Audiogidswandeling door Quito: 2 uur en 10 minuten, inclusief 19 audiocommentaren.

Deze merkwaardige kerk, opgetrokken uit zwarte vulkanische bakstenen en omlijst door witte deuren, is de kerk van San Agustin. De Augustijner orde, waartoe het klooster behoort, arriveerde halverwege de 16e eeuw in Quito, maar hun klooster zou pas in 1617 voltooid zijn.

Het Carondeletpaleis, dat grenst aan het Onafhankelijkheidsplein, is de officiële residentie van de presidenten van de Republiek Ecuador. Tijdens het koloniale tijdperk was het paleis de zetel van de koninklijke audiëntie en het burgerlijke en militaire bestuur van de regio.

Hier, aan uw rechterkant, bevindt zich de ingang van het grootstedelijk cultureel centrum. Als je genoeg hebt van kerken en kloosters en eens wat hedendaagse kunst wilt zien, open dan de deuren van deze voormalige, vooraanstaande jezuïetenuniversiteit die is omgebouwd tot cultureel centrum.

U bevindt zich nu voor wat ongetwijfeld de belangrijkste kerk van Quito is, die van de Sociëteit van Jezus. Het is de kerk van de superlatieven. In de loop der tijd heeft het de bijnaam "De Tempel van Salomo van Zuid-Amerika" gekregen, "de gouden gloed", en de Spaanse ambassadeur in Ecuador beschreef het als "de beste jezuïetentempel ter wereld".

Deze kleurrijke muurschildering is het magnifieke werk van de Spaanse kunstenaar Oscar San Miguel, beter bekend als "Okuda". Zijn stijl wordt gekarakteriseerd als pop-surrealistisch en zijn werken zijn even kleurrijk en geometrisch als politiek geëngageerd en vol tegenstrijdigheden.

Hier aan uw rechterkant ziet u het cultureel centrum genaamd "El Tianguez". Het is een complex bestaande uit een museum/ambachtswinkel, met zeven tentoonstellings- en verkoopruimtes, en een cultureel café dat zich richt op het ontdekken van de culinaire tradities van de Andes, de oceaankust en de Amazone.

De grote San Francisco-kerk die voor u staat, is een van de oudste in de hoofdstad. Ze werd namelijk gebouwd slechts een jaar nadat de stad was gesticht door Sebastian de Banalcazar, na zijn verovering van Quito.

Je zult me ​​zeker niet tegenspreken, een groot deel van de reis besteed ik aan culinaire ontdekkingen! Er gaat niets boven eten zoals de lokale bevolking om een ​​land te ontdekken.

Vanaf dit plein langs de Boulevard du 24 Mai heeft u een onbelemmerd uitzicht op het Panecillo en het beroemde standbeeld van de Maagd met engelenvleugels. Het waren de Spanjaarden die deze heuvel Panecillo noemden, wat 'het kleine broodje' betekent, verwijzend naar de vorm ervan.

De straat waar u nu loopt, staat bekend als de mooiste van Quito. Deze goed onderhouden voetgangersstraat is nog precies zoals in de 18e eeuw.

Het grote Santo Domingo-plein herbergt in het midden een monument ter ere van maarschalk Sucre. Laat me u een paar woorden vertellen over deze held van de onafhankelijkheidsoorlog, die ongetwijfeld minder bekend is dan zijn tegenhanger Simón Bolívar, maar die Quito bevrijdde en zijn naam gaf aan de Boliviaanse hoofdstad waarvan hij de eerste president was, evenals aan de oude munteenheid van Ecuador.

Het prachtige lichtroze gebouw dat u nu voor u ziet, is het Teatro Bolívar. Het werd opgericht op 15 april 1933 en de grote zaal bood plaats aan meer dan 2400 toeschouwers.

De Plaza Grande, oftewel het Onafhankelijkheidsplein, wordt omringd door verschillende belangrijke gebouwen. Dit geldt voor alle grote pleinen in Zuid-Amerika, die vaak Plaza de Armas worden genoemd omdat daar de verschillende symbolen van de macht van de Spaanse kroon te vinden waren.

U bevindt zich hier in het hart van de stad, op het Plaza de la Independencia, beter bekend als Plaza Grande. Dit is het centrale plein van de stad, het politieke en historische centrum van het land en de symbolische zetel van de president van de republiek.

U bevindt zich hier, voor het palacio arzobispal, wat zich vertaalt naar: het paleis van de aartsbisschop. Het is de zetel van het metropolitaanse aartsbisdom Quito en de officiële residentie van de aartsbisschop. Toen de kerkelijke parochie van de stad in 1535 werd gesticht, bestond het land dat u vandaag bezoekt nog niet.

U bevindt zich nu op het prachtige theaterplein, tegenover de schitterende gevel van het Teatro Sucre. Dit is een van de oudste operahuizen in Zuid-Amerika en het meest prestigieuze in Ecuador. Het werd ingewijd in 1886, dus vóór het Teatro Cristobal in Bogota en het Teatro Colón in Buenos Aires.

Bij de Basilica del Voto Nacional word je dus meteen ondergedompeld in de sfeer! Ze is indrukwekkend, en terecht! Het is de grootste neogotische tempel in Amerika en de hoogste in Zuid-Amerika.

De mooie wit-blauwe kerk die je daar ziet, is de Iglesia de Santa Barbara. Het werd gebouwd in de 16e eeuw en de jezuïeten bewoonden het van 1586 tot 1589. Het is een van de modernste kerken in de stad en er zijn nog maar weinig antieke voorwerpen bewaard gebleven.

U bevindt zich nu op het voorplein van de kerk en het bijbehorende klooster van Barmhartigheid. Aan het begin van de 17e eeuw werd hier al een eerste kerk gebouwd, maar die werd in 1660 door een aardbeving verwoest.