Rotorua hoogtepunten tour

Zwavelbaai ligt aan het zuidelijke uiteinde van het Rotoruameer en is een perfect voorbeeld van de beroemde geothermische omgeving van Rotorua. Het voortdurend veranderende landschap rond de baai heeft alles wat bezoekers van Rotorua zich kunnen wensen. Silica flats, rotsachtige terrassen en zwavel richels zitten naast actieve kokende modderpoelen en stoom vents. Zelfs het water is interessant, de melkachtige kleur is het resultaat van zwaveldeeltjes die in het water zweven. Door de nabijheid van foerageergebieden en de warmte die de geothermische activiteit genereert, trekt het gebied veel inheemse vogels aan. Liefhebbers van vogels kijken kunnen hier ongeveer 60 verschillende soorten spotten, waaronder de gestreepte dotterel, de schorpioen en drie soorten meeuwen in dit beschermde wildreservaat.

Mooie en ruime tuinen nabij het centrum van Rotorua. De Government Gardens bieden een bowlingclub, petanque, croquet en een golfbaan. Binnen de tuinen kom je ook verschillende bezienswaardigheden tegen, waaronder het 1927 Arawa Soldiers Memorial, een aantal geothermische kenmerken en de Kwaqiulth Totem Pool. De prachtig onderhouden tuinen zijn een korte wandeling naar Lake Rotorua, het centrum van de stad en het wild toevluchtsoord van Sulphur Bay. Het land is een van legende en historisch belang voor de lokale Maori-bevolking, met een aantal belangrijke veldslagen die hebben plaatsgevonden. De oorspronkelijke Maori-eigenaren schonken de 50 hectare grond aan het einde van de negentiende eeuw ten 'behoeve van de mensen van de wereld'. In de Government Gardens bevinden zich ook het Rotorua Museum , Polynesian Spa en de Blauwe Baden. De gerestaureerde Blauwe Baden bieden de mogelijkheid om te genieten van een duik in het warme water en te ontspannen in een architectonisch prachtig gebouw.

Wandelpaden leiden naar tal van gebieden van krachtige geothermische activiteit. Mits je aan de koele kant van de hekken blijft, zijn bezoekers over het algemeen vrij veilig. Nieuwe uitbarstingen komen van tijd tot tijd voor, dus het loont om voorzichtig te zijn. In 2001 werden modder en stenen ter grootte van voetballen plotseling 10 meter de lucht in geslingerd toen een nieuwe stoomopening spontaan zijn komst aankondigde. Twee jaar later zorgden soortgelijke uitbarstingen voor een echte bonus voor opgetogen bezoekers. In vroege Maori tijden was het kleine meer in het park veel koeler en stond bekend als Taokahu. De legende vertelt ons dat een mooie jonge vrouw genaamd Kuiarau in het water baadde toen een taniwha (legendarisch wezen) haar naar zijn hol onder het meer sleepte. De goden daarboven waren woedend en lieten het meer koken zodat de Taniwha voor altijd vernietigd zou worden. Vanaf die tijd staan het borrelende meer en het stomende land eromheen bekend onder de naam van de verloren vrouw, hoewel de spelling een beetje is veranderd.

Lake Tarawera, wat verbrande speer betekent, is een van de grootste meren in Nieuw-Zeeland. Het was de thuisbasis van vele kleine Māori dorpen tot de Tarawera uitbarsting in 1886. We bezoeken de schilderijen aan de oever van het meer die het verhaal van de 'waka wairua' (fantoomkano) weergeven die op het meer verscheen als een onheilspellend teken van de dood een paar dagen voor de uitbarsting. In de 19e eeuw verspreidde het woord zich van het achtste natuurlijke wereldwonder te vinden op Tarawera - de spectaculaire roze en witte terrassen. De lokale stammen Tūhourangi en Ngāti Rangitihi, naast niet-Māori ontwikkelaars, profiteerden sterk van deze bloeiperiode in het toerisme. Hun succes nam gestaag toe tot op een nacht uitgehouwen in het terrein van Tarawera - 10 juni 1886. Verwoesting in het holst van de nacht, voorspeld door de tohunga/priester Tūhoto Ariki, Nieuw-Zeelands dodelijkste vulkaanuitbarsting sloeg toe rond 22:00 uur, 120 mensen verloren het leven, 6 nederzettingen werden begraven en de Terrassen verdwenen van de ene op de andere dag.

TUHOURANGI TE IWI (De stam) van Lake Tarawera presenteert hun geliefde Māori rotskunst. Deze Māori rotsschilderingen werden onder water gezet door het Tarawerameer als gevolg van de uitbarsting van de berg in 1886. Toen de overledenen zich terugtrokken in 1904 werden de schilderijen gedeeltelijk blootgelegd. Van onbekende ouderdom werden er uitgevoerd in kokorai (rode oker) op het glazen rhyoliet gezicht, en gemeen met rotstekeningen hierin overheerst het kanomotief. Ze werden in 1962 opgegraven door de toenmalige National Historic Plaves Trust. Deze site is beschermd onder de Historic Places Act en wordt erkend als zijnde onder de voogdij van de lokale Māori stam, Tuhourangi.

Lake Tikitapu is ondergedompeld in de geschiedenis van Māori. De naam Tikitapu verwijst naar een heilige greenstone, of pounamu, ketting die vermoedelijk werd gedragen door een dochter van een hooggeplaatst stamhoofd. Het is duidelijk dat de dochter de ketting verloor toen ze in het kristalheldere water baadde. De legende zegt dat het Taniwha monster, genaamd Kataore, leefde in Lake Tikitapu. Kataore's aanvankelijke beminnelijke aard was veranderd naarmate hij opgroeide, en hij werd een ondeugende taniwha die aasde op eenzame reizigers. Kataore's acties liepen uit de hand, en hij voelde al snel de woede van de naburige stammen. Kataore maakte later een schadelijke fout; hij slikte de dochter van het opperhoofd in, omdat ze op weg was om te trouwen met een jong opperhoofd, Reretoi. Na het horen van deze ramp verzamelde Reretoi 140 dappere krijgers om wraak te nemen. Reretoi en zijn mannen slaagden erin Kataore uit zijn grot te lokken en zijn nek om te doen, hem aan te vallen en te doden met tewhatewha en kotiate. Kataore's lichaam werd ontdaan van zijn vlees.

Bekend bij de lokale bevolking gewoon als 'The Redwoods', de 55.000ha Whakarewarewa Forest is een speeltuin voor mountainbikers, wandelaars, wandelaars en ruiters te midden van prachtige stands van torenhoge Californische Redwoods, weelderige inheemse bossen en exotische bomen. De Redwood Memorial Grove werd in 1901 aangelegd, ter nagedachtenis aan de mannen van de Nieuw-Zeelandse Forest Service die omkomen in de twee wereldoorlogen. Deze iconische bomen torenen met een hoogte van ongeveer 67 meter boven je uit en bieden ongelooflijke fotomogelijkheden. Deze gemakkelijke korte wandeling beschikt ook over een promenade over een oude thermale vijver, de thuisbasis van unieke waterplanten.