Mycene, Epidaurus, Nafplio Privétour van een hele dag vanuit Athene

Het Kanaal van Korinthe verbindt de Golf van Korinthe in de Ionische Zee met de Saronische Golf in de Egeïsche Zee. Het snijdt door de smalle landengte van Korinthe en scheidt de Peloponnesos van het Griekse vasteland, waardoor het schiereiland waarschijnlijk een eiland wordt. Het kanaal is op zeeniveau door de landengte gegraven en heeft geen sluizen. Het is 6,4 kilometer (4 mijl) lang en slechts 21,4 meter (70 voet) breed aan de basis, waardoor het onbegaanbaar is voor veel moderne schepen. Van bovenaf kun je genieten van het beste uitzicht op de landengte van Korinthe en de steile kalkstenen muren bewonderen terwijl je de schepen beneden je ziet navigeren door het kanaal.

De versterkte citadel van het oude Mycene, de zetel van de mythische en machtige koning Agamemnon. De stad Mycene, een indrukwekkende en goed bewaard gebleven plek, gaf haar naam aan een hele beschaving. Bewonder locaties zoals het graf van Clytamnestra, de beruchte Leeuwenpoort, de cyclopische muren en leer over hun met bloed bevlekte verleden. In het tweede millennium voor Christus was Mycene een van de belangrijkste centra van de Griekse beschaving, een militair bolwerk dat een groot deel van Zuid-Griekenland, Kreta, de Cycladen en delen van Zuidwest-Anatolië domineerde. De periode van de Griekse geschiedenis van ongeveer 1600 voor Christus tot ongeveer 1100 voor Christus wordt Myceens genoemd in verwijzing naar Mycene. Op zijn hoogtepunt in 1350 v.Chr. hadden de citadel en de benedenstad 30.000 inwoners en een oppervlakte van 32 hectare.

De archeologische vindplaats van Mycene omvat de versterkte Akropolis en de omliggende graf- en bewoningsplaatsen, die voornamelijk in het westen en zuidwesten liggen. De meeste van de zichtbare monumenten dateren van de grote bloei van het centrum, van 1350 tot 1200 voor Christus. Grote cyclopische muren omringen de bijna driehoekige acropolis, die vanuit het noordwesten toegankelijk is via de beroemde Leeuwenpoort, het symbool van de macht van de Myceense heersers. De poort is vernoemd naar de twee tegenover elkaar staande leeuwen die in reliëf zijn uitgehouwen en geplaatst in de verlichtende driehoek, een typisch kenmerk van de Myceense architectuur, boven de deur.

De Leeuwenpoort was de hoofdingang van de citadel uit de Bronstijd van Mycene, Zuid-Griekenland. Het werd gebouwd in de 13e eeuw voor Christus, rond 1250 voor Christus, aan de noordwestkant van de Akropolis en is vernoemd naar het reliëfbeeld van twee leeuwinnen of leeuwen in een heraldische pose die boven de ingang staat. De Leeuwenpoort is het enige overgebleven monumentale stuk Myceense beeldhouwkunst, evenals het grootste beeldhouwwerk in de prehistorische Egeïsche Zee. Het is het enige monument uit de bronstijd in Griekenland met een iconografisch motief dat overleefde zonder ondergronds te zijn begraven, en het enige reliëfbeeld dat werd beschreven in de literatuur van de klassieke oudheid, zodat het bekend was vóór de moderne archeologie.

Het Archeologisch Museum van Mycene bevindt zich bij de ingang van de oude site, op slechts een steenworp afstand van de Leeuwenpoort.

De schatkamer van Atreus of het graf van Agamemnon is een groot tholos- of bijenkorfgraf op de Panagitsa-heuvel in Mycene, gebouwd tijdens de bronstijd rond 1250 voor Christus. De stenen bovendorpel boven de deuropening weegt 120 ton, met geschatte afmetingen 8,3 x 5,2 x 1,2 m, de grootste ter wereld. Het graf werd gebruikt voor een onbekende periode. Genoemd door de Romeinse geograaf Pausanias in de 2e eeuw na Christus, was het nog steeds zichtbaar in 1879 toen de Duitse archeoloog Heinrich Schliemann de schachtgraven ontdekte onder de "agora" op de Akropolis bij Mycene.

