Porto: Riviercruise over de Douro met lokale wijnproeverij

De Arrábida-brug is een boogbrug over de rivier de Douro die Porto met Vila Nova de Gaia verbindt. Sinds de jaren dertig van de vorige eeuw is het noodzakelijk gebleken om alternatieve verbindingen te creëren voor de oude bruggen (D. Maria Pia-brug en Luís I-brug) om de toenemende verkeersstroom op te vangen. Toen de brug in 1963 werd gebouwd, had hij de grootste gewapende betonnen boog van alle bruggen ter wereld. De Arrábida-brug was de tweede brug tussen Porto en Vila Nova de Gaia die voor wegverkeer werd gebouwd en is een van de zes bruggen in de stad Porto. Het zijn, in volgorde van bouw: de Luís I-brug, de eigenlijke Arrábida-brug, de São João-brug, de Freixo-brug en de Infante-brug. Op 22 juni 1963, tijdens het bewind van Nuno Pinheiro Torres, werd de Arrábida-brug eindelijk ingehuldigd. De brug was voorzien van vier liften, zodat voetgangers de zeventig meter van de rivier naar het brugdek konden overbruggen, wat het oversteken voor voetgangers aanzienlijk vergemakkelijkte.

Congrescentrum

Ribeira is een van de oudste, populairste en meest karakteristieke plekken van de stad. Het maakt deel uit van het historische centrum van Porto, een UNESCO-werelderfgoedlocatie met een middeleeuwse oorsprong. Het is altijd een gebied geweest met veel handel en voetgangersverkeer, vanwege de ligging vlakbij de rivier. In dit deel van de stad woonde een van haar meest opmerkelijke en charismatische persoonlijkheden, de hertog van Ribeira, die bekend werd omdat hij verschillende mensen van de verdrinking redde. Voor deze prestatie werd hem na zijn dood een eerbetoon gebracht. Het plein naast de pijler van de Luís I-brug draagt ​​zijn naam en er is een gedenkplaat geplaatst.

De Luís I-brug is de belangrijkste verbinding tussen Porto en de naburige stad Vila Nova de Gaia. De metalen brug is ongeveer 395 meter lang en 8 meter breed en bestaat uit twee dekken die het bovenste en onderste deel van de stad met elkaar verbinden. De persoon die verantwoordelijk was voor de bouw ervan was Théophile Seyrig, die het liet bouwen in opdracht van koning Lodewijk I, naar wie het vernoemd is. Seyrig had al eerder met Gustave Eiffel samengewerkt aan de Maria Pia-brug en volgde de architectonische stijl van zijn leermeester. De Luís I-brug, voltooid in 1888, is tot op de dag van vandaag een van de meest iconische bezienswaardigheden van de stad.

Het lokale natuurreservaat Douro-estuarium beslaat 66,35 hectare en ligt aan de zuidelijke oever van de riviermonding, vlakbij het vissersdorp Afurada, en omvat Cabedelo en Baía de São Paio. Een van de hoogtepunten onder de natuurlijke rijkdommen die het gebied beschermt, zijn de vogels die er leven of doorheen trekken. Deze zijn gemakkelijk te observeren dankzij de ligging aan de migratieroute die bekend staat als de "Oost-Atlantische Route". Het bezoek is vrij te volgen via de hangbrug.

Rabelo-boten zijn kenmerkend voor de Douro-rivier. Decennialang vervoerden ze de beroemde portwijn tussen het afgelegen wijngebied en de kelders van Vila Nova de Gaia. Omdat er geen wegen of spoorwegen waren, konden de producerende boerderijen de vaten alleen via de rivier vervoeren. In die tijd waren er nog geen dammen gebouwd, waardoor de Douro-rivier erg verraderlijk was, met snelle stromingen die in de smalle doorgangen en kloven nog gevaarlijker werden. De zeiltocht vereiste daarom ervaren zeelieden die de kostbare nectar naar een veilige haven konden brengen. Met de voltooiing van de spoorlijn wordt aangenomen dat de laatste reis van deze schepen voor het vervoer van portwijn in 1964 plaatsvond.

Het Electric Car Museum, opgericht in 1992 met als doel een omvangrijke collectie elektrische auto's en andere voertuigen van grote historische en culturele waarde te bewaren en tentoon te stellen, biedt bezoekers de mogelijkheid om uit eerste hand kennis te maken met de geschiedenis en ontwikkeling van het openbaar spoorvervoer. in de stad Porto. Het is geïnstalleerd in een gebouw dat vroeger de Massarelos-warmtekrachtcentrale huisvestte, die in 1915 werd gebouwd om energie op te wekken voor de elektrische voertuigen die in de stad rondreden. Instappen in de tram is als een duik in het verleden. Het interieur is trouw gebleven aan het ontwerp van het begin van de 20e eeuw, waar hout en ijzer de boventoon voeren. De rugleuningen hebben een unieke eigenschap: ze zijn beweegbaar, waardoor de passagier tijdens de reis zelf kan kiezen in welke richting hij of zij zich wil draaien. Als je Porto bezoekt, neem dan zeker lijn 1 en laat je verrassen door het prachtige landschap tijdens deze onvergetelijke reis.