Privéwandeltocht met een lokale gids in Nafplio

De Landpoort werd in 1708 gebouwd door de Franse ingenieur en volgde de eerdere poort op die dateerde uit de eerste Venetiaanse bezetting. Het was de enige toegang tot de stad over land en in feite zou de poort bij zonsondergang gesloten zijn. Wie na die tijd buiten bleef, was verplicht de nacht buiten de stad door te brengen, meestal in de buitenwijk Pronia. Voor de poort lag een met zeewater gevulde gracht, die langs de oostelijke muur van de stad liep. De toegang was alleen mogelijk via een houten ophaalbrug.

Een van de donkerste bladzijden uit de moderne Griekse geschiedenis ontvouwde zich buiten de ingang van Agios Spyridon. Daar werd op 27 september 1831 de eerste gouverneur van het bevrijde Griekenland, Ioannis Kapodistrias, doodgeschoten door de gebroeders Mavromichali, toen hij bij de kerk van Agios Spyridon aankwam om de mis bij te wonen, zoals hij elke zondag deed; in de kerk, die was gewijd aan de patroonheilige van zijn geboorteplaats, het eiland Corfu. Bij de ingang van de tempel hadden zijn moordenaars hem echter in de val gelokt en nadat ze hem hadden begroet, vielen ze hem aan: Konstantinos Mavromichalis met een pistool en Georgios Mavromichalis met een mes. De dood van de gouverneur was onmiddellijk. Konstantinos Mavromichalis werd vervolgd en vermoord door de woedende menigte, terwijl George Mavromichalis een paar dagen later werd geëxecuteerd.

Het gebouw dat tegenwoordig bekend staat als het ‘Trianon’, naar de naam van de bioscoop die hier was gehuisvest, is van bijzonder belang, zowel vanwege zijn architecturale ontwerp als vanwege zijn geschiedenis. Het is de oudste nog bestaande moskee in de stad en werd sterk beïnvloed door de Byzantijnse kerkarchitectuur. Het dateert uit de tijd van de eerste Turkse bezetting, waarschijnlijk de tweede helft van de 16e eeuw, en is mogelijk het enige gebouw in de stad dat uit die tijd bewaard is gebleven. Het verschilt van de grote moskee op het Syntagmaplein, het parlement, omdat in laatstgenoemde de Ottomaanse architectuurstijl de overhand lijkt te hebben gekregen.

Het gebouw waarin tegenwoordig het Archeologisch Museum is gevestigd, is een van de mooiste Venetiaanse gebouwen in de stad en markeert het einde van de ‘Megalos Dromos’ of ‘Grote Weg’. Op de gevel van het gebouw staat een Latijnse inscriptie die ons informeert dat het gebouw in 1713 werd gebouwd door de Venetiaanse hoofdinspecteur van de vloot, Agostino Sagredo, om te worden gebruikt als opslagplaats voor de vloot.

Syndagma-plein, het belangrijkste en historische plein in Nafplio, omvat het centrum van de stad. Aangenomen wordt dat vanaf 1540, de tijd van de eerste Turkse bezetting, de Turkse commandant van de Peloponnesos, Mora-Pasha, hier zijn serail had. Het belang van het plein blijkt ook uit het aantal keren dat het een naamsverandering heeft ondergaan. In de 19e eeuw stond het bekend als ‘Platanos-plein’ of kortweg ‘Platanos’, vanwege de plataan die ooit het centrum bezette, in de schaduw waarvan nationale politici toespraken hielden. In 1843 werd de naam veranderd in ‘Ludwig Square’, ter ere van Ludwig, de vader van koning Otto, die destijds de stad had bezocht. In hetzelfde jaar, na de revolutie van 3 september 1843, toen de Grieken eisten dat Otto hen een grondwet zou verlenen, werd de naam eerst veranderd in Syntagma (of grondwet) Square, vervolgens in 'Stratonas Square' en 'King George II Square'. .

Het parlementsgebouw, gelegen in de zuidwestelijke sector van het Syntagmaplein, neemt een bijzondere plaats in in de Griekse geschiedenis, omdat hier het parlement van de opstandige Grieken bijeenkwam. Het dateert uit 1730, de tijd van de tweede Turkse bezetting van de stad, en was oorspronkelijk gebouwd als moskee.

Oud douanegebouw uit 1830 en vele andere monumenten van onverenigbare schoonheid.

Het Castello dello Soglio, zoals het Venetiaanse kasteel eerst werd genoemd, heeft een gemengd verleden gehad (van gevangenis tot hotel tot concertzaal) en is een bezoek waard per boot. Maar alleen al ernaar kijken is voldoende om een perfecte herinnering aan Nafplio te vormen. Tijdens deze tour bewonderen en praten we over dit monument zonder het eilandje te bezoeken.

