Venetië vanuit Rome: Dagtour met kleine groep per snelle trein

Het Canal Grande is de belangrijkste waterweg in Venetië (ongeveer 4 km lang). Het Canal Grande heeft een omgekeerde "S"-vorm en verdeelt de stad in twee delen, die elk drie districten groeperen. De breedte van het Canal Grande varieert van 30 tot 70 meter en de maximale diepte is 5 meter. Het Canal Grande wordt doorkruist door vier bruggen, de oudste is die van Rialto (1591). De andere drie bruggen over het Canal Grande zijn die van de Scalzi, de Accademia en tenslotte de Constitution Bridge, de laatste ontworpen door de architect Calatrava (inhuldiging 11 september 2008). Volg de loop van dit beroemde kanaal en ontdek de geheimen van een unieke stad.

De Rialtobrug is de oudste van de vier bruggen over het Canal Grande. Het staat bekend om zowel zijn architectuur als zijn geschiedenis. Jarenlang was het het steunpunt van de economie van Venetië. De naam "Rialto" komt van "Rivus altus", wat in het Italiaans "diep kanaal" betekent, wat aangeeft dat het een overstromingsvrij gebied is. De structuur van de brug is vergelijkbaar met de vorige, is twee keer ingestort en bij verschillende gelegenheden verbrand, en bestaat uit twee hellende hellingen die met elkaar zijn verbonden door een portiek in het midden. Als u de Rialtobrug oversteekt, bereikt u de Rialtomarkt, een kleurrijke plek waar groenten en fruit worden verkocht. De markt heeft een eeuwenoude oorsprong en wordt sinds 1097 op deze plaats gehouden.

San Marco is een van de meest fascinerende pleinen ter wereld, zozeer zelfs dat Napoleon Bonaparte het "de mooiste zaal van Europa" noemde. Het werd gebouwd in de 9e eeuw en geplaveid in 1177, 100 jaar na de bouw. Piazza San Marco is het laagste gebied van Venetië en daarom het eerste gebied dat bij hoog water overstroomt. In deze gevallen installeert de gemeente Venetië loopbruggen om de regelmatige doorgang van voetgangers mogelijk te maken. Als je geluk hebt (of pech, afhankelijk van je smaak), kun je het plein vol water zien. De belangrijkste gebouwen op het plein zijn de Basiliek van San Marco, het Palazzo Ducale, het Correr Museum, de Campanile en de Klokkentoren.

Oorspronkelijk was dit gebouw bedoeld als uitbreiding van het Dogenpaleis. De eerste bouw van de Basiliek van San Marco begon in het jaar 828 en eindigde in het jaar 832 om het lichaam van de apostel Sint Marcus te huisvesten die uit Alexandrië was meegebracht als beschermer van de stad. De bouw van de huidige basiliek begon in 1063 in Byzantijnse stijl om de macht van de welvarende Venetiaanse Republiek te vertegenwoordigen. Deze basiliek werd gebouwd naar het model van twee basilieken van de oude keizerlijke stad Byzantium met een centraal plan in de vorm van een Grieks kruis, vijf grote koepels en een bijzondere mix van oude en oosterse kunst. Het resultaat is een prachtige en succesvolle combinatie van stijlen.

Het hertogelijk paleis werd waarschijnlijk tussen de 10e en 11e eeuw gebouwd op basis van een centrale versterkte kern. De eerste renovatie werd uitgevoerd in de 12e eeuw met Doge Sebastiano Ziani die het fort omvormde tot een elegant paleis. Tussen 1339 en 1342, tijdens het bewind van Bartolomeo Gradenigo, begon het paleis zijn huidige vorm aan te nemen. Doge Francesco Foscari breidde het paleis in 1424 uit tot het de Basiliek van San Marco bereikte. In het begin van de 17e eeuw voegde de architect Antonio Contin de nieuwe gevangenissen aan de overkant van het kanaal toe en verbond ze met het paleis met de Brug der Zuchten, waar de gevangenen langskwamen op weg naar de nieuwe gevangenissen. In 1797, na de val van de Republiek Venetië, werd het paleis aangepast om er de administratieve kantoren te huisvesten.

De Campanile van San Marco is een van de symbolen van de stad Venetië. Venetianen noemen hem liefkozend "El parón de casa" (de meester van het huis). Met een hoogte van 98,6 meter is het een van de hoogste klokkentorens van Italië. Het staat majestueus op het Piazza San Marco, tegenover de basiliek. Het is eenvoudig van vorm en bestaat uit een gecanneleerde bakstenen ton, met een zijde van 12 meter en ongeveer 50 meter hoog, waarboven zich het gebogen belfort bevindt. De klokkentoren wordt op zijn beurt bekroond door een dobbelsteen, op wiens gezichten afwisselend twee lopende leeuwen en de vrouwelijke figuren van Venetië (Justitie) zijn afgebeeld. Het geheel wordt compleet gemaakt door de piramidevormige torenspits, waarop, gemonteerd op een roterend platform dat als windwijzer fungeert, het gouden beeld van de aartsengel Gabriël staat. De basis van het gebouw wordt aan de kant van de basiliek verfraaid met de Loggia van Sansovino.

De Brug der Zuchten ligt in het historische centrum van Venetië, vlak achter het Piazza San Marco, het is de enige brug in de stad die volledig gesloten is. Tegenwoordig staat het ook wel bekend als de ‘geliefdenbrug’: de legende zegt dat je om de eeuwige liefde te verklaren, tijdens een gondeltocht onder de brug moet kussen. De ware geschiedenis van de brug is echter heel anders: het feit dat deze het Palazzo Ducale en het Palazzo delle Prigioni met elkaar verbond, is geen toeval! In feite diende het als een veiligheidsdoorgang om gevangenen van het Hof naar de gevangenissen te verplaatsen en omgekeerd.