Roman Forum Mythen en Legenden Privérondleiding

De Lapis Niger (Latijn voor "zwarte steen") is een oud heiligdom op het Forum Romanum dat dateert uit de 6e eeuw voor Christus. Volgens de legende werd het heiligdom gebouwd op de plek waar het lichaam van de legendarische Romeinse koning Romulus werd begraven nadat hij door zijn eigen volk was vermoord. Interessant is dat de Lapis Niger, ondanks zijn hoge leeftijd en betekenis, in de 19e eeuw per ongeluk werd ontdekt. Tijdens opgravingen in het Forum Romanum in 1899 stuitten archeologen op de Lapis Niger tijdens het graven onder een middeleeuws trottoir. De ontdekking veroorzaakte destijds een sensatie onder geleerden en archeologen, niemand had verwacht het graf van een koning te vinden.

De Basilica Emilia is dat het een van de belangrijkste openbare gebouwen in het oude Rome was en diende als ontmoetingsplaats voor senatoren en een centrum voor legale en commerciële activiteiten. De oorspronkelijke basiliek werd gebouwd in de 2e eeuw voor Christus, maar werd door brand verwoest en door de eeuwen heen verschillende keren herbouwd. De ruïnes van de basiliek zijn nog steeds te zien op het Forum Romanum en bieden een fascinerende blik op de architectuur en techniek van het oude Rome.

De tempel van Antoninus Pius en Faustina is een oude Romeinse tempel die was gewijd aan de vergoddelijkte keizer Antoninus Pius en zijn vrouw, Faustina de Oude. Volgens de legende werd de tempel gebouwd om de liefde van het paar voor elkaar te herdenken. Antoninus Pius stond bekend om zijn vreedzame heerschappij en zijn toewijding aan de kunsten en wetenschappen, terwijl Faustina de Oude beroemd was om haar schoonheid en haar filantropische werk. De tempel was een van de grootste en meest sierlijke in Rome, met ingewikkeld houtsnijwerk, beelden en andere decoraties. Na de val van het Romeinse rijk raakte de tempel van Antoninus Pius en Faustina in verval en werd door de eeuwen heen voor verschillende doeleinden gebruikt, onder meer als kerk. Tegenwoordig zijn de ruïnes van de tempel nog steeds zichtbaar op het Forum Romanum en dienen ze als herinnering aan de grootsheid en majesteit van het oude Rome.

De Regia was een oud Romeins gebouw op het Forum Romanum dat dienst deed als de officiële residentie van de koningen van Rome en later van de pontifex maximus, de hogepriester van Rome. Volgens de legende is de Regia gebouwd op advies van de godin Egeria met wie de Romeinse koning Numa Pompilius vergaderingen hield. Egeria zou hem hebben geadviseerd over staats- en religiekwesties. Een ander interessant feit over de Regia is dat het werd beschouwd als een van de heiligste en belangrijkste gebouwen in Rome. Het gebouw werd geassocieerd met vele belangrijke religieuze en politieke ceremonies. Tegenwoordig zijn er nog maar een paar ruïnes van de Regia over op het Forum Romanum, maar ze dienen als herinnering aan de rijke geschiedenis en het belang van het gebouw in het oude Rome.

De Tempel van Vesta was een belangrijke religieuze plek in het oude Rome, vlakbij de Regia op het Forum Romanum. Het was waar de Vestaalse maagden, een groep van zes priesteressen die op jonge leeftijd werden gekozen en dertig jaar celibatair moesten blijven, zorgden voor de heilige vlam die het eeuwige leven van Rome vertegenwoordigde. De Vestaalse maagden werden zeer gerespecteerd in het oude Rome en hun status was bijna gelijk aan die van de Romeinse senatoren. Ze waren verantwoordelijk voor het te allen tijde brandend houden van de vlam en hun zuiverheid werd als essentieel beschouwd voor het welzijn van de Romeinse staat. Elke schending van hun gelofte van kuisheid werd als een ernstige overtreding beschouwd, en een Vestaalse maagd die schuldig werd bevonden aan het overtreden van haar gelofte, werd levend begraven als straf.

