Privétour voor beginners in Parijs : iconische bezienswaardigheden & crêpes

De Place de la Bastille is een plein in Parijs waar ooit de Bastille-gevangenis stond, tot de bestorming van de Bastille en de daaropvolgende fysieke verwoesting tussen 14 juli 1789 en 14 juli 1790 tijdens de Franse Revolutie. Geen overblijfsel van de gevangenis blijft. Het plein strekt zich uit over 3 arrondissementen van Parijs, namelijk het 4e, 11e en 12e. Het plein en de omliggende gebieden worden normaal gesproken simpelweg Bastille genoemd. De Julizuil (Colonne de Juillet) die de gebeurtenissen van de Julirevolutie (1830) herdenkt, staat in het midden van het plein. Andere opvallende kenmerken zijn de Bastille Opera, het metrostation Bastille en een deel van het Canal Saint Martin. Vóór 1984 stond het voormalige treinstation van Bastille waar nu het operagebouw staat.

Place des Vosges, oorspronkelijk Place Royale, is het oudste geplande plein in Parijs, Frankrijk. Het is gelegen in de wijk Marais en ligt op de scheidslijn tussen het 3e en 4e arrondissement van Parijs. Het was een modieus en duur plein om in te wonen tijdens de 17e en 18e eeuw, en een van de belangrijkste redenen voor het chique karakter van Le Marais onder de Parijse adel.

Het Hôtel de Sully is een hôtel particulier of herenhuis in Lodewijk XIII-stijl, gelegen aan de rue Saint-Antoine 62 in de Marais, IV arrondissement, Parijs, Frankrijk. Gebouwd aan het begin van de 17e eeuw, is het tegenwoordig de zetel van het Centre des Monuments Nationaux, de Franse nationale organisatie die verantwoordelijk is voor nationale erfgoedsites. Het staat sinds 1862 op de monumentenlijst van het Franse Ministerie van Cultuur.

Het Hôtel de Sens of Hôtel des archevêques de Sens is een 16e-eeuws hôtel particulier, of herenhuis, in de Marais, in het 4e arrondissement van Parijs, Frankrijk. Het herbergt tegenwoordig de Forney-kunstbibliotheek.

Notre Dame in Parijs ; wat "Onze-Lieve-Vrouw van Parijs" betekent, eenvoudigweg Notre-Dame genoemd, is een middeleeuwse katholieke kathedraal op het Île de la Cité (een eiland in de rivier de Seine), in het 4e arrondissement van Parijs. De kathedraal, gewijd aan de Maagd Maria, wordt beschouwd als een van de mooiste voorbeelden van Franse gotische architectuur. Verschillende attributen onderscheiden het van de vroegere romaanse stijl, met name het baanbrekende gebruik van het ribgewelf en de luchtboog, de enorme en kleurrijke roosvensters en het naturalisme en de overvloed van de sculpturale versiering. Notre-Dame valt ook op door zijn drie pijporgels (een historisch) en zijn immense kerkklokken.

De Fontaine Saint-Michel is een monumentale fontein op de Place Saint-Michel in het 6e arrondissement in Parijs. Het werd gebouwd in 1858-1860 tijdens het Franse Tweede Keizerrijk door de architect Gabriel Davioud. Het staat sinds 1926 op de monumentenlijst van het Franse Ministerie van Cultuur.

Crêpe stop bij een traditionele Franse Crêperie.

Saint-Germain-des-Prés is een van de vier administratieve wijken van het 6e arrondissement van Parijs, Frankrijk, gelegen rond de kerk van de voormalige abdij van Saint-Germain-des-Prés. De officiële grenzen zijn de rivier de Seine in het noorden, de rue des Saints-Pères in het westen, tussen de rue de Seine en rue Mazarine in het oosten, en de rue du Four in het zuiden. Inwoners van de wijk staan bekend als Germanopratins. Cafés in de wijk zijn Les Deux Magots, Café de Flore, le Procope en Brasserie Lipp, evenals vele boekhandels en uitgeverijen. In de jaren '40 en '50 was het het centrum van de existentialistische beweging (geassocieerd met Jean-Paul Sartre en Simone de Beauvoir). Het is ook de thuisbasis van de École des Beaux-Arts, Sciences Po, het biomedische universitaire centrum Saints-Pères van de Universiteit van Parijs, de School for Advanced Studies in the Social Sciences en het Musée national Eugène Delacroix, in het voormalige appartement en atelier van schilder Eugène Delacroix.

De kerk van Saint-Germain-des-Prés is een rooms-katholieke parochiekerk in de wijk Saint-Germain-des-Prés in Parijs. Het was oorspronkelijk de kerk van een benedictijnenabdij gesticht in de 6e eeuw door Childebert I, de zoon van Clovis, koning van de Franken. Het werd verwoest door de Vikingen, herbouwd en in de 8e eeuw hernoemd naar Saint Germain, een vroege bisschop van de stad. Het wordt beschouwd als de oudste nog bestaande kerk in Parijs.

