Rome kindvriendelijke rondleiding | Hoogtepunten Verborgen schatten Rome privétour

PANORAMISCH UITZICHT De kerk van de Santissima Trinità dei Monti, vaak alleen de Trinità dei Monti (Frans: La Trinité-des-Monts) genoemd, is een rooms-katholieke titulaire kerk uit de late Renaissance in Rome, Midden-Italië. Het is vooral bekend om zijn ligging boven de Spaanse Trappen die naar het beroemde Piazza di Spagna leiden. De kerk en haar omgeving (inclusief de Villa Medici) zijn eigendom van de Franse staat.

De Spaanse Trappen (Italiaans: Scalinata di Trinità dei Monti) in Rome, Italië, beklimmen een steile helling tussen de Piazza di Spagna aan de basis en Piazza Trinità dei Monti, gedomineerd door de Trinità dei Monti-kerk, aan de top. De monumentale trap van 135 treden werd gebouwd met nagelaten fondsen van 20.000 scudi van de Franse diplomaat Étienne Gueffier, in 1723-1725, [nodig citaat] en verbond de Trinità dei Monti-kerk onder het beschermheerschap van de Bourbon-koningen van Frankrijk en de Spaanse ambassade aan de top van de trappen naar de Heilige Stoel in het Palazzo Monaldeschi onderaan de trappen. De trap is ontworpen door architecten Francesco de Sanctis en Alessandro Specchi.

De Trevi-fontein (Italiaans: Fontana di Trevi) is een 18e-eeuwse fontein in de wijk Trevi in Rome, Italië, ontworpen door de Italiaanse architect Nicola Salvi en voltooid door Giuseppe Pannini en verschillende anderen. Met een hoogte van 26,3 meter (86 voet) en een breedte van 49,15 meter (161,3 voet), [1] is het de grootste barokke fontein in de stad en een van de beroemdste fonteinen ter wereld. De fontein is in verschillende films verschenen, waaronder Roman Holiday (1953); Drie munten in de fontein (1954); Federico Fellini's klassieker, La Dolce Vita (1960); Sabrina gaat naar Rome (1998); en The Lizzie McGuire Movie (2003). [2]

Hoewel het Pantheon al in de oudheid heeft gestaan, was het gebied ervoor in de loop der eeuwen verstikt geraakt door een doolhof van schuurtjes en kleine winkeltjes die rond de zuilen waren gegroeid. Deze middeleeuwse aangroeiingen werden ontruimd in opdracht van paus Eugenius IV (1431-1439) en het plein werd aangelegd en geplaveid.[1] Het dankt zijn naam aan het Pantheon, dat in de 7e eeuw na Christus was omgebouwd tot een christelijke kerk gewijd aan "St. Maria en de martelaren", maar informeel bekend als Santa Maria Rotonda. Het plein is ruwweg rechthoekig, ongeveer 60 meter van noord naar zuid en 40 meter van oost naar west, met een fontein en obelisk in het midden en het Pantheon aan de zuidkant.

Het Pantheon "[tempel] van alle goden") is een voormalige Romeinse tempel en sinds 609 na Christus een katholieke kerk in Rome, Italië, op de plaats van een eerdere tempel in opdracht van Marcus Agrippa tijdens het bewind van Augustus (27 v.Chr.) – 14 na Chr.). Het werd herbouwd door keizer Hadrianus en waarschijnlijk gewijd c. 126 na Chr. De bouwdatum is onzeker, omdat Hadrianus ervoor koos de nieuwe tempel niet te beschrijven, maar de inscriptie van Agrippa's oudere tempel, die was afgebrand, te behouden. Het gebouw is cilindrisch met een portiek van grote granieten Korinthische zuilen (acht in de eerste rij en twee groepen van vier achter) onder een fronton. Een rechthoekige vestibule verbindt de veranda met de rotonde, die zich onder een verzonken betonnen koepel bevindt, met een centrale opening (oculus) naar de hemel. Bijna tweeduizend jaar nadat het werd gebouwd, is de koepel van het Pantheon nog steeds 's werelds grootste koepel van ongewapend beton. De hoogte van de oculus en de diameter van de binnencirkel zijn hetzelfde, 43 meter

De Tempel van Hadrianus is een oude Romeinse structuur gewijd aan de vergoddelijkte keizer Hadrianus door zijn adoptiezoon en opvolger Antoninus Pius in 145. Deze tempel was voorheen bekend als de Basiliek van Neptunus, maar is sindsdien correct toegeschreven als de Tempel van Hadrianus, voltooid onder Antoninus Pius . Met één cellamuur en elf zuilen van de externe zuilengalerij die bewaard zijn gebleven, zijn de overblijfselen van de tempel opgenomen in een later gebouw op de Piazza di Pietra, waarbij de gevel, naast de architraaf die later werd gereconstrueerd, werd opgenomen in een 17e -eeuws pauselijk paleis door Carlo Fontana, nu bezet door de Kamer van Koophandel van Rome. Hoewel slechts een deel van de structuur overblijft, hebben opgravingen en geleerdheid ons informatie verschaft over de bouwtechnieken en stilistische invloeden, waardoor we de bouwdynamiek en het belang van de Tempel van Hadrianus in het keizerlijke Rome hebben kunnen herscheppen.

Het werd gebouwd bovenop de ruïnes van de oude baden van Nero, naast Piazza Navona. Het terrein was in de middeleeuwen verworven door de monniken van de abdij van Farfa, die het later aan Frankrijk afstonden. De nieuwbouw begon aan het einde van de 15e eeuw en werd voltooid in 1505 voor de familie Medici. Het huisvestte twee Medici-kardinalen en neven, Giovanni en Giulio, die beiden later pausen werden als respectievelijk Leo X en Clemens VII. Catherine de' Medici, de nicht van Clemens VII, woonde hier ook voordat ze in 1533 trouwde met Henry, de zoon van koning Frans I van Frankrijk. Kardinaal Francesco Maria Del Monte, beschermheer van de kunstenaar Caravaggio, woonde daar tot zijn dood in 1627. Het paleis dankt zijn naam aan Madama Margherita van Oostenrijk, de onwettige dochter van keizer Karel V, die trouwde met een andere onwettige zoon, Alessandro de' Medici, en, na zijn dood, Ottavio Farnese. Zo werd een deel van de kunstcollectie van de Florentijnse Medici-familie geërfd door de familie Farnese.

Piazza Navona is een van de beroemdste pleinen in Rome, gebouwd door de familie Pamphili. De vorm is die van een oud stadion: het werd gebouwd in een monumentale stijl in opdracht van paus Innocent X.