Rome door Ape Calessino Auto Rickshaw

Het was een van de vele openbare baden in Rome, begonnen door keizer Septimius Severus in 206 na Christus en voltooid door zijn zoon Caracalla in 216. Een van de mooiste en meest luxueuze baden van Rome, ontworpen om plaats te bieden aan ongeveer 1.600 badgasten, de Thermen van Caracalla bleven in gebruik tot de 6e eeuw. De nog bestaande ruïnes zijn de meest uitgebreide van alle overgebleven Romeinse badinrichtingen en bestaan in het midden uit een blok van grote gewelfde badkamers, met rechtbanken en extra kamers, omgeven door een tuin met ruimte die wordt gebruikt voor lichaamsbeweging en spelletjes. Er waren drie hoofdbadkamers: het frigidarium of koude kamer; het caldarium, of warme kamer; en het tepidarium, of lauwe kamer. Tussen het frigidarium en het tepidarium bevond zich de grote zaal, overdekt door een enorm gewelf met lichtbeukvensters, een prototype van de gewelfde beuken van middeleeuwse kerken. Er waren ook openluchtzwembaden. Marmer werd rijkelijk gebruikt en beeldhouwkunst, mozaïeken, fresco's en andere versieringen sierden het interieur.

Het Circus Maximus, de grootste van de Romeinse hippodrooms, was een van de grootste sportarena's ooit gebouwd. Een U-vormige constructie met stoelen aan drie zijden en een lage muur die door het midden van de arena liep waar de strijdwagens omheen renden, Gebouwd in de tijd van Julius Caesar (1e eeuw voor Christus) om plaats te bieden aan naar schatting 150.000 toeschouwers. Vergroot door latere keizers, bereikte het een maximale grootte onder Constantijn (4e eeuw na Christus) van ongeveer 2.000 bij 600 voet (610 bij 190 meter), met een capaciteit van mogelijk 250.000, groter dan die van een volgend stadion. Het Circus Maximus is het filmscenario van Ben Hur. Twee enorme Egyptische obelisken, vervoerd uit Afrika, stonden in het midden van de centrale ruggengraat.

Via Appia, Latijnse Via Appia, is de eerste en meest bekende van de oude Romeinse wegen, die van Rome naar Zuid-Italië loopt. De Via Appia werd in 312 vGT begonnen door de censor Appius Claudius. De Via Appia werd gevierd door Horace en Statius, die het longarum regina viarum noemden, of 'koningin van de langeafstandswegen'. Als hoofdweg naar de zeehavens van Zuidoost-Italië, en dus naar Griekenland en de oostelijke Middellandse Zee, was de Via Appia zo belangrijk dat hij tijdens het rijk werd beheerd door een curator van pretoriaanse rang. De weg was gemiddeld 6 meter breed en licht convex van oppervlak om de afwatering te vergemakkelijken. De fundering van de weg bestond uit zware stenen blokken die met kalkmortel aan elkaar waren gecementeerd; daarover waren veelhoekige blokken lava gelegd die soepel en vakkundig in elkaar werden gepast. De eerste kilometers van de Via Appia worden geflankeerd door een opvallende reeks monumenten, en er zijn ook mijlpalen en andere inscripties langs de overblijfselen van de weg.

De Piramide van Rome is de enige overgebleven piramide in oude Egyptische stijl. Het 36 meter hoge monument dateert uit de eerste eeuw voor Christus en werd gebouwd als graftombe voor de machtige Romeinse magistraat Caius Cestius. De Piramide van Cestius werd opgenomen in de Aureliaanse muren. drie eeuwen later, en een inscriptie op de witmarmeren façade stelt dat de bouw 330 dagen duurde.

Het sleutelgat van de Ridders van Malta is een van de meer intrigerende buiten de gebaande paden van de stad. Met zijn onuitnodigende deur en perfect ingelijste uitzicht op de Sint-Pietersbasiliek, is het een favoriete stop geworden voor reizigers die op zoek zijn naar alternatieve attracties in de stad. Het is gebruikelijk om bezoekers in de rij te zien staan voor de ondoordringbare deur om een kijkje te nemen, en velen proberen het met hun camera vast te leggen - het uitzicht is echter er een dat echt alleen persoonlijk kan worden ervaren.