Middagcruise of zwemcruise door de Bosporus van Istanbul

Het Dolmabahçe-paleis, een mix van verschillende Europese bouwstijlen, werd tussen 1843 en 1856 gebouwd door Karabet Balyan, de hofarchitect van sultan Abdulmecid. Het drie verdiepingen tellende paleis, gebouwd op een symmetrische plattegrond, heeft 285 kamers en 43 zalen. Het paleis is intact gebleven met zijn originele versieringen, meubels en de zijden tapijten en gordijnen. Het overtreft alle andere paleizen ter wereld in rijkdom en pracht.

Het Dolmabahçe-paleis, een mix van verschillende Europese bouwstijlen, werd tussen 1843 en 1856 gebouwd door Karabet Balyan, de hofarchitect van sultan Abdulmecid. Het drie verdiepingen tellende paleis, gebouwd op een symmetrische plattegrond, heeft 285 kamers en 43 zalen. Het paleis is intact gebleven met zijn originele versieringen, meubels en de zijden tapijten en gordijnen. Het overtreft alle andere paleizen ter wereld in rijkdom en pracht.

Het Cıragan-paleis werd gebouwd in opdracht van sultan Abdulaziz en ontworpen door de architect Sarkis Balyan. Het is gelegen op de plaats van een voormalig houten zomerpaleis gebouwd door Selim Ill in 1800. Tijdens de bouw van het paleis werden de houten structuur en de nabijgelegen Besiktas Mevlevihane verwoest. De constructie van Cıragan werd voltooid in 1871. Het paleis is gemaakt van marmer en is verspreid over een totale oppervlakte van 80.000 vierkante meter. Tegenwoordig is het door Kempinski Hotel Branch omgebouwd tot een luxe hotel.

Ortakoy is een wijk en wijk in het district Beşiktas, aan de Europese kant van de Bosporus. Het district Ortakoy, dat bestaat uit de districten Ortakoy en Mecidiye, is een nederzetting op de hellingen langs de vallei die uitkomt op de kust. Ortakoy Bazaar is op elk uur van de dag levendig met zijn "intellectuele markt", souvenirwinkels, cafés, bars en restaurants in de bazaar. Maar in de vroege ochtenduren is de markt een beetje ongeïnspireerd. De beweging begint na 10:00 uur...

De voeten van de Bosporusbrug, een van de twee hangbruggen over de Bosporus, bevinden zich in Ortaköy aan de Europese kant en in Beylerbeyi aan de Anatolische kant. De Bosporusbrug, de eerste brug die over de Bosporus werd gebouwd, biedt toegang tussen de twee kanten van de stad, samen met de latere Fatih Sultan Mehmetbrug en de veerboten die op de Bosporus varen. Dit is de eerste brug van Istanbul die Europa met Azië verbindt en de enige brug ter wereld die Europa met Azië verbindt

Bebek is een historische wijk in Istanbul, gelegen aan de Europese oevers van de Bosporus, omringd door Arnavutkoy, Etiler en Rumeli Hisari. De directe vertaling van het woord Bebek is baby, wat een verwijzing is naar de aantrekkelijke ligging van de buurt aan de Bosporus. Een populaire woonwijk sinds de Ottomaanse heerschappij, de bevolking van Bebek weerspiegelt de diverse samenleving van die tijd. Tegenwoordig met zijn historische gebouwen zoals de Bogazici-universiteit en herenhuizen aan het water, met zijn prachtige uitzicht op de Bosporus en chique restaurants. Bebek is de Beverly Hills van Istanbul met zijn levensstijl.

Rumeli Fortress (Rumeli Hisari), gelegen in Sariyer, werd direct tegenover de Anadolu Hisari (het Anatolische fort) gebouwd. De bouw begon in 1453 in opdracht van Sultan Mehmet de Veroveraar en plaatste het fort op het smalste punt van de Bosporus. De bouw is in een kort tijdsbestek van drie maanden gerealiseerd. Vóór de verovering van Istanbul werd het gebruikt om te beschermen tegen zeeaanvallen. Na de verovering deed het dienst als inspectiepunt voor maritiem verkeer op de Bosporus. Het doet nu dienst als openluchttheater en museum.

De tweede brug van Istanbul over de Bosporus, de Fatih Sultan Mehmet-brug (Fatih Sultan Mehmet Koprusu), werd gebouwd tussen Kavacik en Hisarustu. De bouw begon in 1986 en de brug werd geopend op 3 juli 1988. De Fatih Sultan Mehmet-brug is de 14e grootste stalen hangbrug ter wereld. Samen met de Bosporusbrug en de veerboten van de stad vervoert de Fatih Sultan Mehmetbrug een aanzienlijk deel van het verkeer over de Bosporus in Istanbul. Het is ook een onvergetelijk stukje skyline van Istanbul geworden.

