Privétour van een hele dag naar Byblos en Tripoli vanuit Beiroet

Byblos, een van de oudste Fenicische steden. Bewoond sinds het Neolithicum, is het al duizenden jaren nauw verbonden met de legendes en geschiedenis van het Middellandse Zeegebied. Byblos wordt ook direct geassocieerd met de geschiedenis en verspreiding van het Fenicische alfabet.

Byblos Castle, een gerestaureerd 12e-eeuws kruisvaarderskasteel omringd door een 10 meter brede droge gracht, bevindt zich net binnen de atmosferische archeologische vindplaats van Byblos met de ruïnes van de Tempel van Baalat Gebal en de Tempel van de Obelisken. Het is een indrukwekkend gebouw dat een uitstekend uitzicht biedt over de ruïnes vanaf de top van de vierhoekige donjon. Een reeks woningen uit de Bronstijd is duidelijk zichtbaar onder de muren als je naar de zee kijkt. Binnen in het kasteel is er een klein museum en een kamer met informatiepanelen die de geschiedenis van de stad schetsen.

De oude souk van Byblos is een oude markt waar toeristen souvenirs en antiek kunnen kopen, of gewoon door de oude geplaveide straten kunnen slenteren en genieten van de architectuur.

Byblos Port is een oude haven in Byblos en wordt door de Libanezen beschouwd als de oudste haven ter wereld. Rond 3000 voor Christus was de haven van Byblos het belangrijkste scheepvaartcentrum voor hout in de oostelijke Middellandse Zee

Tripoli, In het Arabisch: Ṭarābulus, stad en haven, het noordwesten van Libanon. Het ligt aan de Middellandse Zeekust aan de monding van de Abu Ali-rivier, 80 km ten noordoosten van Beiroet. Tripoli is de oude stad die dateert uit het Fenicische tijdperk, en is een van de oudste steden van Libanon, naast Byblos, Tyrus en Sidon. Vijfenveertig gebouwen in de stad, waarvan vele dateren uit de 14e eeuw, zijn geregistreerd als historische locaties. Twaalf moskeeën uit Mamluke en Ottomaanse tijden zijn bewaard gebleven. Seculiere gebouwen omvatten de "hammam" of het badhuis, de souks en de "khans", die een agglomeratie van verschillende beroepen vormen.

Met uitzicht op de stad Tripoli is de imposante Citadel van Tripoli bekend als Qal'at Sinjil (Saint Gilles), die tijdens zijn geschiedenis vele malen is gerenoveerd en veranderd. Tegenwoordig zijn de belangrijkste kenmerken van het kasteel een achthoekige Fatimiden-constructie die door de kruisvaarders tot een kerk is omgebouwd, enkele kruisvaardersstructuren uit de 12e-13e eeuw, een aantal 14e-eeuwse Mamluke-toevoegingen, evenals toevoegingen die door de Ottomanen in de 16e eeuw zijn gemaakt. De huidige staat van dit enorme fort (140 meter lang en 70 meter breed) is grotendeels het resultaat van uitgebreide restauratiewerkzaamheden door Mustafa Barbar Agha, gouverneur van Tripoli aan het begin van de 19e eeuw.

Begonnen in 1294 en voltooid in 1315, werd de Grote Moskee of Al Mansouri-moskee gebouwd op de verwoeste 12e-eeuwse kruisvaarderskathedraal van St. Mary of the Tower. De grote binnenplaats is omgeven door een gewelfde gebedsruimte. Binnenin zijn nog elementen van de westerse architectuur te zien van de oude kerk, waaronder de noordelijke ingang en de klokkentoren in Lombardische stijl, die werd omgevormd tot een minaret. De vele stichtingsplaquettes en decreten die in de grote moskee zijn gegraveerd, informeren ons niet alleen over het gebouw, maar onthullen ook details over het dagelijkse leven van de Mamluke-periode.

Taynal-moskee is een belangrijke moskee gebouwd in 1336 door Saif Ed-Dine Taynâl op de plaats van een verwoeste kruisvaarderskerk. Het aangrenzende koepelvormige mausoleum bevat het graf van de oprichter. Sommige elementen van de oorspronkelijke structuur werden hergebruikt in de moskee, bijvoorbeeld de twee rijen granieten zuilen met laat-Romeinse kapitelen, die in het midden van de eerste gebedsruimte staan. De ingang van de tweede gebedsruimte is een uniek voorbeeld van de architecturale decoratie in Tripoli tijdens het Mamluke-tijdperk.

De Khayyatin Khan is een onderdeel van Tripoli Souks, het is een lang rechthoekig gebouw van ongeveer 40 bij 80 meter met een overdekte centrale binnenplaats en winkels aan weerszijden. Zoals de naam Khan al Khayyatin al aangeeft, huisvestte en herbergt de khan kleermakers en andere gerelateerde beroepen zoals naalden, draad, naaimachines enz.

De Khan As Sabon (Soap Khan) werd aan het begin van de zeventiende eeuw gebouwd. Oorspronkelijk was het bedoeld als militaire kazerne voor Ottomaanse troepen en het werd met opzet in het centrum van de stad gebouwd om de pasja in staat te stellen elke opstand te beheersen. Het is een groot rechthoekig gebouw met arcaden van twee verdiepingen die rond een binnenplaats met fonteinen lopen.

Hammam El-Abed is de enige functionerende hamam in Tripoli, waarschijnlijk gebouwd aan het einde van de 17e eeuw. Het heeft de typische doorboorde koepels van openbare baden uit het Mamluke en Ottomaanse tijdperk. Het interieur, met zijn kussens, centrale fontein en traditionele inrichting, is een levend museum.

Al-Mina is een kustplaats in Tripoli. Het bevindt zich op de locatie van de oude Fenicische stad Tripoli en fungeert als havenstad voor het moderne naburige Tripoli. Het heeft negen eilanden, waarvan er vier zijn uitgeroepen tot natuurreservaten, om vissen te helpen kweken en hun natuurlijke habitat te behouden.