Nagasaki aangepaste halve dag tour met gelicentieerde lokale Gids

Het Nagasaki Peace Park (平和 公園, Heiwa Kōen) is een rustige ruimte die het atoombombardement op Nagasaki op 9 augustus 1945 herdenkt, waarbij een aanzienlijk deel van de stad werd verwoest en tienduizenden inwoners werden gedood. Het complex bestaat uit twee parken en een herdenkingsmuseum. In het midden van het complex bevindt zich het Hypocenter Park met een eenvoudige, zwarte monoliet die het epicentrum van de explosie markeert. Niet ver daarvandaan staat een beschadigde zuil van de voormalige kathedraal van Urakami die tijdens de ontploffing werd verwoest. Verder is er een ruimte waar bezoekers een laag grond onder het oppervlak van het park kunnen bekijken waar gebroken dakpannen, bakstenen en stukjes glas achterblijven door de explosie.

Mount Inasa (稲 佐 山, Inasayama) is een 333 meter hoge berg dichtbij het centrum van Nagasaki. De top is bereikbaar per kabelbaan, bus of auto en biedt een geweldig uitzicht over de stad. De uitzichten op de nacht vanaf Mount Inasa behoren zelfs tot de drie beste uitzichten op Japan naast de uitzichten vanaf Mount Hakodate en Mount Rokko. Verschillende televisie- en radio-antennes en een observatiedek met restaurant bevinden zich op de top.

Glover Garden (グ ラ バ ー 園, Glover-en) is een openluchtmuseum in Nagasaki met herenhuizen van verschillende voormalige buitenlandse inwoners van de stad en bijbehorende gebouwen. Het is gelegen op de heuvel waar westerse handelaren zich vestigden na het einde van het Japanse tijdperk van afzondering in de tweede helft van de 19e eeuw. De belangrijkste attractie van de tuin is het voormalige Glover House, het oudste houten gebouw in westerse stijl in Japan. Thomas Glover (1838-1911) was een Schotse koopman die naar Nagasaki verhuisde na de opening van de haven voor buitenlandse handel in 1859. Later assisteerde hij enkele van de revolutionairen die uiteindelijk de Tokugawa Shogunate zouden omverwerpen in de Meiji-restauratie. Actief in verschillende industrieën, waaronder scheepsbouw en mijnbouw, speelt Glover een prominente rol in de vroege geschiedenis van de industrialisatie van Japan.

Sofukuji-tempel (崇 福寺, Sōfukuji) is een tempel in Nagasaki die behoort tot de Obaku-school voor zenboeddhisme. Oorspronkelijk gebouwd in 1629 voor de Chinese inwoners van Nagasaki, is de tempel gebouwd in een Chinese bouwstijl en voelt hij enigszins anders aan dan andere tempels in Japan. Sofukuji is gebouwd langs de helling van een heuvel. Aan de onderkant staat de twee verdiepingen hoge toegangspoort van de tempel, Ryugumon (verlicht. Poort van het Dragon Palace). Net als de rest van de tempel is hij felrood geverfd. De poort werd oorspronkelijk gebouwd in 1673, maar werd meerdere keren vernietigd door vuur en stormen voordat de meest recente reconstructie in 1849 werd voltooid.

Dejima (出 島) was een kunstmatig eiland in de haven van Nagasaki, gebouwd in 1636 om Portugese inwoners van de Japanse bevolking te scheiden en hun zendingsactiviteiten te controleren. Enkele jaren later werden de Portugezen uit Japan verdreven en werd het Nederlandse handelsstation, voorheen gevestigd in Hirado, verplaatst naar Dejima. De Nederlanders waren tijdens de twee eeuwen van isolatie van Japan beperkt tot Dejima als de enige overgebleven westerlingen die in het land waren toegestaan. Tegenwoordig is Dejima geen eiland meer, omdat de omgeving in de 20e eeuw is teruggewonnen. Een aantal historische bouwwerken van Dejima zijn echter nog steeds in het gebied gereconstrueerd, waaronder verschillende woningen, pakhuizen, muren en poorten. Het uiteindelijke doel is om Dejima terug in een eiland te veranderen door grachten rond alle vier de kanten te graven.

