Privérondleiding van een hele dag door de beschaving van Taxila Gandahara

Taxila Museum is gevestigd in Taxila, Punjab, Pakistan. Het museum herbergt een aanzienlijke en uitgebreide collectie Gandharan-kunst uit de 1e tot de 7e eeuw na Christus. De meeste objecten in de collectie zijn opgegraven uit de ruïnes van het oude Taxila. Er zijn veel historische bezienswaardigheden in de buurt van het museum. De oude stoepa's en andere ruïnes liggen vlakbij. De bouw van het Taxila-museum begon in 1918 en de eerste steen werd in 1918 gelegd door Lord Chelmsford, onderkoning van India. De bouw werd in 1928 voltooid en het museum werd voor publiek geopend door Sir Muhammad Habibullah. Er worden zo'n 4000 voorwerpen tentoongesteld, waaronder steen, stucwerk, terracotta, zilver, goud, ijzer en halfedelstenen. De tentoonstelling bestaat voornamelijk uit voorwerpen uit de periode 600 voor Christus tot 500 na Christus. De boeddhistische, hindoeïstische en jainistische religie zijn goed vertegenwoordigd door deze voorwerpen die zijn ontdekt in drie oude steden en meer dan twintig boeddhistische stoepa's, kloosters en Griekse tempels in de regio.

De Dharmarajika Stupa de grote boeddhistische stoepa in Taxila, Pakistan. Het werd in de 3e eeuw voor Christus door Ashoka gebouwd over de relikwieën van de Boeddha. samen met het grote kloostercomplex dat zich er later omheen ontwikkelde, maakt het deel uit van de ruïnes van Taxila - die in 1980 op de Werelderfgoedlijst van UNESCO stonden. Aangenomen werd dat de stoepa in de 2e eeuw na Christus tijdens het Kushan-tijdperk werd hersteld om relikwieën van de Boeddha te huisvesten, die mogelijk afkomstig zijn van eerdere monumenten. Boeddhistische teksten vermelden dat wierook werd gebruikt tijdens religieuze diensten in Dharmarajika, terwijl het complex geplaveid was met kleurrijke glazen tegels. Indo-Griekse munten die op de plek zijn gevonden, dateren uit de 2e eeuw voor Christus. De plek werd verwoest door de Witte Hunnen in de 5e eeuw na Christus en vervolgens verlaten. De Witte Hunnen vernietigden niet alleen Taxilan-locaties, maar verwoestten ook nabijgelegen steden.

De stad Sirkap werd gebouwd door de Grieks-Bactrische koning Demetrius nadat hij rond 180 voor Christus het hedendaagse Pakistan was binnengevallen. Demetrius stichtte een Indo-Grieks koninkrijk dat zou blijven bestaan tot ongeveer 10 voor Christus. Sirkap zou ook zijn herbouwd door koning Menander I. De opgraving van de oude stad werd van 1912 tot 1930 uitgevoerd onder toezicht van Sir John Marshall door Hergrew. In 1944 en 1945 werden verdere delen opgegraven door Mortimer Wheeler en zijn collega's. De meeste ontdekkingen in Sirkap hadden betrekking op de Indo-Scythische en Indo-Parthische perioden (1e-2e eeuw CE). Over het geheel genomen zijn de opgravingen tot op het Griekse niveau zeer beperkt geweest, en waarschijnlijk blijft veel ondergronds verborgen: in Sirkap werd slechts ongeveer een achtste van de opgravingen gedaan tot op het Indo-Griekse en vroege Indo-Scythische niveau, en dit alleen in een gebied ver weg van de Griekse kust. verwijderd van het centrum van de oude stad, waar weinig ontdekkingen te verwachten waren

Jaulian is een verwoest boeddhistisch klooster uit de 2e eeuw na Christus, gelegen in Taxila, in Pakistan. Jaulian maakt samen met het nabijgelegen klooster van Mohra Muradu deel uit van de Ruïnes van Taxila – een verzameling opgravingen die in 1980 op de Werelderfgoedlijst van UNESCO zijn geplaatst. Het monastieke etablissement in Jaulian bestaat uit het belangrijkste heilige gebied met een centrale stoepa en zevenentwintig kleinere votiefstoepa's, en een klooster met twee binnenplaatsen met monnikscellen en talrijke kapellen. Het klooster in Jaulian bleef een van de oudste universiteiten ter wereld, die studenten aantrok uit het subcontinent en daarbuiten, uit Centraal- en Zuidoost-Azië en China. De monumenten in Jaulian zijn zeer versierd en in een betere staat van bewaring. Enkele van de mooiste stucsculpturen zijn voor tentoonstelling naar het Taxila Museum verplaatst, waaronder vondsten zoals fragmenten van een boeddhistisch manuscript geschreven in het Sanskriet, Brahmi-karakters uit de 5e eeuw en koperen munten.