Venetië: 3,5 uur durende audiogidswandeling met 26 audiocommentaren

Hier staat u, oog in oog met de "mama" onder alle religieuze gebouwen in Venetië. De stad van de dogen, die van oudsher naar prestige streefde, koesterde de wens een relikwie te huisvesten dat aan die aspiraties zou voldoen.

Toegegeven, tussen de verschillende bruggen in Venetië zijn de verschillen niet bepaald opvallend. Behalve misschien met deze! De Accademia-brug, die net als drie andere bruggen de Grand Canal overspant, dankt zijn bestaan ​​aan de Oostenrijkers.

Wat zou Venetië zijn zonder zijn bruggen? Dit is een vraag die al meer dan één persoon zichzelf heeft gesteld. Het probleem is dat we, om dat te achterhalen, heel ver terug in de geschiedenis moeten gaan. Het Venetië van vandaag is heel anders dan het Venetië van vroeger.

Nu u aan de rand van het kanaal bent aangekomen, richt u uw blik op de kade aan de overkant en meer specifiek op het eerste gebouw met drie verdiepingen, links van de kerktoren. Het Palazzo de Grassi, gebouwd tussen 1748 en 1772 voor een rijke Venetiaanse familie waaraan het zijn naam dankt, is sinds 2005 een cultureel centrum in Venetië.

Het oude paleis aan uw rechterhand, voorheen de residentie van Francesco Foscari, de 65e doge van Venetië, is altijd verbonden geweest met de wereld van het onderwijs. In 1866 richtte een Venetiaanse Jood de Koninklijke Hogere Handelsschool van de stad op, met als uiteindelijk doel kooplieden bij te scholen en docenten in de handelswetenschappen op te leiden voor het voortgezet onderwijs.

De Basilica dei Frari, het op één na grootste gebouw van Venetië zoals we die vandaag de dag zien, heeft meer dan honderd jaar gekost om te bouwen. Afgezien van de hoge, 70 meter hoge klokkentoren uit de 14e eeuw, heeft het monument een zeer eenvoudige gevel, opgetrokken uit baksteen en enkele elementen van witte en roze steen.

Het prachtige Venetië telt in totaal maar liefst zes districten. En zonder het echt te beseffen, bevindt u zich momenteel in een van de oudste, maar vooral de kleinste: San Polo.

Vol kleur en gevuld met heerlijke geuren, dit is weer een typisch Venetiaanse bezienswaardigheid die zich recht voor je neus afspeelt. In een gebied dat ooit een centrum was voor de handel in textiel, specerijen en andere grondstoffen, maakt de markt al sinds de 13e eeuw deel uit van de identiteit van Venetië.

De Rialtobrug, een prominent onderdeel van toeristische reclames in Venetië, is een van de beroemdste symbolen van de stad van de dogen. Voordat dit succes werd bereikt, heeft het monument echter een tamelijk lange en gecompliceerde geschiedenis achter de rug.

Van smalle steegjes tot gebogen bruggen, het is heel gewoon om pleinen in Venetië over te steken. Maar pas op, om de lokale bevolking niet te beledigen, want er is maar één echte plek in de stad. Uiteraard is het het San Marcoplein.

Venetië is een van die bestemmingen waar je graag meer dan eens wilt verblijven. Het is moeilijk te zeggen of het nu de romantische sfeer of het rustige water van de lagune is dat ons het meest in vervoering brengt. Maar ken je Venetië eigenlijk wel echt?

Als je met je gezicht naar het kanaal staat, kun je normaal gesproken het silhouet van een toren zien die de lucht in rijst. De klokkentoren van San Giorgio, gelegen op het gelijknamige eiland, is de op twee na grootste in zijn soort in de hele stad.

Iedereen die het ooit van dichtbij heeft kunnen bekijken, zal beamen dat dit Venetiaanse beeld fascineert door zijn schoonheid, zijn geschiedenis en alle legendes die eromheen bestaan. De Brug der Zuchten, gebouwd aan het begin van de 17e eeuw, diende ooit als verbinding tussen het Dogenpaleis en de nieuwe gevangenis aan de overkant.

