Ile Saint-LouisLangskomen
Passage voor Saint Louis Island
Het Ile Saint-Louis is, met het Ile de la Cité, een van de twee natuurlijke eilanden van de Seine die vandaag nog in Parijs bestaan (het huidige Ile aux Cygnes is volledig kunstmatig).
Direct stroomopwaarts van het Ile de la Cité gelegen, is het de kleinste van de twee met een oppervlakte van 11 ha.
Île Saint-Louis ontleent zijn huidige naam (sinds 1725) aan koning Lodewijk IX, bijgenaamd Saint Louis, patroonheilige en voorvader van Lodewijk XIII. Volgens de legende kwam hij om te bidden op het Ile aux Vaches en zou hij daar in 1269 met zijn ridders het kruis hebben genomen voordat hij vertrok voor de achtste kruistocht (expeditie die hem fataal zal worden: Lodewijk IX sterft aan dysenterie onder de muren van Tunis een jaar later).
Het Lambert Hotel, een van de mooiste herenhuizen op het eiland, werd gekocht door Abdallah Ben Abdallah-Al-Thani, van de prinselijke familie van Qatar. In juli 2013 was er een grote brand.
Ile de la CiteLangskomen
Doorgang voor het Ile de la Cité
Het Ile de la Cité is een eiland gelegen aan de Seine, in het hart van Parijs. Het wordt beschouwd als de oude bakermat van de stad Parijs, voorheen Lutèce. Het behoort tot het 1e en 4e arrondissement. De kroniekschrijver Gui de Bazoches noemde het in 1190 "het hoofd, het hart en het merg van Parijs".
De naam "stad" verwijst naar de versterkte grenzen van Parijs zoals ze waren aan het einde van de oudheid, teruggebracht tot een enkel eiland, en die de stedelijke kern van de middeleeuwse stad vormden.
Palais de Justice de ParisLangskomen
Doorgang voor de conciërge bij het gerechtsgebouw
Het Palais de Justice is de voormalige curia regis van waaruit het parlement van Parijs en alle voormalige soevereine rechtsgebieden (Wateren en Bossen, Maréchaussée, Munt, Metselwerk, enz.) en huidige rechtsgebieden (Raad van State, Hof van Cassatie, Rekenkamer ) is ontstaan. , Kanselarij, evenals de wetgevende en diplomatieke archieven). Het bevindt zich sinds zijn oorsprong in het Palais de la Cité, de residentie en zetel van de macht van de koningen van Frankrijk van de 10e tot de 14e eeuw en waarvan belangrijke overblijfselen zijn overgebleven: de grote zaal met zijn keuken, de Conciergerie , de Sainte Chapelle, verschillende torens en de invloed van verschillende gebouwen.
Pont NeufLangskomen
doorgang onder de Pont Neuf
De Pont Neuf of Pont-Neuf is, ondanks zijn naam, de oudste nog bestaande brug in Parijs. Het kruist de Seine op de westelijke punt van het Ile de la Cité.
Gebouwd aan het einde van de 16e eeuw en voltooid aan het begin van de 17e eeuw, dankt het zijn naam aan de nieuwigheid die destijds een brug vormde zonder woningen en voorzien van trottoirs die voetgangers beschermden tegen modder en paarden. Het is ook de allereerste stenen brug in Parijs die de Seine volledig oversteekt.
Dit monument is sinds 18895 geklasseerd als historisch monument. In 1991 stond het op de werelderfgoedlijst van UNESCO, samen met alle oevers van de Seine in Parijs.
Pont des ArtsLangskomen
Doorgang onder de Pont des Arts
De hangsloten van de liefde (2008-2015)
Vanaf 20088 werden de afgeschermde borstweringen van de Pont des Arts de steun voor veel "liefdeshangsloten" die door koppels werden opgehangen. Deze praktijk breidde zich vervolgens uit tot de voetgangersbrug Léopold-Sédar-Senghor, de brug van de aartsbisschop en de voetgangersbrug Simone-de-Beauvoir.
Geconfronteerd met de controverse over de degradatie van het erfgoed veroorzaakt door de aanwezigheid van deze tonnen hangsloten, die volgens sommigen de brug zouden doen verzwaren en zouden kunnen doen instorten, en over hun uiterlijk dat door anderen als bijzonder lelijk werd beschouwd, heeft de Paris City Hall besloot er in september 2014 een einde aan te maken. Zo werden de hekken op 1 juni 2015 definitief verwijderd en werden eerst vervangen door een tijdelijke tentoonstelling van straatkunstwerken van Jace, eL Seed, Pantonio en Brusk9, daarna door panelen in glas vanaf najaar 2015
Louvre MuseumLangskomen
Doorgang voor het Louvre
Het Louvre Museum is een museum in het 1e arrondissement van Parijs, Frankrijk.