De Pont des Arts of Passerelle des Arts is een voetgangersbrug in Parijs die de rivier de Seine oversteekt. Het verbindt het Institut de France en het centrale plein (cour carrée) van het Palais du Louvre (dat onder het Eerste Franse Keizerrijk het "Palais des Arts" werd genoemd).

Het Louvre is een nationaal kunstmuseum in Parijs, Frankrijk. Het is een centraal herkenningspunt van de stad, gelegen op de rechteroever van de Seine in het 1e arrondissement (district of wijk) van de stad en de thuisbasis van enkele van de meest canonieke werken van westerse kunst, waaronder de Mona Lisa en de Venus van Milo. Het museum is gehuisvest in het Louvre, oorspronkelijk gebouwd in de late 12e tot 13e eeuw onder Filips II. Restanten van het middeleeuwse Louvre-fort zijn zichtbaar in de kelder van het museum. Door stadsuitbreiding verloor het fort uiteindelijk zijn defensieve functie en in 1546 verbouwde Frans I het tot de hoofdverblijfplaats van de Franse koningen.

De Arc de Triomphe du Carrousel (Engels: Triumphal Arch of the Carousel) is een triomfboog in Parijs, gelegen op de Place du Carrousel. Het is een voorbeeld van neoklassieke architectuur in de Korinthische orde.[1] Het werd gebouwd tussen 1806 en 1808 om de militaire overwinningen van Napoleon in de Derde en Vierde Coalitieoorlogen te herdenken. De Arc de Triomphe de l'Étoile, aan het uiteinde van de Champs Élysées, werd in hetzelfde jaar ontworpen; het is ongeveer twee keer zo groot en werd pas in 1836 voltooid.

De Tuileries-tuin is een openbare tuin gelegen tussen het Louvre en de Place de la Concorde in het 1e arrondissement van Parijs, Frankrijk. Gemaakt door Catherine de 'Medici als de tuin van het Tuilerieënpaleis in 1564, werd het uiteindelijk voor het publiek geopend in 1667 en werd het een openbaar park na de Franse Revolutie. Sinds de 19e eeuw is het een plek waar Parijzenaars vieren, ontmoeten, wandelen en ontspannen.

De Place de la Concorde is een van de belangrijkste openbare pleinen in Parijs, Frankrijk. Met een oppervlakte van 7,6 ha (19 acres) is het het grootste plein in de Franse hoofdstad. Het is gelegen in het achtste arrondissement van de stad, aan het oostelijke uiteinde van de Champs-Élysées. Het was de locatie van vele opmerkelijke openbare executies, waaronder die van koning Lodewijk XVI, Marie Antoinette en Maximilien Robespierre in de loop van de Franse Revolutie, waarbij het plein tijdelijk werd omgedoopt tot Place de la Révolution.

De Champ de Mars is een grote openbare groene ruimte in Parijs, Frankrijk, gelegen in het zevende arrondissement, tussen de Eiffeltoren in het noordwesten en de École Militaire in het zuidoosten. Het park is vernoemd naar de Campus Martius ("Marsveld") in Rome, een eerbetoon aan de Romeinse oorlogsgod. De naam verwijst naar het feit dat de grasvelden hier vroeger door het Franse leger werden gebruikt als boor- en marsterrein. De dichtstbijzijnde metrostations zijn La Motte-Picquet-Grenelle, École Militaire en Champ de Mars-Tour Eiffel, een RER-treinstation in de voorsteden. Een in onbruik geraakt station, Champ de Mars, is ook vlakbij.

De Eiffeltoren is een smeedijzeren roostertoren op de Champ de Mars in Parijs, Frankrijk. Het is vernoemd naar de ingenieur Gustave Eiffel, wiens bedrijf de toren ontwierp en bouwde. Plaatselijk de bijnaam "La dame de fer" (Frans voor "Iron Lady"), werd het gebouwd van 1887 tot 1889 als het middelpunt van de Wereldtentoonstelling van 1889. Hoewel het aanvankelijk werd bekritiseerd door enkele van de toonaangevende kunstenaars en intellectuelen van Frankrijk vanwege het ontwerp, is het sindsdien een wereldwijd cultureel icoon van Frankrijk geworden en een van de meest herkenbare structuren ter wereld. De toren ontving in 2022 5.889.000 bezoekers, een stijging van 197 procent ten opzichte van 2021, toen het aantal daalde als gevolg van het COVID-virus. De Eiffeltoren is het meest bezochte monument met toegangsprijs ter wereld: 6,91 miljoen mensen beklommen het in 2015. Het werd in 1964 aangewezen als monument historique en werd in 1991 genoemd als onderdeel van een UNESCO-werelderfgoed.