande bouw, waar een huis van een alleenstaande vrouw stond. Toen gaf de almachtige vizier opdracht om een kanaal onder het vrouwenhuis te bouwen, en het water begon muren weg te spoelen, ongelukkige vrouwen moesten dit perceel verkopen. De khan hauz werd in het geheim ‘khauz van geweld’ genoemd, wat in de Arabische inscriptie de numerieke betekenis geeft van de bouwdatum: 1620.

Het is het belangrijkste ensemble in het centrum van Bukhara, gelegen op de weg naar de handelsovergang van "vier bazaars" en Poi-Kalyan betekent "het voetstuk van de Grote" (het betekent "het voetstuk van de Kalyan-minaret"). Ensemble bestaat uit 4 monumenten: Kalyan-moskee en Miri-Arabische Madrasah – tegenover elkaar met hoofdfronten; tussen hen is de Kalyan-minaret; ten zuiden van Miri-Arab ligt de kleine Amir-Allimkhan Madrasah.

Vanaf het begin van de islam zijn er drie soorten moskeeën geweest: Djuma-moskeeën, die bedoeld zijn voor de grote menigten die naar de vrijdagdiensten komen, Namazga-landmoskeeën (musalla idgoh), die worden gebruikt door de mannelijke bevolking van zowel de stad als het omliggende platteland om de twee islamitische feestdagen Qurban en Ramazan te vieren, en de Quzar-moskeeën, die zijn ontworpen om te worden gebruikt als dagelijkse moskeeën in woonwijken.

Er zijn twee grote blauwe koepels van de Miri-Arabische madrasah die hoog boven de omliggende gebouwen in het centrum van Buchara uittorent. Samen met de Kalyan-moskee en minaret vormt deze religieuze onderwijsinstelling het hele ensemble Poi-Kalyan dat het spirituele centrum van de stad is.

Buchara is wereldwijd bekend, niet alleen met zijn moskeeën, Ark Fort en de majestueuze Kalyan-minaret, maar ook met zijn handelskoepels die zich in processie uitstrekken van Lyabi-Khauz tot de Miri-Arabische madrasah. Lang geleden, in de zestiende eeuw onder de Shaybanides-dynastie, werd Buchara de hoofdstad die aanleiding gaf tot een ongekende groei van de stad, en omdat de stad aan de Grote Zijderoute lag, raakten de markten en handelswinkels nog drukker op het kruispunt van de openbare wegen. . Sindsdien zijn er verschillende eeuwen verstreken en zijn er slechts vier handelskoepels bewaard gebleven.

De Ark van Bukhara is een enorm fort gelegen in de stad Bukhara, Oezbekistan, dat oorspronkelijk rond de 5e eeuw na Christus werd gebouwd en bewoond. De Ark was niet alleen een militair bouwwerk, maar omvatte ook wat in wezen een stad was die gedurende een groot deel van de geschiedenis van het fort werd bewoond door de verschillende koninklijke hoven die de macht hadden over de regio rond Buchara. De Ark werd gebruikt als fort totdat hij in 1920 door Rusland viel. Momenteel is de Ark een toeristische attractie en herbergt hij musea over de geschiedenis ervan. Tot de musea en andere gerestaureerde gebieden behoren een archeologisch museum, de troonzaal, het ontvangst- en kroningshof, een lokaal historisch museum en de hofmoskee.

Het Bolo-Khauz-complex is het enige bewaard gebleven monument op het Registan-plein. Het bevindt zich aan de andere kant van Ark, het fort van de emir. Het complex bestaat uit het stuwmeer, de vrijdagmoskee en de minaret.

Het Ismail Samani Mausoleum, gelegen in Bukhara, is een van de oudste en meest vereerde architectonische monumenten in Centraal-Azië, daterend uit de 9e-10e eeuw. Gebouwd als de tombe van Ismail Samani, de stichter van de Samaniden dynastie, staat het bekend om zijn prachtige metselwerk, symmetrisch ontwerp en historische betekenis. Dit mausoleum is een meesterwerk van vroeg-islamitische architectuur en biedt bezoekers een uniek kijkje in het rijke culturele en architectonische erfgoed van Bukhara.

Chashma-i Ayub, of Ayub’s Spring, is een historische en heilige plaats in Bukhara, waarvan wordt aangenomen dat het meer dan duizend jaar teruggaat. Volgens de legende werd de bron ontdekt door de profeet Job (Ayub), die met zijn staf op de grond sloeg om water voort te brengen tijdens zijn moeilijke tijd. Vandaag de dag komen bezoekers de elegante koepelvormige structuur die de bron bedekt bewonderen, genieten van het verfrissende water en een rustige en spirituele sfeer ervaren. De site combineert geschiedenis, legende en architectuur op een prachtige manier, waardoor het een onvergetelijke stop is in Bukhara.