Midtown Manhattan Kunst- en architectuurwandeling

We beginnen op de grens van Hells Kitchen en Times Square met een overzicht van de historische ontwikkeling van de stad naar de bovenstad. We behandelen de basis van de historische (academische) architectuur tot en met de moderne tijd, en van uitbundige Beaux Arts tot ornamentloze wolkenkrabbers. In deze POPS (Privately Owned Public Space) leren we de grondbeginselen van zonering. Werken van Sidney Simon en Matt Mullican.

Het metrostation onder Worldwide Plaza is een voorbeeld van de evoluerende geschiedenis van het bestemmingsplan; ingesneden graniet van Matt Mullican maakt deel uit van het programma.

Op weg naar de levensgrote kunst aan de muur van Citizen M en Julian Opie scannen we de skyline op zoek naar Hearst Tower en het New York Times Building.

We stoppen bij het Allianz Building en Warner Music Group om vanuit het noorden het uitzicht op Times Square te bewonderen. Bestemmingswetten zorgden voor een look geïnspireerd door Tokio!

We gebruiken het Brill Building om een korte discussie op gang te brengen over de rol die Times Square en een groot deel van het hedendaagse Midtown speelden (en nog steeds doen) als vrijwel monopolie op de geschiedenis van de Amerikaanse cultuur: muziek, theater, radio, televisie, boeken, tijdschriften, kranten, advertenties, zelfs auto's.

We passeren de Wintertuin, het Taft Hotel en het gebouw dat de inspiratie vormde voor het nummer MONY MONY. We gaan over naar particuliere bedrijfsruimte in de lobby van 787 7th Avenue en we gaan van commerciële cultuur naar bedrijfscommercieel. Dure kunst en monumentale staaltjes architectuur vormen de pijlers van de rest van de tour. Roy Lichtenstein opent ons op gepaste wijze voor de wereld van bedrijfskunst met Mural with Blue Brushstroke, een werk dat hij ter plekke schilderde voordat het gebouw werd geopend. In de POPS zijn werken van Sol Le Witt en Barry Flannagan te zien.

We kijken zo ver mogelijk naar de bovenstad langs deze zes blokken lange eigenaardigheid in het bestemmingsplan, de zogenaamde '6 1/2 Avenue', een arcade in het midden van het blok die Times Square niet helemaal met Central Park verbindt.

Ze hebben een wereldberoemde collectie en hun lobby is verdeeld tussen tijdelijke en permanente tentoonstellingen van onder meer Frank Stella en Sarah Morris.

De lobby van het Time and Life-gebouw is een moderne klassieker met zijn roestvrijstalen panelen en terrazzovloer. Grote wandkunst van Fritz Glarner, een leerling van Mondriaan.

Monumentaal is het rode draad in de werken van Hiroshu Senju en Kan Yasuda. Buiten op het plein ligt La Gran Manzana.

We stoppen in 1221 (het McGraw Hill-gebouw) om een werk van beeldend kunstenaar Mark Bradford te zien. Op Sixth Avenue sta je onder 'Skyscraper Alley', een aantal van de slechtste producten die door de mens en de bestemmingswet zijn voortgebracht. Aan de overkant van de straat begint de kunst en architectuur, en het verhaal van Rockefeller Center, een van de grootste burgerlijk ondernemende (serieus) projecten in de moderne geschiedenis. De Art Deco van het Rockefeller Center zou de stijl gaan bepalen. Het meest interessant om op te merken zijn de subtiele verschuivingen van het ‘modernistische’ (Art Deco) naar het moderne naarmate het project vorderde na het overlijden van Raymond Hood.

We leren het oorsprongsverhaal van de naam voor elke locatie die tegenwoordig Roxy heet.

De politiek van die tijd en de dynamiek van de Rockefeller-familie zijn de interessantste achtergrondverhalen van de kunstgeschiedenis van waarschijnlijk de belangrijkste bedrijfslobby in de moderne geschiedenis. Het verhaal van radio en David Sarnoff is ook een integraal onderdeel van het verhaal.

Kunst en architectuur bereiken hun hoogtepunt buiten, waar elk jaar de kerstboom staat. Er is een mix van interessante geschiedenis: holdouts, Diego Rivera en de Rockefellers, het verhaal van de ijsbaan en misschien wel de grootste ommekeer in de geschiedenis van het Rockefeller Center.

De lobby van het International Building is een kunstwerk op zich. Licht en beweging van Michio Lhaza zijn de "centerpieces" aan de muur. Atlas van Lee Lawrie staat buiten tegenover St. Pat's

De geschiedenis van Fifth Avenue wordt verteld door de gebouwen.

Als we onze weg naar Park Avenue banen, passeren we opvallende juxtaposities van de moderne en de schone kunsten. de Villard-huizen zijn nu het Palace Hotel.

Architectuur. We leren de evolutie van Park Avenue van open treinsporen, naar luxe woningen, naar hedendaagse bedrijfsgebouwen. Besproken gebouwen zijn: The Health and Racquet Club (1918), St. Bart's (1919), The New York Central Building (1929), The Waldorf Astoria (1931), The GE Building (1931), Lever House (1952), The Seagram Building (1958) en het Met Life Building (1963).

535 Madison Avenue is een hattrick voor architectuur, bestemmingsplannen en werken van drie Franse kunstenaars, ongeveer 20 jaar uit elkaar: Leger, DuBuffet en Francois-Xavier LaLannes.

Een fascinerend voorbeeld van een "succesvolle" overmacht in de onder druk staande vastgoedmarkt van New York. Een geweldige optie voor lunch of diner na de tour.

Een Philip Johnson-gebouw met een onlangs opnieuw ontworpen en waarschijnlijk de meest spectaculaire openlucht-POPS in de stad. Als er tijd is kunnen we naar binnen om Solid Sky van Alicia Kwade te zien.

De POPS van het IBM Building is regelmatig de hoogst gewaardeerde in de stad. Applefest-stukken.

Ten slotte gaan we naar 57th Street, waar we de tour beëindigen onder Billionaire's Row, magere woontorens die het nieuwste herontwerp zijn van de skyline van Manhattan; astronomische hoogten en prijzen.