Tbilisi en Koetaisi op één plek: de wijntraditie die ouder is dan die van wie ook, de bergweg die de beste dagtocht van het land oplevert, en hoe lang u zonder visum kunt blijven.
De dingen die een beslissing veranderen — geen naverteling van de reisgids.
Georgië heeft de oudste onafgebroken wijntraditie die we kennen, gegist in ingegraven kleien qvevri — een methode op de UNESCO-lijst van immaterieel erfgoed. Kachetië, anderhalf uur ten oosten van Tbilisi, is waar de wijnhuizen staan en waar de standaarddagtocht heen gaat.
Drie uur ten noorden van Tbilisi over de Georgische Militaire Weg naar Stepantsminda, met de Gergeti-Drievuldigheidskerk op een bergrug onder een piek van 5000 meter. Het is het beeldmerk van het land en een lange maar volstrekt haalbare dag.
Toesjetië bereikt u over een van de gevaarlijkste wegen ter wereld en is ruwweg van juni tot september open. Delen van Svanetië zijn langer bereikbaar, maar de passen sluiten alsnog. Alles boven de hoofddalen vraagt een zomerdatum.
Burgers van ongeveer honderd landen mogen 365 dagen blijven zonder visum, wat ongewoon ruimhartig is en waarom Tbilisi een grote gemeenschap van langblijvers heeft. De lari komt ver: eten, gidsen en overnachten zijn allemaal goedkoop.
Een Georgisch feestmaal wordt geleid door een tamada, een tafelmeester, en de toosten zijn gestructureerd, lang en niet vrijblijvend. De porties zijn enorm. Wordt u uitgenodigd, kom dan hongerig en houd het rustig met de wijn — een toost weigeren is de ongemakkelijke zet.
Het Georgische schrift is niet verwant aan het Latijnse of het cyrillische en lijkt op niets anders. Tbilisi translitereert het meeste; buiten de hoofdstad veel minder. Russisch wordt door oudere generaties breed begrepen, Engels door jongere.
Wat open is, hoe druk het wordt en wanneer je vooraf moet boeken.