Oude Olympia privétour van een hele dag vanuit Athene

Het Kanaal van Korinthe verbindt de Golf van Korinthe in de Ionische Zee met de Saronische Golf in de Egeïsche Zee. Het snijdt door de smalle landengte van Korinthe en scheidt de Peloponnesos van het Griekse vasteland, waardoor het schiereiland waarschijnlijk een eiland wordt. Het kanaal is op zeeniveau door de landengte gegraven en heeft geen sluizen. Het is 6,4 kilometer (4 mijl) lang en slechts 21,4 meter (70 voet) breed aan de basis, waardoor het onbegaanbaar is voor veel moderne schepen. Van bovenaf kun je genieten van het beste uitzicht op de landengte van Korinthe en de steile kalkstenen muren bewonderen terwijl je de schepen beneden je ziet navigeren door het kanaal.

Olympia was een heilige plaats die aanbidders uit de hele oude wereld trok. Vanaf de 8e eeuw voor Christus werden de religieuze vieringen in Olympia geassocieerd met de Heilige Olympische wapenstilstand, geëerd in de hele Griekse wereld na een overeenkomst tussen de Spartan Lykourgos en de koning van Elis, Iphitos. In de 5e eeuw voor Christus werd Olympia een plek waar ideeën werden verspreid, met tientallen denkers en invloedrijke individuen die hier kwamen om hun kennis en ideeën uit te wisselen en door te geven.

De archeologische vindplaats bevatte meer dan 70 belangrijke gebouwen en de ruïnes van veel hiervan zijn bewaard gebleven. Van bijzonder belang voor Grieken van alle tijden is de Pelopion, het graf van de quasi-mythische koning, voorouder van de Atreïden, de twee koningen die hun domeinen naar de oorlog voerden tegen Troje. De Peloponnesus is vernoemd naar Pelops. Het graf suggereert dat hij misschien niet helemaal mythisch was.

De tempel van Zeus in Olympia was een oude Griekse tempel in Olympia, Griekenland, gewijd aan de god Zeus. De tempel, gebouwd in het tweede kwart van de vijfde eeuw voor Christus, was het model van de volledig ontwikkelde klassieke Griekse tempel van de Dorische orde.

Het stadion op de archeologische vindplaats Olympia, Griekenland, ligt ten oosten van het heiligdom van Zeus. Het was de locatie van veel van de sportevenementen op de oude Olympische Spelen.

De tempel van Hera, of Heraion, is een oude archaïsche Griekse tempel die was opgedragen aan Hera, de koningin van de Griekse goden. Het was de oudste tempel van Olympia en een van de meest eerbiedwaardige in heel Griekenland. Het was oorspronkelijk een gezamenlijke tempel van Hera en Zeus, het hoofd van de goden, totdat er een aparte tempel voor hem werd gebouwd. Het is bij het altaar van deze tempel, die oost-west is georiënteerd, dat de Olympische vlam wordt aangestoken en naar alle delen van de wereld wordt gedragen. De fakkel van de Olympische vlam brandt tot op de dag van vandaag in de ruïnes. De tempel werd gebouwd in ongeveer 590 voor Christus, maar werd verwoest door een aardbeving in het begin van de 4e eeuw CE.

Nymphaeum, "thuisbasis van de nimfen" of watergodinnen was de officiële naam van een waterdistributiestructuur die in het midden van de 2e eeuw op die plek werd gebouwd om water te leveren aan de massa die de Olympische Spelen in juli en augustus bijwoonde. Nymphaeum was de algemene naam in het hele Middellandse Zeegebied voor een sierlijke structuur die een aquaduct beëindigde dat water aanvoerde van ver verheven terrein, laten we zeggen een beek of overvloedige bronnen. Deze had onderbouw, standbeelden en sierlijk metselwerk met patronen; het belangrijkste doel was echter functioneel. Het ontving water van het aquaduct in een stortbak en liet het stapsgewijs vrij in een systeem van open en gesloten kanalen die rond de site leidden. De einddeelnemer van het water droeg een seculiere patera, of kleine drinkschaal, met zich mee, die in een open trog voor het water dompelde, zoals wordt gesuggereerd door het feit dat ten minste enkele van de beelden dergelijke paterae in één hand droegen. Troggen gingen overal door het terrein om de drukte op te vangen.

