Teatro Colon Skip-the-Line plus paleizen van Buenos Aires Tour

Het Teatro Colón is een operahuis in de stad Buenos Aires. Vanwege zijn grootte, akoestiek en traject, wordt het beschouwd als een van de vijf beste ter wereld. Vergelijkbaar met de belangrijkste lyrische zalen ter wereld, zoals de Scala in Milaan, het Metropolitan Opera House in New York, de Staatsopera van Wenen, het Royal Opera House (Covent Garden) in Londen en de Opera van Parijs, het is een onvermijdelijke plek voor muziekliefhebbers. Het Teatro Colón is altijd al een theater geweest, vereerd door het publiek en de meest gerenommeerde kunstenaars.

Op de hoek van Alvear Avenue en Rodriguez Peña Street, in de wijk Recoleta in Buenos Aires, is een imposant gebouw van vier verdiepingen dat de aandacht vestigt op de bijzondere fysionomie. Dit is Casey Palace, het huidige hoofdkantoor van het Ministerie van Cultuur van de Natie. De rode en grijze gevel, opgebouwd uit bakstenen en stroken van Parijs-achtige steen en prachtige decoratieve details, plus de mansardas in de zwarte leisteen dak aan de top, vormen een visuele aantrekkingskracht die ervoor zorgt dat mensen voorbij komen niet in staat om te weerstaan aan de verleiding om het te fotograferen.

Het huis dat toebehoorde aan Ortiz Basualdo-Zapiola is vandaag het hoofdkwartier van de Ambassade van Frankrijk. Gebouwd tussen 1912 en 1918, wordt het beschouwd als een van de gebouwen die het best de architectuur van het Franse academisme vertegenwoordigen. Het bevat een grote verscheidenheid aan stijlen die de artistieke waarde weerspiegelen

Aan het begin van Alvear Avenue, voor de ambassade van Frankrijk en de Plaza Carlos Pellegrini, is er het Pereda-paleis, een kasteel uit de 20e eeuw dat als geen ander de opvallende invloed van de Franse architectuur weerspiegelt in de Buenosaanse sfeer van de tijd . Maar de imposante façade, de weelderige trappen en de kamers versierd met majestueuze plafonds, Carrara-marmer en ongelooflijke kunstwerken, verbergen een unieke geschiedenis en de grillen van een man die leidde tot het ontwerp van het paleis dat werd geprojecteerd en afgewerkt door twee verschillende architecten

Het Álzaga Unzué-paleis spreekt over een Argentinië van het begin van de vorige eeuw, met een samenleving van tegenstellingen tussen de komst van het arme Europa en de Creoolse agro-export aristocratie die naar Europa keek en droomde van een nieuw Parijs aan de oevers van de Río de la Plata. De constructie was verantwoordelijk voor de Schotse architect Robert Russell, die vier jaar in het werk doorbracht, maar erin slaagde om de Engelse Edwardiaanse stijl te combineren die Felix leuk vond met de smaak van Elena voor de Franse kastelen van de Loire. Het heeft de typische structuur van een hotel particulier van de Belle Époque: een groot herenhuis ontworpen waar een enkele familie met vier verdiepingen met goed gedefinieerde functies zou leven.

Het Palacio Fernández Anchorena is een luxueus herenhuis uit het begin van de 20e eeuw en een van de weinige residenties van de upper class uit Buenos Aires die nog steeds overleeft aan de Avenida Alvear. Het is momenteel eigendom van de Heilige Stoel en fungeert als het hoofdkwartier van de Apostolische Nuntiatuur in Buenos Aires.

Het Duhau-paleis werd in 2002 uitgeroepen tot een historisch monument en is een van de architecturale voorbeelden van de Belle Epoque van Buenos Aires. Met zijn geschiedenis die dicteert vanaf het begin van de eeuw en de veranderingen in de structuur, is het Duhau-paleis een voorbeeld van de passie die vorige eigenaren hadden voor architectuur. Aan het begin van de jaren '30 kochten de gebroeders Duhau het gebouw dat toebehoorde aan Teodoro de Bari, en ze gaven de architect León Dourge de opdracht om het huidige gebouw te bouwen. Hij bouwde het met een Franse neoklassieke stijl die vandaag nog steeds inspirerend en uniek is.

Op de hoek van Rodríguez Peña en Alvear, staat een van de meest raadselachtige gebouwen in de stad Buenos Aires, de Maguire Residence, een van de weinige overgebleven werken van een gang met herenhuizen uit de hogere middenklasse die werden gesloopt of omgevormd tot hotels. Sinds 2002 is deze weelderige villa uitgeroepen tot nationaal monument, evenals de twee aangrenzende woningen, het huidige Duhau-Park Hyatt Palace en de Apostolische Nuntiatuur, die allemaal behoren tot een familie van Franse oorsprong: de Duhau.