Privé-architectuur en paleizen-tour in Buenos Aires

Het Barolo-paleis, gelegen in de wijk Monserrat, werd gebouwd door de Italiaanse architect Mario Palanti voor zakenman Luigi Barolo. In die tijd was het het hoogste gebouw in Zuid-Amerika, totdat de Kavanagh in 1935 werd gebouwd. De Barolo was het eerste gebouw van gewapend beton van bijna 100 meter. van hoogte en wordt bekroond door een draaiende koplamp van 300.000 bougies op de 22e verdieping die, in 1923, met zijn lichten het resultaat van de strijd voor de wereld bokstitel tussen Luis Angel Firpo en Jack Dempsey in New York doorgegeven. In 2010 promootte het stadsbestuur de restauratie van de prachtige vuurtoren om met zijn sprankeling deel te nemen aan de Argentijnse tweehonderdjarige festiviteiten. Zowel Palanti als Barolo waren bewonderaars van Dante Alighieri en in het gebouw zijn er verwijzingen naar de goddelijke komedie, als algemene verdeling van het project in drie delen, die overeenkomen met de hel, het vagevuur en de hemel van het werk. Bovendien doet het gebouw denken aan de architectuur van India, zoals Palanti referenties nam van het Paleis van de Winden in Jaipur en de Rajarani-tempel in Bhubaneshvar.

Het Paleis van het Congres van de Argentijnse Natie is een neoklassiek gebouw waar het Congres van de Argentijnse Natie haar activiteiten ontwikkelt, het is een van de grootste congressen ter wereld en het bevindt zich in de stad Buenos Aires, in een blok van 12 079,6 m² oppervlakte, beperkt door de Rivadavia, Combate de los Pozos, Entre Rios en Hipólito Yrigoyen-lanen.

Het Colon Theater in de stad Buenos Aires wordt beschouwd als een van de beste theaters ter wereld. Erkend om de akoestiek en de artistieke waarde van de constructie, is het huidige gebouw in 2008 100 jaar oud geworden. Het gebouw heeft een eclectische stijl van het begin van de twintigste eeuw. De bouw van het nieuwe gebouw duurde ongeveer 20 jaar, de eerste steen werd geplaatst op 25 mei 1890, met de intentie om het in te luiden vóór 12 oktober 1892 samenvallend met het vierde eeuwfeest van de ontdekking van Amerika. Het is gelegen tussen de straten van Cerrito, Viamonte, Tucumán en Libertad, in het hart van de stad Buenos Aires, en werd in 1908 ingewijd met de opera Aida van Giuseppe Verdi.

Het "Palacio de Aguas Corrientes" is een emblematisch gebouw van de stad Buenos Aires. Het werd gebouwd om de watervoorraadtanks van de groeiende stad aan het eind van de negentiende eeuw te huisvesten, gehuld in een weelderige buitenkant van geïmporteerde materialen waarvan de architect de Noorse Olaf Boye was, die in 1885 in Buenos Aires arriveerde en werkte met gerenommeerde lokale architecten zoals Juan Antonio Buschiazzo, Adolfo Büttner en Carlos Altgelt. Het gebouw is een van de meest uitbundige van Buenos Aires, en een voorbeeld van de eclectische architectuur die de hogere klassen betoverde die Argentinië regeerden tot 1916. De stijl kan worden ingekaderd binnen de belasting in het Tweede Franse rijk, en benadrukt de stukken polychroom keramiek en de overvloedige ornamenten in de façade.

Palacio Paz was de grootste en een van de meest luxueuze residenties in de stad Buenos Aires, Argentinië, eigendom van José C. Paz en de getrouwe weergave van de Beaux-Arts-architectuur van het begin van de twintigste eeuw. De hoofdingang bevindt zich aan de Avenida Santa Fe 750, tegenover Plaza San Martín. Sinds 1938 is het het hoofdkwartier van de Militaire Cirkel.

Het San Martin-paleis is de ceremoniële zetel van het Ministerie van Buitenlandse Zaken van de Argentijnse Republiek, onder het ministerie van Buitenlandse Zaken, en ligt tegenover Plaza San Martín in de wijk Retiro in Buenos Aires. Het paleis, van beeldende kunststijl, werd ontworpen door Mercedes Castellanos de Anchorena, lid van een van de meest representatieve families van de aristocratie van Buenos Aires, door de architect Alejandro Christophersen in 1905. Het werd ingewijd door de familie Anchorena ter herdenking van het eeuwfeest van de verklaring van de Argentijnse onafhankelijkheid. Het paleis stond tot 1936 bekend als het Anchorena-paleis, toen het werd aangekocht door de Argentijnse regering en het hoofdkantoor werd van het Ministerie van Buitenlandse Zaken, dat zichzelf "Palacio San Martin" noemde.

Het huis dat toebehoorde aan Ortiz Basualdo-Zapiola is vandaag het hoofdkwartier van de Ambassade van Frankrijk. Gebouwd tussen 1912 en 1918, wordt het beschouwd als een van de gebouwen die het best de architectuur van het Franse academisme vertegenwoordigen. Het bevat een grote verscheidenheid aan stijlen die de artistieke waarde weerspiegelen

De General Güemes Gallery, ook wel bekend als Pasaje Güemes, is een gebouw in art nouveau-stijl met een voetgangerspassage aan de binnenkant van de straten van Florida en San Martin, met winkels op twee niveaus. Het is gelegen in het hart van de stad Buenos Aires, en is het eerste gebouw in het land dat volledig uit gewapend beton is gebouwd en door velen ook als de eerste wolkenkrabber wordt beschouwd. Het werd ingewijd in 1915 en de naam herinnert aan generaal Martín Miguel de Güemes, held van de Argentijnse onafhankelijkheidsoorlog en bestuurder van de zogenaamde gaucho-oorlog.

In een bruisende winkelstraat in de elegante wijk Recoleta kunt u een serene tempel van boeken bezoeken. De verlichting is zacht, met details die het beste vakmanschap van het begin van de twintigste eeuw laten zien. De beschrijving komt overeen met het Grand Splendid Athenaeum en behoort tot een artikel van National Geographic dat naar de boekhandel verwijst als "de mooiste ter wereld". Vanaf Santa Fe Avenue is het Grand Splendid Athenaeum een opvallend gebouw. Een groot glas-in-loodraam met boeken, een bord met zijn naam en de plooien van een architectuur uit het begin van de 20e eeuw. Alvorens te worden gevuld met boeken, was het Athenaeum het National North Theatre tot, in 1917, de Grand Splendid werd gebouwd als een immens avant-garde theater.