De palaestra is de grond of gronden in het oude Olympia waar "pali" ("worstelen") werd onderwezen en uitgevoerd voor trainingsdoeleinden, d.w.z. "worstelschool". Twee andere vechtsporten werden daar onderwezen: Grieks πυγμή (pygme), Latijns pugnus, "vuist, boksen", en Grieks παγκράτιον, Latijns pancration of pancratium, "elke methode", die vrije stijl of hand-tot-hand was, inclusief worstelen, schoppen, stoten of welke ongewapende methode dan ook, geen beperkingen. De laatste was soms dodelijk of ontsierend (met toestemming), wat aangeeft dat de kunsten vluchtig waren, of "soldaten" training waren voor toekomstige burgers van de stadstaat die de school sponsorde, zoals Elis, maar hier gecombineerd met potentiële kandidatuur voor de strijd bij de spellen. Hoe het ook zij, geen van de spellen werd gespeeld zonder regels, scheidsrechters en rechters, die niet aarzelden om wedstrijden te stoppen, boetes voor kanshebbers in sommige gevallen die toekomstige deelname verbieden, of flagrante overtreders uitsluiten.

Het Philippeion in de Altis van Olympia was een Ionisch cirkelvormig gedenkteken in kalksteen en marmer, een tholos, die chryselephantine (ivoor en goud) beelden van de familie van Philips bevatte: hijzelf, Alexander de Grote, Olympias, Amyntas III en Eurydice I. Het werd gemaakt door de Atheense beeldhouwer Leochares ter viering van de overwinning van Filips in de slag bij Chaeronea (338 v.Chr.). Het was de enige structuur in de Altis die aan een mens was gewijd. De tempel bestond uit een buitenste zuilengalerij van Ionische orde met 18 zuilen. Binnen had het negen geëngageerde zuilen van de rijkelijk ontworpen Korinthische orde. Het had een diameter van 15 meter. De naos bevatte twee ramen, net als Hera II in Paestum. Het had een gebeeldhouwd marmeren dak dat was versierd met een bronzen papaverkop erop.

Het Archeologisch Museum van Olympia is een van de belangrijkste musea van Griekenland, gelegen in Olympia. Het staat onder toezicht van het ministerie van Cultuur en Sport en wordt vanaf 2009 geleid door Georgia Chatzi. Toen het oorspronkelijke gebouw in 1882 werd voltooid en geopend, was het het eerste museum in Griekenland buiten Athene. Het museum herbergt ontdekkingen uit de omgeving, waaronder de locatie van de oude Olympische Spelen. De collectie omvat objecten die in het gebied zijn geproduceerd en gebruikt vanaf de prehistorie tot de tijd onder Romeinse heerschappij. De belangrijkste stukken in het museum zijn Hermes en de Infant Dionysus (toegeschreven aan Praxiteles), enkele voorwerpen uit de tempel van Zeus, de Nike van Paionios, evenals een oenochoe die toebehoorde aan Phidias. De omvang van zijn bronzen collectie maakt het een van de belangrijkste ter wereld.

De oude Olympische Spelen waren een reeks atletiekwedstrijden tussen vertegenwoordigers van stadstaten en een van de Pan-Helleense Spelen van het oude Griekenland. Ze werden gehouden ter ere van Zeus en de Grieken gaven ze een mythologische oorsprong. De eerste Olympische Spelen dateren traditioneel uit 776 voor Christus. De spelen werden om de vier jaar gehouden, of Olympiade, wat een tijdseenheid werd in historische chronologieën. Ze werden nog steeds gevierd toen Griekenland onder Romeinse heerschappij kwam, in de 2e eeuw voor Christus. Hun laatst geregistreerde viering was in 393 na Christus, onder keizer Theodosius I, maar archeologisch bewijs geeft aan dat er na deze datum nog steeds enkele spelen werden gehouden. De spelen kwamen waarschijnlijk tot een einde onder Theodosius II, mogelijk in verband met een brand die de tempel van de Olympische Zeus tijdens zijn bewind platbrandde.