De kathedraal van Urakami (浦上天主堂, Urakami Tenshudō) is een katholieke kerk in Nagasaki met een tragische maar interessante geschiedenis. Tegenwoordig is het een werkende kerk die is gehuisvest in een groot rood bakstenen gebouw in Europese stijl. De kathedraal herbergt verschillende relikwieën die de atoombombardementen hebben overleefd.

Nagasaki Museum voor geschiedenis en cultuur (長崎 歴 史 文化 博物館, Nagasaki Rekishi Bunka Hakubutsukan) is een goed uitgevoerd, modern museum gewijd aan de geschiedenis van Nagasaki als een van de belangrijkste internationale handelshavens van Japan. De vrij grote, permanente tentoonstelling is verdeeld over twee verdiepingen en bestaat uit verschillende secties, elk gericht op een ander facet van de rijke geschiedenis van Nagasaki. Tijdens de Edo-periode heeft de Japanse regering isolationisme aangenomen, waardoor het land effectief van de rest van de wereld is afgesloten. Op dit moment werd Nagasaki een van de weinige havens waar internationale handel was toegestaan, namelijk met de Chinezen en Nederlanders. Dit maakte tijdelijk het belangrijkste venster van de stad Japan naar de buitenwereld en liet een rijke economie, cultuur en geschiedenis bloeien.

Een Gokoku-schrijn is een heiligdom gewijd aan de geest van degenen die stierven voor de natie. Voor de Tweede Wereldoorlog vielen ze onder de jurisdictie van het Ministerie van Binnenlandse Zaken, maar na de Tweede Wereldoorlog worden ze beheerd door een onafhankelijk religieus bedrijf.

Oura-kerk (大浦天主堂, Ōura Tenshudō) is een katholieke kerk in Nagasaki. Gebouwd tegen het einde van de Edo-periode in 1864 door een Franse missionaris voor de groeiende gemeenschap van buitenlandse kooplieden in de stad, wordt het beschouwd als de oudste nog bestaande christelijke kerk in Japan.

Kofukuji-tempel (興福寺, Kōfukuji) is de oudste en een van de belangrijkste in China gestichte tempels in Nagasaki. Gelegen in de wijk Teramachi ("Temple Town"), is het de geboorteplaats van de Obaku-school voor zenboeddhisme in Japan en heeft het vele interessante functies. De tempel werd rond 1620 gesticht door een Chinese monnik in een tijd dat grote aantallen Chinese kooplieden naar Nagasaki kwamen om te handelen. Het complex was oorspronkelijk opgezet als een plek om te bidden voor veilig reizen over zee voor de kooplieden, en de constructie wordt sterk beïnvloed door Chinese architecturale stijlen, waardoor het anders aanvoelt dan andere tempels in Japan.

Het heiligdom van Nagasaki Confucius (孔子 廟, Kōshi-byō) is een van de weinige heiligdommen gewijd aan de gerespecteerde Chinese filosoof Confucius in Japan. Het heiligdom werd gebouwd in 1893 door de Chinese gemeenschap van Nagasaki. Het kleurrijke, sfeervolle heiligdom bevat ook een museum aan de achterzijde van het terrein. Een kleine tuin met een brug en vijver begroet bezoekers bij de ingang. De sierlijke gebouwen in Chinese stijl zijn versierd met gele daken. Aan de binnenplaats van het heiligdom staan de 72 wijzen, levensgrote stenen beelden die elk ongeveer twee ton wegen en de discipelen van Confucius voorstellen. Het heiligdom moedigt bezoekers aan om onder de beelden er een te vinden die op een familielid lijkt.

Oura-kerk (大浦天主堂, Ōura Tenshudō) is een katholieke kerk in Nagasaki. Gebouwd tegen het einde van de Edo-periode in 1864 door een Franse missionaris voor de groeiende gemeenschap van buitenlandse kooplieden in de stad, wordt het beschouwd als de oudste nog bestaande christelijke kerk in Japan.

