Privétrip van Parijs naar Normandië

De Amerikaanse begraafplaats en het monument van Normandië (Frans: Cimetière américain de Colleville-sur-Mer) is een begraafplaats en gedenkteken uit de Tweede Wereldoorlog in Colleville-sur-Mer, Normandië, Frankrijk, ter ere van Amerikaanse troepen die tijdens de Tweede Wereldoorlog in Europa zijn omgekomen. Het is gelegen op de plaats van de voormalige tijdelijke begraafplaats van Saint Laurent, beslaat 172,5 hectare en bevat 9.388 grafplaatsen. Een gedenkteken op de begraafplaats bevat kaarten en details van de landingen in Normandië en militaire operaties die volgden. In het midden van het monument staat Spirit of American Youth Rising from the Waves, een bronzen standbeeld. Op de begraafplaats staan ook twee vlaggenmasten waar op verschillende momenten mensen samenkomen om te kijken hoe de Amerikaanse vlaggen worden neergelaten en gevouwen.

Omaha Beach was een van de vijf strandlandingssectoren van de amfibische aanvalscomponent van Operatie Overlord tijdens de Tweede Wereldoorlog. Op 6 juni 1944 vielen de geallieerden het door Duitsland bezette Frankrijk binnen met de landingen in Normandië. "Omaha" verwijst naar een gedeelte van 8 kilometer van de kust van Normandië, Frankrijk, met uitzicht op het Kanaal, van het oosten van Sainte-Honorine-des-Pertes tot het westen van Vierville-sur-Mer op de rechteroever van de riviermonding van de Douve. De landingen hier waren noodzakelijk om de Britse landingen in het oosten bij Gold te verbinden met de Amerikaanse landing in het westen bij Utah, waardoor een continu onderkomen werd geboden aan de Normandische kust van de Baie de Seine (Baai van de Seine). De inname van Omaha zou de verantwoordelijkheid worden van de troepen van het Amerikaanse leger, met zeetransport, en een marinebombardementmacht die voornamelijk werd geleverd door de Amerikaanse marine en kustwacht, met bijdragen van de Britse, Canadese en Vrije Franse marine.

De batterij van Longues-sur-Mer (Duits: Marineküstenbatterie (MKB) Longues-sur-Mer; ook aangeduid als Widerstandsnest (Wn) 48) is een Duitse kustartilleriebatterij uit de Tweede Wereldoorlog ongeveer 1 km ten noorden van het dorp Longues-sur-Mer in Normandië, Frankrijk. De batterij bevindt zich op een 60 m klif met uitzicht op de Baie de Seine en vormde een onderdeel van de Atlantikwall kustvesting van Duitsland, tussen de geallieerde landingssectoren van Gold Beach en Omaha Beach. De batterij bestookte op D-Day (6 juni 1944) de geallieerde zeemacht voor beide stranden, maar werd dezelfde dag nog beschadigd door geallieerde kustbombardementen, die vervolgens op 7 juni 1944 door de Britse grondtroepen werden veroverd en verder geen rol speelden in de Normandische campagne. De batterij is de enige in Normandië die verschillende van zijn originele kanonnen in situ heeft behouden. Het werd in oktober 2001 op de monumentenlijst geplaatst en verkeert in een goede staat van instandhouding.

La Pointe du Hoc (Franse uitspraak: [pwɛ̃t dy ɔk]) is een voorgebergte met een 35 meter hoge klif met uitzicht op het Kanaal aan de noordwestkust van Normandië in het departement Calvados, Frankrijk. In de Tweede Wereldoorlog was Pointe du Hoc de locatie van een reeks Duitse bunkers en machinegeweerposten. Voor de invasie van Normandië versterkte het Duitse leger het gebied met betonnen kazematten en geschutsputten. Op D-Day viel de United States Army Provisional Ranger Group Pointe du Hoc aan en veroverde het na het beklimmen van de kliffen. Amerikaanse generaals, waaronder Dwight D. Eisenhower, hadden vastgesteld dat de plaats artillerie huisvestte die nabijgelegen strandaanvallen kon vertragen.