Pointe du Hoc, Omaha Beach, Amerikaanse begraafplaats - Dagtocht van Parijs naar Normandië

Met je chauffeur-gids reis je naar de stranden van Normandië in een minivan met airconditioning. Zodra u aankomt in de provincie Calvados in Normandië, stopt u bij "The Pointe du Hoc", 100 meter hoge kliffen tussen de stranden van Omaha en Utah. Midden 1943 richtte de Duitse TODD-organisatie 6 langeafstandgeschutgeschut (155 mm kaliber) op in betonnen bunkers en tegenover het Engelse kanaal boven de klif. Sterker nog, "Pointe du Hoc" was een van de duizend Duitse bolwerken van het Hitler-project om een verdedigingsmuur te bouwen langs de kust in Europa. Bekend als «De Atlantikwall» en die bestond uit het bouwen van bunkers, vuurbatterijen en strandhindernissen langs de kustlijn, van de Spaanse grens tot Noorwegen om elke geallieerde invasie te voorkomen. Op 6 juni 1944 om 07.10 uur landden 225 US Rangers aan boord van lichters net onder de rotsen en begonnen ze te schalen met behulp van touwen om de geschutsopstelling te bestormen en ze vervolgens allemaal te vernietigen. Opgeblazen betonnen bunkers, bommenkraters en sporen van de strijd zijn vandaag de dag nog steeds zichtbaar.

Het National Guard Monument bevindt zich ter plaatse (WN72) waar de 29ste Nationale Garde Divisie op D-Day, 6 juni 1944, door de Duitse verdedigingswerken brak. Het monument en de originele bunker die het bovenop heeft, worden onderhouden door NGEF om de nalatenschap te behouden en eer betonen aan alle Nationale Gardesoldaten die hebben gevochten in het Europese theater.

In de sector Easy Green zijn na de oorlog twee monumenten gebouwd die nog steeds tegenover het strand staan: Monument «Signal of the Liberation» (foto stop ter plaatse) Dit monument herdenkt de landing van de geallieerden op 6 juni 1944 op het strand van Omaha en de bevrijding van Europa. Aan weerszijden van het monument zijn twee fresco's te zien, een voor de 1st US Infantry Division en de andere voor het 116th Regimental Combat Team van de 29th US Infantry Division. Monument «The Braves» (fotostop ter plaatse) Een monumentaal werk van beeldhouwer Anilore Banon, die hulde brengen aan de moed van geallieerde strijdkrachten. Daar heb je een beetje tijd om langs het strand te lopen en misschien een beetje zand te grijpen om een kleine glazen container als souvenir in te vullen om mee naar huis te nemen.

Het monument van de 1st US Infantry Division (Red Sector / Easy) in de vorm van een herdenkingsobbelisk. De obelisk staat in het midden van het gebied Wiederstandsnest (WN62). WN62 was een van de sterkste verdedigende posities in dat gebied. WN62 of Widerstandsnest 62 (Resistance Nest 62) kijkt uit over Easy Red en Fox Green Sectors van OMAHA Beach in Colleville sur Mer. WN62 was het krachtigste verzetsnest aan de strandkust van OMAHA.

Overlord Museum beschrijft de periode van de geallieerde landing tot de bevrijding van Parijs. De collectie is verzameld door iemand die zowel getuige was van het conflict als betrokken was bij de wederopbouw van Normandië. Persoonlijke voorwerpen van individuele soldaten en gepantserde gevechtsvoertuigen van de zes legers in Normandië zullen worden gepresenteerd als een reeks reconstructies van meer dan 35 voertuigen, tanks en kanonnen.

De gids neemt je nu mee naar de mooi onderhouden Amerikaanse begraafplaats in Colleville-sur-Mer, met uitzicht op Omaha Beach in de buurt. De 180 hectare grote site bevat 9,387 perfect uitgelijnde witte kruisen en een herdenkingskapel die de laatste hand legt aan deze ontroerende scène, zodat bezoekers kunnen nadenken over de prijs van oorlog. Terwijl je langs rij op rij grafstenen met witte grafstenen loopt, zal je historici-gids je verhalen vertellen over soldaten die in de omgeving hebben gevochten en vervolgens werden uitgereikt voor dapperheid als de hoogste militaire versieringen. Op de Muren van de Missen, in een halfronde tuin aan de oostkant van het monument, zijn 1.157 namen gegraveerd. Rozetten markeren de namen van die sinds hersteld en geïdentificeerd. Het monument bestaat uit een halfronde zuilengalerij met aan elk uiteinde een loggia met grote kaarten en verhalen van de militaire operaties; in het midden staat het bronzen beeld, 'Geest van de Amerikaanse jeugd die uit de golven oprijst'. Een oriëntatietafel met uitzicht op het strand toont de landingen in Normandië. Met het gezicht naar het westen bij het monument, ziet men op de voorgrond het reflecterende zwembad; daarachter ligt het grafveld met een cirkelvormige kapel en aan het eind staan granieten beelden die de Verenigde Staten en Frankrijk voorstellen.

Arromanches wordt herinnerd als een historische plaats van de landingen van Normandië en in het bijzonder als de plaats waar een kunstmatige haven van de Mulberryhaven werd geïnstalleerd. Deze kunstmatige haven liet de ontscheping toe van 9.000 ton materiaal per dag. Het was op het strand van Arromanches dat de geallieerden onmiddellijk na D-Day tijdens de invasie van Normandië een kunstmatige tijdelijke haven aanlegden voor het lossen van zwaar materieel zonder te wachten op de verovering van diepwaterhavens zoals Le Havre of Cherbourg. De haven werd op 14 juni 1944 in gebruik genomen. Deze locatie was een van de twee locaties die werden uitgekozen om de nodige havenfaciliteiten te creëren om hoeveelheden voorraden en troepen te lossen die nodig waren voor de invasie in juni 1944, de andere werd verder west aan Omaha Beach gebouwd. De Britten bouwden enorme drijvende betonnen caissons die, nadat ze uit Engeland waren gesleept, vervolgens moesten worden geassembleerd om muren en pieren te vormen die de kunstmatige haven, de Mulberry-haven, vormden en definieerden. Deze omvatten pontons verbonden met het land door drijvende wegen. Een van deze havens werd geassembleerd in Arromanches en zelfs vandaag blijven er delen van de Mulberry-haven overeind met enorme betonblokken op het zand en meer op zee. Enkele sleutelfiguren: tegen 12 juni 1944 waren meer dan 300.000 man, 54.000 voertuigen, 104.000 ton aan voorraden aangeland.