Het Twenty Six Martyrs-monument en het aangrenzende museum (二 十六 聖人 記念 館, Nijūroku Seijin Kinenkan) in Nagasaki zijn opgedragen aan de zesentwintig christenen die hier op 5 februari 1597 zijn geëxecuteerd. Ze omvatten zowel buitenlandse missionarissen als Japanse leken. Missionaire activiteiten waren destijds verboden en de Japanse heerser Toyotomi Hideyoshi voerde de executie op als een waarschuwing. Het monument bevindt zich in een klein park op een heuvel niet ver van het station van Nagasaki en biedt een mooi uitzicht over de stad. Een rechte rode lijn loopt vanaf het monument over het plein van het park in de richting van de Oura-kerk aan de andere kant van de stad. Oura Church is ook gewijd aan de 26 martelaren. Het museum achter het monument is gewijd aan de nagedachtenis van de martelaren en aan het christendom in Japan in het algemeen. Het interieur doet denken aan een kerk met glas-in-loodramen, waardoor de exposities sfeervol kunnen worden bekeken. Getoond worden artefacten gerelateerd aan het christendom in Japan, waaronder oude documenten, beelden en sieraden. Veel van de stukken zijn in het Engels uitgelegd.

De Nederlandse Helling (オ ラ ン ダ 坂, Oranda-zaka) is een geplaveide straat die leidt naar een heuvel in Nagasaki, waar veel buitenlandse handelaren woonden na de opening van de haven van de stad voor buitenlandse handel in 1859. Omdat de Nederlanders de enige westerlingen waren toegestaan in het land in de voorafgaande twee eeuwen, 'Nederlands' verwees een tijdje naar alles wat Westers was. Een paar voormalige woningen blijven vandaag in het gebied. Onder hen is de Higashi Yamate 13 open voor het publiek. Dit oude huis in westerse stijl was ooit de thuisbasis van een welgestelde Europese familie en is goed bewaard gebleven, met veel van de oude meubels en kamerindelingen. Boven is een balkon met mooi uitzicht op de omgeving. Een café bevindt zich op de begane grond.

Meganebashi (眼鏡 橋, lit. Spectacles Bridge) is de meest opmerkelijke van verschillende stenen bruggen over de Nakashima-rivier in het centrum van Nagasaki. De brug, die zijn naam dankt aan de gelijkenis met een bril, wanneer weerspiegeld in het rivierwater, is een populaire toeristische attractie en wordt aangewezen als een belangrijk cultureel bezit. De brug werd oorspronkelijk gebouwd in 1634 en werd gebouwd onder toezicht van de Chinese monnik die de resident priester van de Kofukuji-tempel zou worden, die op korte loopafstand ligt. De brug, samen met veel van de anderen langs de rivier, werd zwaar beschadigd door vloedwater in 1982, maar is sindsdien gerepareerd met teruggewonnen stenen. Er is een stenen wandelpad langs de rivieroever dat zorgt voor een aangename wandeling met mooi uitzicht op het water en de bruggen. De loopbrug heeft een rustige sfeer en is toegankelijk via een trap vanaf straatniveau op verschillende punten langs de rivier.

Het Nagasaki Atoombommuseum (長崎原爆資料館), gelegen nabij het hypocentrum van het bombardement van 9 augustus 1945, documenteert de verwoestingen veroorzaakt door de atoombom en het herstel van de stad. Het museum toont artefacten zoals een gesmolten rozenkrans, een klok die om 11.02 uur stopte en persoonlijke bezittingen van slachtoffers. Door middel van foto's, getuigenissen van overlevenden en tentoonstellingen brengt het de verschrikkingen van nucleaire oorlogvoering over en bevordert het vrede. Tot de faciliteiten behoren audiogidsen, een bibliotheek, een videoruimte en drempelvrije toegang. Het museum dient als krachtige herinnering aan de gevolgen van oorlog en de dringende noodzaak van nucleaire ontwapening en duurzame wereldvrede.