Private Full Day Sightseeing Marrakech Tour met de auto

Gelegen naast de moskee van de Kasbah, zijn de Saadian-graven een van de weinige overblijfselen van de Saadian-dynastie die tussen 1524 en 1659 regeerde in de gouden eeuw van Marrakech. In het begin van de 18e eeuw besloot Sultan Moulay Ismaïl inderdaad om verwijder alle sporen van de pracht van deze dynastie door te vragen om de vernietiging van alle overblijvende overblijfselen. Hij durfde echter niet het heiligschennis te begaan om hun graven te vernietigen en beval dat de toegang tot de necropolis zou worden ommuurd.

Het begin van de bouw van het Bahia-paleis gaat terug tot de tijd van minister Ahmed bin Musa, bijgenaamd "Ba Hammad", tijdens het bewind van Sultan Abdulaziz. Zijn vader, Al-Hajib Al-Sultani, Haji Musa, kreeg de bijnaam "Al-Bukhari" omdat hij afstamde van de dienaren van Al-Bukhari die het leger vormden van de Alawitische sultan Moulay Ismail. Wat de naam van het paleis betreft, het bestendigt de naam van de vrouw van de minister, "Ba Hammad". Volgens de huidige verhalen stamt de "Bahia", wiens naam het paleis is, af van de al-Rahmanah-stam, die grenst aan de stad Marrakech, en die afkomstig is van een familie die bekend staat om haar kennis, haar glorie en haar kracht. De vertellers vermelden dat Bahia van haar vaders kasteel in de regio Rahamneh verhuisde naar de familie-riad in het "Al-Qanariya" -district in Marrakech, totdat de sterke minister "Ba Ahmad" hem zag terwijl hij nog in de bloei van zijn leven was, onder de hoede van zijn vader, Hajj Musa Al-Hajib, dus huurde hij haar in om "Zijn levenspartner, de dame van zijn smaakpapillen, het comfort van zijn vrouwen, het hoofd van zijn buurt, zijn dienstbaarheid en zijn fatsoen te zijn", zegt een van de vertellers. En gezien de ernst van zijn genegenheid voor Bahia, bracht minister Ahmed bin Musa de meest bekwame vaklieden en ambachtslieden uit de stad Fez zes opeenvolgende jaren aan het werk in het paleis, maar de dood stierf zonder te zien dat zijn paleis de Bahia in zijn mooiste omhelsde analyse. Hij stierf in 1890 voordat hij de bouw van het paleis voltooide.

We raden verschillende uitstekende restaurants aan en de klant heeft de vrijheid om te kiezen. We kunnen de klant ook bezorgen bij het restaurant dat hij kiest of kent

Er is nergens in Marokko zoals het Jemaa el Fna-plein - geen plaats waar je zo gemakkelijk bij betrokken bent en je blijft terugkomen voor meer. Overdag is het grootste deel van het plein slechts een grote open ruimte, waar een handvol slangenbezweerders hun cobra's betoveren met fluiten, medicijnmannen (vooral in het noordoostelijke deel van de plaats) kuren en panacee vertonen en tanden trekken, met een angstaanjagende tang , aanbieden om de pijn van de buitenkant van de hoofden van mensen met kiespijn af te scheuren, trays met extracten waaruit blijkt dat ze hun vaardigheden verkiezen. Pas in de middag gebeurt het plein echt. In de schemering, zoals in Frankrijk en Spanje, gaan mensen vroeg in de avond wandelen (vooral in de Bab Agnaou-straat), en de plaats vult zich geleidelijk totdat het een sprookjesachtig carnaval, acrobaten, muzikanten en artiesten wordt. Ga naar beneden en je wordt al snel ondergedompeld in het ritueel: ronddwalen, gehurkt in de kringen van toeschouwers, wat een dirham of twee oplevert als jouw bijdrage. Als je even rust wilt, kun je je verplaatsen op de dakterrassen, zoals het Grand Balcony Café, met uitzicht op het plein, de verhalenvertellers en muzikanten en de drukte die hen komt opzoeken. Als buitenlander in Jemâa voel je je misschien een soort indringer. Het grootste deel van de menigte is natuurlijk Marokkaans (sommige buitenlanders zullen bijvoorbeeld verhalen van vertellers opnemen), maar toeristen leveren ook een belangrijke bijdrage aan zowel de sfeer als de cashflow. Soms neemt een verhalenverteller of muzikant het op u om deel te nemen of royaal bij te dragen aan de collectie aan het einde van de show en, als u de show binnengaat, kunt u het beste de gebruikelijke toeristische contouren zoals horloges, geldgordels of te veel gebruiken geld; zakkenrollers en oplichters werken (geven een "cadeau" en eisen betaling omdat het een oude oplichterij is om op hun hoede te zijn, vraag toeristen om valse euromunten te veranderen is een recentere versie). Toeristische attracties zijn onder meer hoepelspellen, waarzeggers die onder parasols zitten met waarzeggerij-kaartpakketten klaar en vrouwen met spuitzakken vol hennapasta, klaar om hun handen, voeten of armen te schilderen met 'tatoeages' die tot drie maanden meegaan, pas op synthetische "zwarte henna", die een giftige chemische stof bevat; dat rode henna natuurlijk is (Café Henné garandeert alleen natuurlijke henna te gebruiken).

Het Yves Saint Laurent Museum in Marrakech is een museum gewijd aan de modeontwerper Yves Saint Laurent in Marrakesh, Marokko

Einde van de tour op het treinstation of in het hotel van de klant

De Majorelle-tuin is een botanische tuin van twee en een halve hectare en een landschapstuin van de kunstenaar in Marrakech, Marokko. Het werd gemaakt door de Franse oriëntalistische kunstenaar Jacques Majorelle gedurende bijna veertig jaar, beginnend in 1923, en beschikt over een kubistische villa ontworpen door de Franse architect Paul Sinoir in de jaren dertig

De Menara-tuinen zijn botanische tuinen ten westen van Marrakech, Marokko, vlakbij het Atlasgebergte. Ze werden in de 12e eeuw opgericht door de Almohad-kalifaat-heerser Abd al-Mu'min. De naam menara is afgeleid van het paviljoen met zijn kleine groene piramidevormige dak, wat vuurtoren betekent.