Privétour van een hele dag naar Beiteddine, Deir El Qamar en Sidon vanuit Beiroet

Beiteddine Palace of 'House of Faith' is een 19e-eeuws paleis in Beiteddine, Libanon. Het herbergt het jaarlijkse Beiteddine Festival en het Beiteddine Palace Museum. Emir Bashir Chehab II, die later de heerser van het Libanongebergte Emiraat werd, bouwde het paleis tussen 1788 en 1818. Na 1840 werd het paleis door de Ottomanen gebruikt als regeringsgebouw. Tijdens het Franse Mandaat deed het dienst als lokaal administratiekantoor. In 1943 werd het paleis uitgeroepen tot officiële zomerresidentie van de president. Tijdens de Libanese burgeroorlog werd het zwaar beschadigd. Delen van het paleis zijn tegenwoordig open voor het publiek, terwijl de rest nog steeds de zomerresidentie van de president is.

Deir al-Qamar, wat "Klooster van de Maan" betekent, is een dorp ten zuidoosten van Beiroet en vijf kilometer buiten het Beiteddine-paleis in het Chouf-district van de berg Libanon. Deir El Qamar was het eerste dorp in Libanon met een gemeente in 1864, en het is de geboorteplaats van vele bekende persoonlijkheden, zoals kunstenaars, schrijvers en politici. Er woonden mensen van alle religieuze achtergronden en de stad had een moskee, synagoge en christelijke kerken. In het jaar 1860 werd Deir al-Qamar verwoest tijdens de burgeroorlog tussen Druzen en christenen, waarbij de stad in brand werd gestoken. Napoleon III stuurde een Frans contingent om het te herbouwen, waarbij hij herinnerde aan de oude rol van Frankrijk als beschermer van de christenen in het Ottomaanse rijk, zoals vastgesteld door een verdrag in 1523. In 1864 verkoos Deir el-Qamar de eerste gemeente in de Arabische provincies van het Ottomaanse Rijk. Het dorp heeft een opmerkelijk pittoresk uiterlijk met typische stenen huizen met rode pannendaken.

De Fakhreddine-moskee met zijn achthoekige minaret is een moskee in Deir el Qamar, Libanon. Gebouwd in 1493 en gerestaureerd in de zestiende eeuw door Fakhreddine 1st, is het de oudste moskee in de berg Libanon.

De kerk van Saidet et Tallé en vertaald als Onze Lieve Vrouw van de Heuvel is een van de belangrijkste historische en religieuze plaatsen in Deir el Qamar en dateert uit de 15e eeuw. Monnik Nicolas Smisaati bouwde een kerk op de plaats over de ruïnes van een oude Fenicische tempel gewijd aan de godin Astarte die later werd verwoest door een aardbeving in 859. Volgens de Maronite Heritage-website, "zegt de legende dat er een Druzen-emir in Baakline was die naar de heuvel van Dar El Kamar keek. Hij zag een licht uit de heuvel komen, dus verzamelde hij zijn soldaten en beval hen in de Hij zei tegen hen: 'Als je een islamitisch symbool vindt, bouw dan een moskee. Als je een christelijk symbool vindt, bouw dan een kerk.' In de ochtend gingen de soldaten op zoek naar een rots met een kruis erop en onder het kruis waren de maan en venus. Dat was het teken dat er in het verre verleden een tempel was gewijd aan de maan en venus en later een kerk werd.

Sidon, een van de oudste Fenicische steden, werd gesticht in het 3e millennium voor Christus en werd welvarend in het 2e. Sidon was beroemd om zijn paarse kleurstoffen en glaswerk en Jezus bezocht het. Tijdens de kruistochten veranderde Sidon verschillende keren van eigenaar en werd vernietigd en herbouwd.

Het Sidon Sea Castle werd in de dertiende eeuw door de kruisvaarders gebouwd op een klein eiland, verbonden met het vasteland door een verhoogde weg, als een fort van het heilige land. Het is een van de meest prominente historische locaties in de havenstad Sidon, Libanon. Het kasteel werd in 1291 grotendeels verwoest door de Mamelukken en werd later in het begin van de 17e eeuw gerestaureerd door Fakhr el-Dine Maan II. Oude prenten van het fort laten zien dat het er een is van grote schoonheid, maar er zijn weinig overblijfselen van de versieringen die ooit de wallen sierden.

Khan al-Franj is een van de belangrijkste attracties van Sidon. Het werd in het begin van de 17e eeuw gebouwd door Emir Fakhreddine II om een hotel voor ambassadeurs en een centrum voor commerciële uitwisseling tussen Libanon en Frankrijk te zijn. Het hotel werd al snel een centrum voor literatuur, religie, geschiedenis, industrie en diplomatie. Het werd een thuis voor cultuur en beschaving. Dit is een typische khan met een grote rechthoekige binnenplaats en een centrale fontein omringd door overdekte galerijen.

De souk van Sidon is het centrum van alle commerciële activiteiten van de detailhandel, evenals de ambachtelijke industrie. De souk is een doolhof van smalle steegjes met kleine kiosken, winkels en cafés, straathandelaars, slagers, kruideniers, schoenmakers, kleermakers en juweliers.