Nagasaki Shore Excursion : aangepaste autotour, Gids met licentie

De berg Inasa (稲佐山, Inasayama) is een 333 meter hoge berg dicht bij het stadscentrum van Nagasaki. De top is te bereiken per touwbaan, bus of auto en biedt een geweldig uitzicht over de stad. Sterker nog, de nachtzichten vanaf Mount Inasa worden gerangschikt onder de drie beste nachtzichten van Japan naast de uitzichten vanaf Mount Hakodate en Mount Rokko. Op de top bevinden zich verschillende televisie- en radioantennes en een observatiedek met restaurant.

Glover Garden (グラバー園, Glover-nl) is een openluchtmuseum in Nagasaki dat herenhuizen van verschillende voormalige buitenlandse inwoners van de stad en aanverwante gebouwen tentoonstelt. Het is gelegen op de heuvel waar westerse kooplieden zich vestigden na het einde van Japan's tijdperk van afzondering in de tweede helft van de 19e eeuw. De belangrijkste attractie van de tuin is het voormalige Glover House, het oudste houten gebouw in westerse stijl in Japan. Thomas Glover (1838 - 1911) was een Schotse koopman die naar Nagasaki verhuisde na de opening van de haven voor buitenlandse handel in 1859. Later assisteerde hij enkele revolutionairen die uiteindelijk het Tokugawa-shogunaat omver zouden werpen bij de Meiji-restauratie. Glover is actief in verschillende industrieën, waaronder scheepsbouw en mijnbouw en speelt een prominente rol in de vroege geschiedenis van de Japanse industrialisatie.

De Sofukujitempel (崇福寺, Sōfukuji) is een tempel in Nagasaki die behoort tot de Obaku-school van het zenboeddhisme. Oorspronkelijk gebouwd in 1629 voor Nagasaki's Chinese inwoners, is de tempel gebouwd in een Chinese bouwstijl en voelt enigszins anders aan dan andere tempels in Japan. Sofukuji is gebouwd langs de helling van een heuvel. Onderaan staat de twee verdiepingen hoge toegangspoort van de tempel, Ryugumon (lit. Poort van het Drakenpaleis). Net als de rest van de tempel is het felrood geschilderd. De poort werd oorspronkelijk gebouwd in 1673, maar werd meerdere malen verwoest door brand en stormen voordat de meest recente wederopbouw in 1849 werd voltooid.

Dejima (出島) was een door de mens gemaakt eiland in de haven van Nagasaki, gebouwd in 1636 om Portugese inwoners van de Japanse bevolking te scheiden en hun missionaire activiteiten te controleren. Enkele jaren later werden de Portugezen uit Japan verdreven, en werd het Nederlandse Handelsstation, voorheen gevestigd in Hirado, verplaatst naar Dejima. De Nederlands werden beperkt tot Dejima tijdens Japans twee eeuwen durende isolement als de enige overgebleven westerlingen toegestaan in het land. Tegenwoordig is Dejima geen eiland meer, omdat het omliggende gebied in de 20e eeuw is teruggewonnen. Een aantal historische bouwwerken van Dejima zijn echter nog steeds aanwezig of zijn gereconstrueerd in het gebied, waaronder verschillende woningen, pakhuizen, muren en poorten. Het uiteindelijke doel is om Dejima weer om te bouwen tot een eiland door kanalen te graven rond al zijn vier zijden.

De kathedraal van Urakami (浦上天主堂, Urakami Tenshudō) is een katholieke kerk in Nagasaki met een tragische maar interessante geschiedenis. Vandaag de dag is de kathedraal een werkende kerk die is gehuisvest in een groot, in Europese stijl gebouwd gebouw van rode baksteen. De atoombom werd op 9 augustus 1945 op Nagasaki geworpen en verwoestte de kerk die slechts 500 meter van het hypocentrum stond bijna volledig. Een groep verkoolde stenen heiligen bleef op zijn plaats en staat nog steeds voor een gedecimeerde muur voor de kathedraal. Er zijn ook andere relikwieën binnen, waaronder het overgebleven hoofd van een Sint-Mariabeeld dat na de explosie is teruggevonden, en een van de originele klokken van de kerk. De moderne incarnatie van de kathedraal werd voltooid in 1959.