Een voorafbeelding hiervan werd in 1775-1776 bedacht door de Comte d'Angiviller, directeur-generaal van de King's Buildings, als een plaats voor de presentatie van meesterwerken uit de Crown-collectie. Dit museum werd pas in 1793 ingehuldigd onder de naam Central Museum of the Arts of the Republic in het Louvre, een voormalige koninklijke residentie in het centrum van Parijs, en het is vandaag de dag het grootste museum voor kunst en antiek ter wereld. De expositieruimte is 72.735 m28.
Eind 2019 bezat het Louvre meer dan 500.000 werken, waarvan er meer dan 36.000 te zien waren. Ze presenteren westerse kunst van de middeleeuwen tot 1848, die van de oude beschavingen die eraan voorafgingen en erdoor beïnvloed werden (oosters, Egyptisch, Grieks, Etruskisch en Romeins), de kunsten van de eerste christenen en van de islam.
Musee d'OrsayLangskomen
Passage voor het Musée d'Orsay
Het Musée d'Orsay (officieel "openbare instelling van het Musée d'Orsay en het Musée de l'Orangerie - Valéry Giscard d'Estaing" sinds 2021) is een nationaal museum dat in 1986 werd geopend.
Gelegen in het 7e arrondissement van Parijs langs de linkeroever van de Seine, met uitzicht op de Édouard-Glissant-promenade, is het gehuisvest in het voormalige Gare d'Orsay, gebouwd door Victor Laloux van 1898 tot 1900 en omgebouwd tot een museum. de president van de republiek Valéry Giscard d'Estaing. De collecties tonen de westerse kunst van 1848 tot 1914, in al haar diversiteit: schilderkunst, beeldhouwkunst, decoratieve kunst, grafische kunst, fotografie, architectuur, enz. Het is een van de grootste musea in Europa voor deze periode.
Het museum heeft de grootste collectie impressionistische en post-impressionistische schilderijen ter wereld, met in totaal bijna 1.100 van de meer dan 3.650.
Assemblee NationaleLangskomen
Doorgang voor de Nationale Assemblee
De geschiedenis van de nationale vertegenwoordiging gedurende twee eeuwen is nauw verbonden met die van het democratische principe en de ongelijke weg die het moest afleggen voordat het in de Franse instellingen de toewijding vond die het vandaag geniet.
Hoewel de Fransen sinds 1789 periodiek vertegenwoordigers hebben gekozen, varieerden de wijze van benoeming en de bevoegdheden van deze vertegenwoordigers van tijd tot tijd aanzienlijk; de periodes waarin de instelling van het parlement werd uitgewist, vielen over het algemeen samen met een afname van de openbare vrijheden. In dit opzicht zijn denominaties niet onschuldig. Die van de Nationale Assemblee, gekozen in het vuur van 1789, verscheen - afgezien van de korte haakjes van 1848 - pas in 1946 weer. Ondertussen volgden verschillende namen.
Pont Alexandre IIILangskomen
Doorgang onder de Alexandre III-brug
De brug, ingehuldigd voor de Wereldtentoonstelling in Parijs in 19002, was bedoeld om de Frans-Russische vriendschap te symboliseren, tot stand gekomen door de ondertekening van de alliantie die in 1891 werd gesloten tussen keizer Alexander III (1845-1894) en de president van de Franse Republiek Sadi Carnot. De eerste steen werd gelegd door tsaar Nicolaas II van Rusland, keizerin Alexandra Fedorovna en president Félix Faure op 7 oktober 1896. De bouw van dit kunstwerk werd toevertrouwd aan ingenieurs Jean Résal en Amédée Alby, evenals aan architecten Cassien-Bernard en Gaston Neef3.
Gebouwd langs de as van de Esplanade des Invalides, leidt het van de laatste naar het Petit en Grand Palais, ook gebouwd voor de Wereldtentoonstelling.
Op de zuil, stroomafwaarts op de rechteroever, was deze inscriptie gegraveerd: "Op 14 april 1900 opende Émile Loubet, president van de Franse Republiek, de wereldtentoonstelling en huldigde de Alexandre-III-brug in".
Eiffel TowerLangskomen
Doorgang voor de Eiffeltoren
De Eiffeltoren Luister is een 324 meter hoge smeedijzeren toren in Parijs.
Gebouwd in twee jaar door Gustave Eiffel en zijn medewerkers voor de Parijse Wereldtentoonstelling van 1889, ter gelegenheid van de honderdste verjaardag van de Franse Revolutie, en aanvankelijk de "toren van 300 meter" genoemd, is het het symbool geworden van de Franse hoofdstad en een toeristische trekpleister. bestemming: het was de derde meest bezochte betaalde culturele site in Frankrijk in 2015, met 5,9 miljoen bezoekers in 20162. Sinds de opening voor het publiek heeft het meer dan 300 miljoen bezoekers verwelkomd.