Archeologisch Museum van Epidaurus is een museum in Epidaurus, in Argolis op het schiereiland Peloponnesos, Griekenland. Het museum, bekend om zijn reconstructies van tempels en zijn zuilen en inscripties, werd opgericht in 1902 en opende in 1909 om artefacten te tonen die waren opgegraven op de oude site van Epidaurus in de omgeving.

Het oude theater van Epidaurus is een theater in de Griekse stad Epidaurus, gelegen aan de zuidoostkant van het heiligdom gewijd aan de oude Griekse god van de geneeskunde, Asclepius. Het is gebouwd aan de westkant van de Cynortion-berg, in de buurt van het moderne Lygourio, en behoort tot de gemeente Epidaurus. Het wordt beschouwd als het meest perfecte oude Griekse theater met betrekking tot akoestiek en esthetiek. Het monument behoudt de karakteristieke driedelige structuur van een Hellenistisch theater met een theater, orkest en skene. Tijdens de Romeinse tijd onderging het theater (in tegenstelling tot veel Griekse theaters) geen enkele wijziging.

De tempel van Asclepius was een heiligdom in Epidaurus gewijd aan Asclepius. Het was de belangrijkste heilige plaats van Asclepius. Het heiligdom in Epidaurus was de rivaal van grote cultusplaatsen als het heiligdom van Zeus in Olympia en Apollo in Delphi. De tempel werd gebouwd in het begin van de 4e eeuw voor Christus. Als de tempel in de 4e eeuw na Christus nog steeds in gebruik was, zou hij gesloten zijn geweest tijdens de vervolging van heidenen in het laat-Romeinse rijk, toen de christelijke keizers edicten uitvaardigden die niet-christelijke aanbidding verbieden.

Vrije tijd voor lunch, koffie of winkelen in het 'Napels van het Oosten', rijk aan Venetiaanse architectuur, geplaveide pleinen en torenhoge kastelen met een indrukwekkend uitzicht op de Argolische Golf. Ontspan daarna bij de haven of verdwaal in de kleurrijke achterstraten van de meest elegante stad op het vasteland van Griekenland. Nafplio is een zeehavenstad in de Peloponnesos in Griekenland die zich heeft uitgebreid tegen de heuvels nabij het noordelijke uiteinde van de Argolische Golf. De stad was een belangrijke zeehaven die in de Middeleeuwen onder een opeenvolging van koninklijke huizen werd gehouden als onderdeel van de heerschappij van Argos en Nauplia, aanvankelijk in handen van de la Roche na de Vierde Kruistocht voordat ze onder de Republiek Venetië kwam en, ten slotte, de Ottomaanse Rijk. De stad was de hoofdstad van de Eerste Helleense Republiek en van het Koninkrijk Griekenland, vanaf het begin van de Griekse Revolutie in 1821 tot 1834. Nafplio is nu de hoofdstad van de regionale eenheid Argolis.

Geniet van het uitzicht op het waterkasteel van Bourtzi, een Venetiaans kasteel midden in de haven van Nafplio, en maak fascinerende foto's vanaf de havenkant.

De Acronauplia is het oudste deel van de stad Nauplion in Griekenland. Tot de dertiende eeuw was het een stad op zich. De komst van de Venetianen en de Franken veranderde het in een deel van de vestingwerken van de stad. Later werd een deel ervan gebruikt als gevangenis totdat de Griekse regering besloot dat het uitzicht vanaf de locatie ten goede zou komen aan het lokale toerisme en een hotelcomplex bouwde dat er nog steeds staat.

Palamidi is een fort ten oosten van de Acronauplia in de stad Nafplio in de regio Peloponnesos in het zuiden van Griekenland. Genesteld op de top van een 216 meter hoge heuvel, werd het fort gebouwd door de Venetianen tijdens hun tweede bezetting van het gebied (1686-1715). Het fort biedt een indrukwekkend uitzicht over de Argolische Golf, de stad Náfplio en het omliggende land. Er zijn 913 treden in de wenteltrap van de stad naar het fort. Om de top van het fort te bereiken zijn er echter meer dan duizend, terwijl de lokale bevolking in de stad Nafplion zal zeggen dat er 999 treden naar de top van het kasteel zijn.