Nagasaki Museum of History and Culture (長崎歴史文化博物館, Nagasaki Rekishi Bunka Hakubutsukan) is een goed uitgevoerd, modern museum gewijd aan de geschiedenis van Nagasaki als een van de belangrijkste internationale handelshavens van Japan. De vrij grote, permanente tentoonstelling is verdeeld over twee verdiepingen en bestaat uit verschillende secties, elk gericht op een ander facet van de rijke geschiedenis van Nagasaki. Tijdens de Edoperiode nam de Japanse regering isolationisme aan, waardoor het land feitelijk werd afgesloten van de rest van de wereld. In deze tijd werd Nagasaki een van de weinige havens waar internationale handel was toegestaan, namelijk met de Chinese en Nederlandse. Hierdoor werd de stad tijdelijk Japans belangrijkste venster naar de buitenwereld en kon een rijke economie, cultuur en geschiedenis tot bloei komen.

De Ourakerk (大浦天主堂, Ōura Tenshudō) is een katholieke kerk in Nagasaki. Gebouwd tegen het einde van de Edoperiode in 1864 door een Franse missionaris voor de groeiende gemeenschap van buitenlandse kooplieden in de stad, wordt het beschouwd als de oudste staande christelijke kerk in Japan. De Ourakerk is gewijd aan de nagedachtenis van de 26 christenen die in 1597 in de stad werden geëxecuteerd. Vandaag de dag is de werkkerk een aantrekkelijk voorbeeld van hedendaagse Europese architectuur en trekt veel bezoekers. De kerk was het eerste gebouw in westerse stijl in Japan dat werd aangewezen als nationale schat. De steile toegangsprijs is inclusief toegang tot een museum over de geschiedenis van het christendom in Japan.

De Kofukujitempel (刈福寺, Kōfukuji) is de oudste en een van de belangrijkste Chinese gestichte tempels in Nagasaki. Gelegen in de wijk Teramachi ("Tempelstad") van de stad, is het de geboorteplaats van de Obaku-school van het zenboeddhisme in Japan en heeft het veel interessante kenmerken. De tempel werd rond 1620 opgericht door een Chinese monnik in een tijd dat grote aantallen Chinese handelaren naar Nagasaki kwamen om handel te drijven. Het complex was oorspronkelijk opgezet als een plek om te bidden voor veilig reizen over zee voor de kooplieden, en de constructie is sterk beïnvloed door Chinese bouwstijlen, waardoor het anders aanvoelt dan andere tempels in Japan.

Nagasaki Confucius-heiligdom (孔子廟, Kōshi-byō) is een van de slechts een handvol heiligdommen gewijd aan de vereerde Chinese filosoof Confucius in Japan. Het heiligdom werd in 1893 gebouwd door de Chinese gemeenschap van Nagasaki. Het kleurrijke, sfeervolle heiligdom bevat ook een museum aan de achterzijde van het terrein. Een kleine tuin met een brug en vijver begroet bezoekers bij de ingang. De sierlijke gebouwen in Chinese stijl zijn versierd met gele daken. Op de binnenplaats van het heiligdom staan de 72 wijzen, levensgrote stenen beelden die elk ongeveer twee ton wegen en Confucius' discipelen voorstellen. Het heiligdom moedigt bezoekers aan om tussen de beelden een te vinden die lijkt op een familielid.

Het Zesentwintig Martelaren Monument en het aangrenzende museum (二十六聖��記念館, Nijūroku Seijin Kinenkan) in Nagasaki zijn gewijd aan de zesentwintig christenen die hier op 5 februari 1597 werden geëxecuteerd. Ze omvatten zowel buitenlandse missionarissen als Japanse leken. Missionaire activiteiten waren toen verboden en de Japanse heerser Toyotomi Hideyoshi voerde de executie op als waarschuwing. Het monument is gelegen in een klein park op een heuvel niet ver van Nagasaki Station en biedt een mooi uitzicht over de stad. Een rechte rode lijn loopt vanaf het monument over het plein van het park in de richting van de Ourakerk aan de andere kant van de stad. Oura Kerk is ook gewijd aan de 26 martelaren.