De vijf kanonnen die ooit de westkant van de stad en de ingang van de haven beschermden. Het is het enige Venetiaanse bastion dat aan de verwoesting is ontsnapt.

Oorspronkelijk gebouwd door de Romeinen en Byzantijnen, is het de oudste van de drie kastelen van Nafplion en tot de komst van de Venetianen was de stad beperkt binnen de muren. De Turken noemden het Ich - Kale (wat binnenkasteel betekent). Het werd gebruikt als een Griekse politieke gevangenis van 1936 tot 1956. Ontdek een adembenemend geheim dat alleen toegankelijk is voor de lokale bevolking in het kasteel Akronafplia, waar de essentie van Griekenland zich ontvouwt in een panoramisch meesterwerk. Hoog boven Nafplio biedt dit afgelegen uitzichtpunt een iconisch uitzicht dat het hart van de Middellandse Zee verovert : eindeloze azuurblauwe golven van de Argolische Golf die zich uitstrekken tot een grenzeloze hemel, bezaaid met zeilboten die sierlijk zweven. De ruige charme van de oude muren van het kasteel omlijst het tafereel, terwijl levendige stekelige peercactussen een typisch Griekse touch van wilde schoonheid toevoegen. Dit is het Griekenland van je dromen – levendig, tijdloos en onvergetelijk.

Het Drie Admiraalsplein wordt omringd door belangrijke historische en openbare gebouwen, zoals de eerste middelbare school, het stadhuis en de Grand Street of King Constantine, die ook de meest toeristische straat van Nafplion is, loopt ervoor

Laten we de eerste gouverneur van Griekenland, de heer Ioannis Kapodistrias, ontmoeten op het Kapodistria-plein en genieten van een ijsje in het Kolokotronis Park.

De kerk van Panaghia, gewijd aan de Presentatie van de Maagd Maria, is een van de oudste en mooiste kerken in de stad. De oorspronkelijke kerk, die dateert uit de 15e eeuw, ten tijde van de eerste Venetiaanse bezetting, was kleiner en behoorde toe aan de Orthodoxe Kerk. Rond 1700, tijdens de tweede Venetiaanse bezetting, kreeg de kerk haar huidige vorm: een driebeukige basiliek. Het interieur heeft een prachtig houten koor in eptanisiaanse stijl en dateert uit de 19e eeuw. Ook de preekstoel en de bisschopstroon zijn in dezelfde stijl uitgevoerd. De narthex is een latere toevoeging, terwijl de klokkentoren dateert uit 1907. De kerk van Panaghia viert ook de nagedachtenis van Aghios Anastasios, de patroonheilige van de stad. Elk jaar, op 1 februari, de feestdag van de heilige, is er een grote processie van de icoon van de beschermer van de stad.

Dit is een van de belangrijkste herenhuizen uit de regering van Otto die in Nafplio te vinden zijn. Het gebouw dateert oorspronkelijk uit de tweede Venetiaanse bezetting, maar werd in 1831 herbouwd en er werd een tweede verdieping aan toegevoegd. Het huis was in 1833 en 1834 de thuisbasis van de president van het regentschap, graaf Joseph Ludwig von Armansperg. Armansperg was een zeer controversiële persoonlijkheid, en hij is vooral bekend gebleven vanwege het samenzweerderige en autocratische karakter van zijn beleid. Volgens getuigen uit die tijd was het huis een van de grootste van de stad en liet de inrichting niets te wensen over in vergelijking met de grootste huizen van Europa; er werden recepties en bals georganiseerd met voor die tijd zeldzame muzikale begeleiding op de piano.

Het centrum van het park wordt gedomineerd door een monumentaal standbeeld te paard: de held van de Griekse revolutie, Theodoros Kolokotronis. Het is een van de belangrijkste werken van de neo-Helleense beeldhouwkunst en werd gemaakt door de Tiniaanse beeldhouwer Lazaros Sochos in Parijs. Het is gemaakt van een koperlegering en staat op een monumentale stenen sokkel. De ‘oude man van Moria’, zoals Theodoros Kolokotronis werd genoemd, wordt te paard afgebeeld, terwijl hij de teugels in zijn linkerhand houdt en met zijn rechter de weg voorwaarts wijst. Het hele werk is indrukwekkend en de trotse vorm van Kolokotronis straalt grootsheid uit. De kosten voor de aanschaf van het beeld waren uitzonderlijk hoog en er was een landelijke oproep nodig om geld bijeen te brengen. Het werd in 1894 gegoten in de Thiebaut-gieterij in Parijs en in 1895 werd het naar Griekenland vervoerd.