Als er één paleis in Venetië is dat alle andere overtreft, dan is het zonder twijfel het paleis aan uw rechterkant. Dankzij zijn prestigieuze verleden en sublieme architectuur blijft het Dogenpaleis een van de belangrijkste symbolen van de stad.

De klokkentoren van San Marco, door de Venetianen liefkozend de "Beschermheer van het Huis" genoemd, is een eeuwenoud symbool van de stad. De allereerste constructie, in opdracht van de 17e doge van Venetië in 888, werd nooit voltooid vanwege een grondverzakking tijdens de bouw van de toren.

De klokkentoren, gelegen aan de linkerkant van het San Marcoplein, is een waar juweel van kunst en techniek. Het werd gebouwd in de 15e eeuw, in opdracht van de Senaat van de Republiek Venetië, om de doorgang te markeren van het grootste plein van de stad, het Dogenplein, naar de kleine winkelstraatjes aan de overkant, de zogenaamde Merceries.

Het San Marcoplein, het enige "grote" plein in Venetië, is in zekere zin het hart van de stad. De bouw ervan begon in de 9e eeuw en de uiteindelijke vorm werd pas in 1177 voltooid.

Verdwaald in een doolhof van doodlopende steegjes, is Palazzo Contarini del Bovolo een klein, verborgen juweeltje. Het gebouw, waarschijnlijk gebouwd in de 14e eeuw, verwierf bekendheid toen een tak van de Venetiaanse familie Contarini er hun residentie van maakte.

Wie heeft er nou niet van een familielid, vriend of kennis gehoord dat je je nooit door uiterlijkheden moet laten misleiden? Ongelooflijk maar waar: achter deze ingetogen neoklassieke gevel bevindt zich een van de mooiste operapodia ter wereld.

In de grote familie van klokkentorens die Venetië te bieden heeft, presenteren we die van Santo Stefano, met een hoogte van 61 meter. Hoewel de oorsprong ervan wordt gedateerd op de 12e eeuw, is de huidige verschijningsvorm veel recenter.

Net als een van de mooiste lanen ter wereld met zijn prachtige kerken en paleizen, die als bomen langs de weg staan, is het Canal Grande vaak het eerste wat men in Venetië ontdekt.

De Peggy Guggenheim Collectie ligt enigszins buiten de gebaande paden en ver weg van de toeristische drukte, en is een van de belangrijkste culturele bestemmingen van Venetië. In de 18e eeuw behoorde het terrein toe aan de machtige familie Venier dei Leoni, die vastbesloten was het mooiste paleis aan het Canal Grande te bouwen, maar hun wens uiteindelijk niet vervuld zag.

In Venetië hoeft een monument niet per se op het San Marcoplein te staan ​​om iconisch te zijn. De Basiliek van Santa Maria della Salute, gelegen in de wijk Dorsoduro, vrijwel aan het zuidelijke uiteinde van het Canal Grande, is een ruimtelijk en symbolisch herkenningspunt voor de Venetianen.

Naast het bereiken van het einde van het district Dorsoduro, bent u ook aangekomen op de plek die hier Punta della Dogana wordt genoemd. In de 15e eeuw moesten boten daar aanmeren om zich te laten inspecteren door de douane.

De Zattere, een charmant en vrij onbekend plekje, was vroeger de plaats waar boten aanmeerden om hun lading hout te lossen. En ja, we mogen niet vergeten dat destijds alles van dit natuurlijke materiaal gemaakt was.

De wijk Dorsoduro, gelegen in het zuidwesten van de stad, betekent "Harde Rug" en dankt zijn naam aan de stevige, solide structuur van de grond waaruit de wijk is opgebouwd. Hoewel kunstgalerieën en universiteiten het een artistieke en culturele plek maken, staat Dorsoduro beter bekend als de "chique" wijk van Venetië.