Privéparenhoedje in Dublin

Het Dublin Castle, dat in de vroege dertiende eeuw op de locatie van een Viking-nederzetting was gesticht, diende eeuwenlang als hoofdkantoor van de Engelse en later Britse administratie in Ierland. In 1922, na de onafhankelijkheid van Ierland, werd Dublin Castle overgedragen aan de nieuwe Ierse regering. Het is nu een belangrijk regeringscomplex en een belangrijke toeristische attractie.

Stadhuis werd gebouwd tussen 1769 en 1779. De bouw duurde tien jaar om te voltooien. Toen ze besloten om het stadhuis te bouwen, werd een wedstrijd aangekondigd en werden 62 inzendingen ingediend. De winnaar van deze wedstrijd was Thomas Cooley, een jonge architect uit Londen. In die tijd was James Gandon de belangrijkste architect in Dublin, maar zijn ontwerpen werden de tweede in de competitie. Thomas Cooley was ook aanbesteed om de Four Courts te bouwen, maar op 44-jarige leeftijd werd hij ziek en stierf en daarom werd James Gandon de primaire architect in het gebouw van de Four Courts.

Dit is het hart van het nachtleven van Dublin

Voordat de Halfpenny-brug werd aangelegd, waren er zeven veerboten, bestuurd door een William Walsh, over de Liffey. [2] De veerboten waren in slechte staat en Walsh werd geïnformeerd dat hij ze moest repareren of een brug moest bouwen. Walsh koos voor de laatste optie en kreeg het recht om een ha'penny-tol te ontvangen van iedereen die er 100 jaar overheen ging. [6] Aanvankelijk was de tolheffing niet gebaseerd op de constructiekosten, maar op de kosten die werden aangerekend door de veerboten die werden vervangen. Een verdere voorwaarde voor de bouw was dat, als de inwoners van Dublin de brug en de tol vonden als "verwerpelijk" in het eerste jaar van exploitatie, het kosteloos werd verwijderd voor de stad. [3] De tol werd voor een tijd verhoogd naar een penny-ha'penny (1½ pence), maar werd uiteindelijk gedropt in 1919. Terwijl de tol in werking was, waren er turnstiles aan beide uiteinden van de brug.