Het huis was een groot complex dat uit verschillende gebouwen bestond, waaronder woonvertrekken voor de Vestaalse maagden, een tempel gewijd aan Vesta en verschillende administratieve en rituele ruimtes. De Vestaalse maagden werden gekozen uit jonge meisjes tussen de zes en tien jaar oud die waren geselecteerd vanwege hun fysieke en mentale zuiverheid. Eenmaal gekozen, dienden ze een termijn van dertig jaar, gedurende welke tijd van hen werd verwacht dat ze celibatair bleven en hun religieuze plichten vervulden. De Vestaalse maagden stonden in hoog aanzien bij het Romeinse volk en genoten vele privileges, waaronder het recht op eigendom en de bevoegdheid om gratie te verlenen aan veroordeelde gevangenen. Ze waren ook vrijgesteld van bepaalde wetten en mochten in een koets rijden, een voorrecht dat alleen was voorbehouden aan de hoogste ambtenaren.

In de Romeinse mythologie was Juturna de godin van fonteinen, putten en bronnen. Volgens de legende was Juturna een nimf die begeerd werd door de god Iuppiter (Zeus). Toen Iuppiter zichzelf aan haar probeerde op te dringen, ontsnapte ze en veranderde ze in een bron, die bekend werd als de Juturna-bron. Men geloofde dat de bron genezende krachten had, en mensen zouden uit heel Rome komen om in het water te baden.

Volgens de legende speelden de tweelinggoden Castor en Pollux, ook wel bekend als de Dioscuri, een belangrijke rol in de Slag bij het Regillusmeer, een legendarische veldslag tussen Rome en de Latin League aan het einde van de 6e eeuw voor Christus. Na de slag zouden de Dioscuri te paard op het Forum Romanum zijn verschenen en de Romeinse overwinning hebben aangekondigd. Als gevolg hiervan werd op het Forum een tempel aan hen gewijd om hun rol in de strijd en hun voortdurende bescherming van de Romeinse staat te eren. De tempel van Dioscuri, ook wel bekend als de tempel van Castor en Pollux, staat nog gedeeltelijk in het Forum.

Volgens de legende is de Lacus Curtius vernoemd naar een jonge Romeinse soldaat genaamd Curtius die zichzelf opofferde om Rome te redden van de ondergang. Het verhaal gaat dat er plotseling een diepe kloof was ontstaan in het Forum Romanum, en de Sibylline Books profeteerden dat Rome alleen zou worden gered als het meest waardevolle bezit in de afgrond zou worden gegooid. Curtius, gekleed in volledige wapenrusting en rijdend op zijn paard, reed dapper de kloof in en verdween, waardoor deze zich sloot en Rome werd gered. Om deze heldhaftige daad te herdenken, werd op de plek waar de kloof was geweest een klein meer aangelegd, bekend als de Lacus Curtius. Het verhaal van Marcus Curtius en de Lacus Curtius werd later gebruikt als een symbool van zelfopoffering en toewijding aan Rome.

Volgens de Romeinse mythologie werd de Tempel van Saturnus gebouwd op de plaats waar Saturnus, de god van de landbouw, oorspronkelijk zijn heerschappij had gevestigd. Men geloofde dat Saturnus beschaving naar Italië had gebracht en de mensen landbouw had geleerd, waardoor hij een belangrijke godheid was voor de vroege Romeinen. De tempel huisvestte de staatskas en tijdens het Saturnalia-festival, dat de landbouwinvloed van de god vierde en duurde van 17 december tot 23 december, werd de schatkist geopend en werden geschenken uitgewisseld. Daterend uit het begin van de 5e eeuw voor Christus is de eerste grote tempel gebouwd in het Romeinse forum.

De Umbilicus Urbis in Rome is een kegelvormig bakstenen bouwwerk met een deur die naar een ondergrondse holte leidt. Volgens Plutarchus' verslag van de stichting van Rome groef Romulus een cirkelvormige kuil in het Comitium en wierp hij offers en een handvol aarde uit het thuisland van elke volgeling erin. Deze put werd de "Mundus" genoemd en werd beschouwd als het middelpunt van de cirkelvormige groef die de heilige grens van Rome markeerde. De Mundus was slechts drie dagen per jaar geopend om te communiceren tussen de werelden van de levenden en de doden. Het werd als goddeloos beschouwd om tijdens deze dagen deel te nemen aan openbare activiteiten.

De Boog van Septimius Severus is een van de best bewaarde triomfbogen in Rome en staat bekend om zijn indrukwekkende reliëfs met scènes uit de militaire campagnes van de keizer. De boog stond ook model voor de Arc de Triomphe in Parijs, die ruim duizend jaar later werd gebouwd. Bovendien staat de Boog van Septimius Severus al eeuwenlang symbool voor overwinning en militaire bekwaamheid, waardoor het een populaire bestemming is voor zowel toeristen als liefhebbers van geschiedenis. Een leuk feit over de Boog van Septimius Severus is dat hij door de eeuwen heen vele aardbevingen en overstromingen heeft overleefd en dat hij in de 14e eeuw zelfs dienst deed als middeleeuws fort. Het is een bewijs van de duurzaamheid en veerkracht van de Romeinse techniek en constructie.

