Privétour naar Tripoli vanuit Beiroet

Tripoli, In het Arabisch: Ṭarābulus, stad en haven, het noordwesten van Libanon. Het ligt aan de Middellandse Zeekust aan de monding van de Abu Ali-rivier, 80 km ten noordoosten van Beiroet. Tripoli is de oude stad die dateert uit het Fenicische tijdperk, en is een van de oudste steden van Libanon, naast Byblos, Tyrus en Sidon. Vijfenveertig gebouwen in de stad, waarvan vele dateren uit de 14e eeuw, zijn geregistreerd als historische locaties. Twaalf moskeeën uit Mamluke en Ottomaanse tijden zijn bewaard gebleven. Seculiere gebouwen omvatten de "hammam" of het badhuis, de souks en de "khans", die een agglomeratie van verschillende beroepen vormen.

Met uitzicht op de stad Tripoli is de imposante Citadel van Tripoli bekend als Qal'at Sinjil (Saint Gilles), die tijdens zijn geschiedenis vele malen is gerenoveerd en veranderd. Tegenwoordig zijn de belangrijkste kenmerken van het kasteel een achthoekige Fatimiden-constructie die door de kruisvaarders tot een kerk is omgebouwd, enkele kruisvaardersstructuren uit de 12e-13e eeuw, een aantal 14e-eeuwse Mamluke-toevoegingen, evenals toevoegingen die door de Ottomanen in de 16e eeuw zijn gemaakt. De huidige staat van dit enorme fort (140 meter lang en 70 meter breed) is grotendeels het resultaat van uitgebreide restauratiewerkzaamheden door Mustafa Barbar Agha, gouverneur van Tripoli aan het begin van de 19e eeuw.

Begonnen in 1294 en voltooid in 1315, werd de Grote Moskee of Al Mansouri-moskee gebouwd op de verwoeste 12e-eeuwse kruisvaarderskathedraal van St. Mary of the Tower. De grote binnenplaats is omgeven door een gewelfde gebedsruimte. Binnenin zijn nog elementen van de westerse architectuur te zien van de oude kerk, waaronder de noordelijke ingang en de klokkentoren in Lombardische stijl, die werd omgevormd tot een minaret. De vele stichtingsplaquettes en decreten die in de grote moskee zijn gegraveerd, informeren ons niet alleen over het gebouw, maar onthullen ook details over het dagelijkse leven van de Mamluke-periode.

Taynal-moskee is een belangrijke moskee gebouwd in 1336 door Saif Ed-Dine Taynâl op de plaats van een verwoeste kruisvaarderskerk. Het aangrenzende koepelvormige mausoleum bevat het graf van de oprichter. Sommige elementen van de oorspronkelijke structuur werden hergebruikt in de moskee, bijvoorbeeld de twee rijen granieten zuilen met laat-Romeinse kapitelen, die in het midden van de eerste gebedsruimte staan. De ingang van de tweede gebedsruimte is een uniek voorbeeld van de architecturale decoratie in Tripoli tijdens het Mamluke-tijdperk.

De soeks van Tripoli zijn geweldig. Ze laten bezoekers een uniek, druk en kleurrijk universum betreden en krijgen inzicht in eeuwenoude tradities. Dwalen door de soeks met zijn levendige gangen en kleine verborgen steegjes, overvloedige geuren en een overvloed aan geluiden en kleuren, is alsof je een theater binnenstapt vol met fantastische personages, rekwisieten en verhalen. Er zijn in totaal 9 soeks in Tripoli: Attareen, Bazerkan, Haddadin, Haraj, Kameh, Koundarjiyeh, Nahhasin, Samak, Sayyaghin. Naast de voedselsoek met veel verse producten, maar ook vlees, vis en nog veel meer.

De Khayyatin Khan is een onderdeel van Tripoli Souks, het is een lang rechthoekig gebouw van ongeveer 40 bij 80 meter met een overdekte centrale binnenplaats en winkels aan weerszijden. Zoals de naam Khan al Khayyatin al aangeeft, huisvestte en herbergt de khan kleermakers en andere gerelateerde beroepen zoals naalden, draad, naaimachines enz.

De Khan As Sabon (Soap Khan) werd aan het begin van de zeventiende eeuw gebouwd. Oorspronkelijk was het bedoeld als militaire kazerne voor Ottomaanse troepen en het werd met opzet in het centrum van de stad gebouwd om de pasja in staat te stellen elke opstand te beheersen. Het is een groot rechthoekig gebouw met arcaden van twee verdiepingen die rond een binnenplaats met fonteinen lopen.

Hammam El-Abed is de enige functionerende hamam in Tripoli, waarschijnlijk gebouwd aan het einde van de 17e eeuw. Het heeft de typische doorboorde koepels van openbare baden uit het Mamluke en Ottomaanse tijdperk. Het interieur, met zijn kussens, centrale fontein en traditionele inrichting, is een levend museum.

Hammam Al-Jadid werd gebouwd rond 1740 en wordt het "Nieuwe bad" genoemd. Het is de grootste "hammam" in Tripoli, hoewel het sinds de jaren 70 niet meer in gebruik is, spreekt de vervaagde grootsheid nog steeds tot de verbeelding.

Hammam Izzed-dine is een openbaar badhuis dat aan de stad Tripoli werd geschonken door de Mamluke-gouverneur 'Izz ed-Dîne Aybak. De gouverneur, die in 1298 stierf, ligt begraven in een mausoleum naast de hamam. De Hammam 'Izz ed-Dîne was tot voor kort continu in gebruik en wordt nu gerestaureerd.

Op het terrein van de Tripoli International Fair (Rashid Karameh International Exhibition Centre) in Libanon vindt men een van de vijf grootste tentoonstellingscentra ter wereld. De 15 gebouwen, ontworpen door de legendarische Braziliaanse architect Oscar Niemeyer in 1963, blijven onvoltooid vanwege de stopzetting van het project tijdens de burgeroorlog in 1975.

Abdul Rahman Hallab is sinds 1881, afkomstig uit Tripoli, een pionier in de wereld van Libanese zoetigheden. Tegenwoordig wordt "Kasr El Helou" beschouwd als een van de meest gerenommeerde bezienswaardigheden van Tripoli, bezocht door duizenden mensen uit alle delen van de wereld.

Al-Mina is een kustplaats in Tripoli. Het bevindt zich op de locatie van de oude Fenicische stad Tripoli en fungeert als havenstad voor het moderne naburige Tripoli. Het heeft negen eilanden, waarvan er vier zijn uitgeroepen tot natuurreservaten, om vissen te helpen kweken en hun natuurlijke habitat te behouden.