Privétour Sintra, Cabo da Roca, Cascais e Estoril

Het fantastische Pena-paleis is een van de grootste voorbeelden van de romantische heropleving van de eeuw. XIX in Portugal. Gelegen in Monte da Pena, werd het paleis gebouwd op de plaats van een oud klooster van broeders van de Orde van São Jerónimo. Het was het resultaat van de verbeelding van D. Fernando de Saxe Coburgo-Gotha, die in 1836 met koningin D. Maria II trouwde. Verliefd op Sintra, besloot hij het klooster en de omliggende gronden te verwerven om het zomerpaleis van de koninklijke familie te bouwen. familie. De consortkoning nam Portugese architectonische en decoratieve vormen aan voor het paleis, in de revivalistische stijl (neogotisch, neomanueline, neo-islamitisch, neorenaissance) en in de omgeving besloot hij een prachtig park in Engelse stijl te maken, met de meest gevarieerde boomsoort exotisch. Binnen, nog steeds versierd naar de smaak van de koningen die daar woonden, valt de kapel op, waar je een prachtig albasten marmeren altaarstuk kunt zien dat wordt toegeschreven aan Nicolau Chanterenne (een van de architecten van het Jerónimos-klooster in Lissabon). Ook vermeldenswaard zijn de muurschilderingen in trompe l'oeil en de tegelbekleding.

Tijd om door de smalle straatjes van het dorp Sintra te slenteren en van de gelegenheid gebruik te maken om de traditionele zoetwaren te proeven. Hieronder volgen twee opties voor weergave: 1 - Nationaal paleis; 2 - Quinta da Regaleira Een prachtige stad aan de voet van de gelijknamige bergketen, de unieke kenmerken ervan hebben ertoe geleid dat UNESCO het heeft aangemerkt als werelderfgoed. Het was zelfs nodig om hiervoor een speciale categorie te creëren - die van het "culturele landschap" - rekening houdend met de natuurlijke rijkdommen en de historische gebouwen in de stad en de bergen. De bergen zijn begiftigd met weelderige vegetatie en maken deel uit van het natuurpark Sintra-Cascais. Van oudsher was Sintra de uitgelezen plaats voor de vestiging van verschillende volkeren die het Iberisch schiereiland zijn gepasseerd en hun sporen hebben achtergelaten, die nu worden getoond in het Archeologisch Museum van Odrinhas, aan de rand van de stad. In de 12e eeuw veroverde Dom Afonso Henriques, de eerste koning van Portugal, het Moorse kasteel en zijn opvolgers bouwden later hun vakantieverblijf. Hun fysionomie wordt gekenmerkt door de twee enorme kegelvormige schoorstenen die in de middeleeuwen zijn gebouwd. Sintra wordt zeer gewaardeerd door koningen en edelen als een plattelandsresort en wordt geprezen door schrijvers en dichters zoals (onvermijdelijk) Lord Byron die het "glorieus Eden" noemden, Sintra heeft een schat aan huisjes en landhuizen, waarvan sommige nu accommodatie bieden in de vorm van landhuistoerisme. De paleizen zijn ook uitstekend, zoals het Pena-paleis, gebouwd in de romantische periode op een van de bergtoppen, en het 18e-eeuwse paleis van Seteais, nu omgebouwd tot een elegant hotel, en het paleis van Monserrate, beroemd om zijn prachtige tuinen met hun exotische soorten die uniek zijn in het land. De banketbakkerij van Sintra verdient een speciale vermelding, met name de travesseiros (bladerdeeg gevuld met een zoet ei-mengsel) en de beroemde kaaskoekjes, die volgens oude documenten al in de 12e eeuw werden gemaakt en deel uitmaakten van de huurbetalingen. In de buurt van Sintra zijn de stranden (das Maças, Praia Grande, Praia da Adraga), Cabo da Roca (het meest westelijke punt van het Europese vasteland), Colares (waarnaar een afgebakend wijnbouwgebied is vernoemd) en het pittoreske dorpje Azenhas doen Mar, ingevoegd in een klif.