Het Miliarium Aureum was een monument in Rome dat diende als het centrale knooppunt voor het meten van afstanden naar andere steden in het hele rijk. Het werd gebouwd door keizer Caesar Augustus in het begin van de 1e eeuw na Christus en wordt beschouwd als een van de oudste bewaard gebleven mijlpalen ter wereld. Wat betreft de uitdrukking 'alle wegen leiden naar Rome', deze werd bedacht tijdens het Romeinse rijk toen de stad Rome het middelpunt was van een uitgebreid netwerk van wegen dat het met alle delen van het rijk verbond. De Romeinen legden meer dan 50.000 mijl aan verharde wegen aan in hun hele rijk, en al deze wegen straalden uit vanuit Rome. Het Miliarium Aureum diende als centraal punt van waaruit al deze wegen werden gemeten. Hoewel de uitdrukking "alle wegen leiden naar Rome" vaak figuurlijk wordt gebruikt om aan te geven dat er veel verschillende manieren zijn om een doel te bereiken, was het oorspronkelijk een letterlijke uitspraak over het Romeinse wegennet en het belang van de stad Rome als het centrum van Rome. het Rijk.

De Basilica Julia speelde een belangrijke rol in het Romeinse rechtssysteem, aangezien het een van de belangrijkste locaties was voor het voeren van processen en gerechtelijke procedures in het oude Rome. Het gebouw deed dienst als gerechtsgebouw, waar rechters en advocaten processen voerden en zaken behandelden. Het huisvestte ook regeringskantoren en diende als ontmoetingsplaats voor de Romeinse senaat. De basiliek was uitgerust met een verhoogd platform of tribunaal waar de rechters zaten, evenals ruimtes voor de partijen en getuigen die bij het proces betrokken waren. Het Romeinse rechtssysteem was gebaseerd op de beginselen van recht en rechtvaardigheid en beïnvloedde moderne rechtsstelsels in Europa en daarbuiten. De wet werd beschouwd als een fundamentele pijler van de Romeinse samenleving en de invloed ervan is nog steeds te zien in de architectuur en organisatie van moderne gerechtsgebouwen en juridische instellingen. De Basilica Julia, als symbool van de Romeinse gerechtigheid, weerspiegelt het belang van recht en orde in de Romeinse cultuur en geschiedenis.

De Curia Julia was de ontmoetingsplaats van de Romeinse Senaat, de politieke instelling die de Romeinse magistraten adviseerde en een belangrijke rol speelde in het bestuur van de Republiek en later het Rijk. De Curia Julia werd gebouwd door Julius Caesar in 44 voor Christus nadat hij dictator was geworden, en het verving een ouder Senaatshuis. De Senaat, die uit ongeveer 300 leden bestond, kwam regelmatig bijeen in de Curie om staatszaken te bespreken en te bespreken. De vergaderingen werden voorgezeten door de consuls, of bij hun afwezigheid door andere magistraten. De Senaat had de macht om wetten aan te nemen, verdragen goed te keuren of te verwerpen en belangrijke beslissingen te nemen met betrekking tot buitenlands en binnenlands beleid. Het was een machtige instelling die een cruciale rol speelde in het Romeinse politieke systeem. Tegenwoordig blijven alleen de buitenmuren van de Curia Julia overeind, maar het blijft een belangrijk symbool van de macht en invloed van de Romeinse senaat in de oudheid.

De tempel van de vergoddelijkte Julius, ook bekend als de tempel van Divus Julius of de tempel van Caesar, werd in Rome gebouwd door Augustus na de dood van Julius Caesar en was de eerste tempel in Rome gewijd aan een persoon die geen god of godin was . Het plebs, of het gewone volk van Rome, was naar verluidt verwoest door de dood van Julius Caesar en rouwde diep om hem. Velen van hen zagen hem als een voorvechter van het volk en een verdediger van hun rechten tegen de aristocratische senaat. Zijn dood veroorzaakte wijdverbreide onrust in de stad, en de begrafenisstoet voor Caesar zou een van de grootste in de Romeinse geschiedenis zijn geweest, met een geschatte menigte van meer dan 100.000 mensen.