Het Anatolische fort (Anadolu Hisari) bevindt zich in Beykoz (aan de Aziatische kant), op het smalste punt van de Bosporus. Het werd in 1395 gebouwd door Beyazit I en bestaat uit een citadel en de buitenmuren van het kasteel. Na de verovering van Istanbul verloor het veel van zijn strategisch belang en werd het omgebouwd tot een militair hospitaal. Na verloop van tijd werd het gebied rond het kasteel bewoond. Tegenwoordig staan huizen aan het water en oude herenhuizen verspreid tussen de ruïnes van het kasteel. Tijdens restauratiewerkzaamheden die duurden van 1991-1993 werd het omgebouwd tot een museum, maar het is niet toegankelijk voor het publiek. Tegenwoordig is Anadolu Hisari een openluchtmuseum, maar alleen de buitenmuren kunnen worden bezocht en de weg loopt er gewoon doorheen.

Dit is een Ottomaans paviljoen dat door keizers werd gebruikt als jachthuis. Nu wordt het gebruikt als museum. We gaan het museum binnen en ervaren de Ottomaanse architectuur en geschiedenis.

Het Beylerbeyi-paleis (het betekent "Lord of Lords") is een Ottomaans zomerpaleiscomplex gebouwd in de jaren 1860 aan de oevers van de Bosporus. Tegenwoordig ligt het precies onder de Bosporus-brug. Het gebouw is ontworpen door de bekende architect Sarkis Balyan en het combineert elementen van renaissance, barok en andere stijlen uit zowel het Oosten als het Westen.Het hoofdgebouw van het complex is een twee verdiepingen tellende constructie, gemaakt van steen, op een hoge kelder.Het gebouw werd gebouwd op een terrein van ongeveer 2.500 vierkante meter zit op een rechthoekig vloeroppervlak. De zuidkant van het paleis was georganiseerd als Imperial Mabeyn en de noordkant als Valide Sultan's Apartment. Er zijn in totaal 6 hallen, 24 kamers, 1 hamam en 1 badkamer in twee winkels. Naast het fantastische uitzicht op de Bosporus en de historische architectuur, mag men de lelievijver en de grote tuin niet missen.

Gebouwd door Genuezen in 1348, de negen verdiepingen tellende toren is 66,90 meter en het was het hoogste gebouw in de stad toen het werd gebouwd. In het Ottomaanse tijdperk werd de toren voor verschillende doeleinden gebruikt, zoals een brandobservatorium en een gevangenis. Tijdens zijn lange geschiedenis heeft de toren veel meegemaakt, maar de meest opvallende gebeurtenis was ongetwijfeld in 1632, toen Hezarfen Ahmet Celebi met zijn zelfgeconstrueerde vleugels van de top van de Galatatoren over de Bosporus naar Uskudar gleed. Tijdens een storm in 1875 werd het kegelvormige dak van de toren verwoest en gedurende de rest van het Ottomaanse tijdperk niet hersteld. In de jaren 60 is de conische kap gerestaureerd en is het houten interieur vervangen door een betonnen constructie. Sindsdien is de toren open voor publiek. Tegenwoordig is er een restaurant en een café op de bovenverdieping. Met zijn essentiële rol in de skyline van Istanbul, is de Galatatoren de optimale plek om een panoramisch uitzicht over Istanbul te krijgen.

De geschiedenis van de Galatabrug (Galata Koprusu), een van de meest opwindende plekken van Istanbul, begint in 1845. De brug, die de twee zijden van de Gouden Hoorn overspant, heeft in de loop der jaren veel veranderingen ondergaan. Meest recentelijk werd de brug in 1992 door brand beschadigd en werd er een nieuwe brug voor in de plaats gebouwd. De geliefde oude brug werd verplaatst naar Halic. De Galatabrug is een belangrijk symbool van Istanbul en neemt een belangrijke plaats in in het dagelijks leven van de stad, maar ook in de literatuur en populaire cultuur. Met zijn restaurants, cafés en waterpijplounges beneden en het tram- en voetgangersverkeer erboven biedt het een prachtig uitzicht over de stad, vooral 's avonds. Samen met de straatventers, mensen die vanaf de brug vissen en de veerboten die aan de overkant aanmeren is het een van de mooiste plekken om een beeld te krijgen van het dagelijkse leven in Istanbul.

Gebouwd door Genuezen in 1348, de negen verdiepingen tellende toren is 66,90 meter en het was het hoogste gebouw in de stad toen het werd gebouwd. In het Ottomaanse tijdperk werd de toren voor verschillende doeleinden gebruikt, zoals een brandobservatorium en een gevangenis. Tijdens zijn lange geschiedenis heeft de toren veel meegemaakt, maar de meest opvallende gebeurtenis was ongetwijfeld in 1632, toen Hezarfen Ahmet Celebi met zijn zelfgeconstrueerde vleugels van de top van de Galatatoren over de Bosporus naar Uskudar gleed. Tijdens een storm in 1875 werd het kegelvormige dak van de toren verwoest en gedurende de rest van het Ottomaanse tijdperk niet hersteld. In de jaren 60 is de conische kap gerestaureerd en is het houten interieur vervangen door een betonnen constructie. Sindsdien is de toren open voor publiek. Tegenwoordig is er een restaurant en een café op de bovenverdieping. Met zijn essentiële rol in de skyline van Istanbul, is de Galatatoren de optimale plek om een panoramisch uitzicht over Istanbul te krijgen.