De oude geschiedenis van Paço da Vila de Sintra begint tijdens de islamitische heerschappij op het Iberisch schiereiland. Reeds genoemd in de 11e eeuw, wordt het primitieve Moorse paleis - eigendom van de Portugese kroon na de verovering van Lissabon door D. Afonso Henriques (1147), 1e koning van Portugal - voor het eerst ingegrepen in 1281, tijdens het bewind van D Dinis. Onder de heerschappij van D. Dinis, D. João I en D. Manuel I worden er in de loop van de tijd nieuwe bouwlichamen toegevoegd, die hun silhouet sinds het midden van de 16e eeuw behouden. De indeling van ruimtes in hoogte, aangepast aan het terrein; de intieme organisatie van de binnenpatio's, waar je het water kunt horen stromen; de ramen met verouderde bogen; en de tegelbekleding met rijke geometrische patronen, tonen de Moorse connectie van de ambachtslieden die het paleis bouwden en verfraaiden.

Quinta da Regaleira is een van de meest verbazingwekkende monumenten in de Serra de Sintra. Gelegen aan het einde van het historische centrum van het dorp, werd het gebouwd tussen 1904 en 1910, in de laatste periode van de monarchie. De romantische domeinen die voorheen toebehoorden aan Viscondessa da Regaleira, werden verworven en uitgebreid door Dr. António Augusto Carvalho Monteiro (1848-1920) om zijn favoriete plaats te vinden. Met een wonderbaarlijk fortuin, dat hem de bijnaam Monteiro dos Milhões opleverde, associeerde hij met zijn unieke architectuur- en landschapsproject het creatieve genie van de Italiaanse architect en scenograaf Luigi Manini (1848-1936), evenals het meesterschap van beeldhouwers, steenhouwers en carvers die met hem hadden gewerkt in het Palace Hotel in Buçaco. Een man met wetenschappelijke geest, een enorme cultuur en zeldzame gevoeligheid, een opmerkelijke bibliofiel, een veeleisende verzamelaar en een groot filantroop, hij liet in dit stenen boek de visie van een kosmologie achter, een synthese van het spirituele geheugen van de mensheid, wiens wortels zich onderdompelen in de Lusa en Universal Mythic Tradition. De architectuur en kunst van het paleis, de kapel en andere gebouwen zijn ontworpen in de context van een Edense tuin, die het overwicht van neo-manuelijnse en renaissancestijlen benadrukt. De tuin, een weergave van de microkosmos, wordt onthuld door de opeenvolging van plaatsen doordrenkt met magie en mysterie. Het paradijs wordt samen met een inferius - een ondergrondse Dantesque-wereld - gematerialiseerd, waarnaar de neofiet geleid zou worden door de inwijdingsdraad van Ariadne. Met deze scenario's wordt de representatie van een inwijdingsreis, zoals vera peregrinatio mundi, door een symbolische tuin waar we de harmonie van de sferen kunnen voelen en de afstemming kunnen onderzoeken van een ascetisme van bewustzijn dat door de grote heldendichten reist. Daarin zie je verwijzingen naar mythologie, Olympus, Virgil, Dante, Camões, de Tempeliersmissie van de Orde van Christus, grote mystici en thaumaturges, de raadsels van Real Art, het Magical Work of Alchemy. In deze stenen symfonie wordt de poëtische en profetische dimensie van een Portugees Philosopher's Mansion onthuld. Hier komen hemel en aarde samen in een gevoelige realiteit, dezelfde die de theorie van het mooie, de architectuur en de muziek voorzat, die de akoestische schil van het terras van de hemelse werelden mogelijk maakt om zich voor het oneindige voort te planten.

Cabo da Roca is het meest westelijke punt van het Europese continent of, zoals Luís Vaz de Camões schreef, de plaats "Waar de aarde eindigt en de zee begint" (in Os Lusíadas, Canto VIII). Een steenpatroon met een grafsteen markeert dit geografische kenmerk voor iedereen die deze plek bezoekt. Cabo da Roca wordt ook wel "Focinho da Roca" genoemd door mensen die verbonden zijn met dingen van de zee, en meer poëtisch door "Promontório da Lua". Het is geïntegreerd in het natuurpark Sintra Cascais, dat een uitgestrekt gebied van natuurlijk belang omvat. en schoonheidslandschap van Cascais Citadel tot de monding van de Falcão-rivier. Vanuit Cabo da Roca is het mogelijk om verschillende eco-trails te volgen. In Cabo da Roca wordt de bezoeker geconfronteerd met een spectaculair landschap, een imposante vuurtoren en diverse infrastructuren. Op deze plek wordt ook een van de zeldzaamste plantensoorten gevonden, de "armeria pseudoarmeria". Gelegen in een gebied met gemakkelijke toegang en een groot aantal toeristen, bezoeken veel mensen het.