De Nederlandse Helling (オランダ坂, Oranda-zaka) is een met stenen geplaveide straat die leidt naar een heuvel in Nagasaki waar veel buitenlandse handelaren verbleven na de opening van de haven van de stad voor buitenlandse handel in 1859. Omdat de Nederlands de voorafgaande twee eeuwen de enige westerlingen waren die in het land mochten komen, verwees "Nederlands" een tijdje naar alles wat westers was. In het gebied zijn vandaag de dag nog enkele voormalige woningen overgebleven. Onder hen is de Higashi Yamate 13 open voor het publiek. Dit oude huis in westerse stijl, ooit de thuisbasis van een welgestelde Europese familie, is goed bewaard gebleven, met veel van het oude meubilair en de indeling van de kamers. Er is een balkon boven waar een mooi uitzicht op de omgeving kan worden gehad. Een café bevindt zich op de begane grond.

Meganebashi (眼鏡橋, lit. Brillenbrug) is de meest opmerkelijke van verschillende stenen bruggen die de Nakashima rivier overspannen in het centrum van Nagasaki. De brug, die zijn naam dankt aan de gelijkenis met een bril wanneer deze wordt weerspiegeld in het rivierwater, is een populaire toeristische attractie en is aangewezen als een belangrijk cultureel bezit. De brug werd oorspronkelijk gebouwd in 1634, de bouw ervan werd overzien door de Chinese monnik die later de resident priester zou worden van de Kofukuji-tempel, die op korte loopafstand ligt. De brug, samen met vele andere langs de rivier, werd in 1982 zwaar beschadigd door overstromingen, maar is sindsdien hersteld met teruggevonden stenen. Er is een stenen loopbrug langs de rivieroever die zorgt voor een aangename wandeling met mooi uitzicht op het water en bruggen. De loopbrug heeft een rustige sfeer en is toegankelijk via trappen vanaf straatniveau gepositioneerd op verschillende punten langs de rivier

Het Nagasaki Prefectural Art Museum (長崎県美術館, Nagasaki-ken Bijutsukan) is een modern en ruim complex aantrekkelijk gelegen aan de haven van Nagasaki. Het museum, dat werd ontworpen door de beroemde architect Kuma Kengo, opende in 2005 en bevat permanente Collecties van kunst met betrekking tot Nagasaki en een grote collectie Spaanse kunst. Daarnaast organiseert het ook tijdelijke tentoonstellingen.

Het Nagasaki Peace Park (平和記念公園), gebouwd in de buurt van het hypocentrum van de atoombom, herdenkt de slachtoffers van het bombardement in 1945 en bevordert de wereldwijde vrede. Het centrale Vredesbeeld symboliseert hoop en herinnering. Het park beschikt over internationale vredesmonumenten, de Fontein van Vrede, en ligt nabij het Atoombommuseum en Hypocenter Park.

Het Nagasaki Atoombommuseum (長崎原爆資料館), gelegen nabij het hypocentrum van het bombardement van 9 augustus 1945, documenteert de verwoestingen veroorzaakt door de atoombom en het herstel van de stad. Het museum toont artefacten zoals een gesmolten rozenkrans, een klok die om 11.00 uur stopte en persoonlijke bezittingen van slachtoffers. Door middel van foto's, getuigenissen van overlevenden en tentoonstellingen brengt het de verschrikkingen van nucleaire oorlogvoering over en bevordert het vrede. Tot de faciliteiten behoren audiogidsen, een bibliotheek, een videoruimte en drempelvrije toegang. Het museum dient als krachtige herinnering aan de gevolgen van oorlog en de dringende noodzaak van nucleaire ontwapening en duurzame wereldvrede.