Zeiltocht bij zonsondergang in Lissabon met witte of rosé wijn en snacks

Ponte 25 de Abril (brug van 25 april) is een hangbrug die is gebouwd om de stad Lissabon te verbinden met de wijk Almada, die aan de zuidkant van de rivier de Taag ligt. Deze brug werd in 1966 gebouwd door de American Bridge Company en heette vroeger Ponte Salazar. Echter, in 1974, om de Anjerrevolutie te herdenken, werd deze brug omgedoopt tot Ponte 25 de Abril.

Cristo Rei (Christus de Koning) is een katholiek monument en heiligdom in de stad Almada, aan de overkant van de rivier de Tejo, met uitzicht op Lissabon. Geïnspireerd door Rio's beroemde standbeeld Christus de Verlosser, werd de 110 meter hoge Cristo Rei (ongeveer 360 voet en 11 inch) opgericht in 1959.

De Torre de Belém, aan de waterkant van Belém, vlakbij de monding van de rivier de Taag, is misschien wel het meest iconische symbool van Lissabon. Oorspronkelijk ontworpen als een vuurtoren, werd de toren uiteindelijk gebouwd als een verdedigingsfort in opdracht van koning Manuel I.

De monolithische Padrão dos Descobrimentos, die eruitziet als een karveelschip dat in de deining is bevroren, werd in 1960 ingehuldigd op de 500e verjaardag van de dood van Hendrik de Zeevaarder. De 56 meter hoge kalksteenreus zit boordevol Portugese kopstukken. Vooraan staat Henry, terwijl achter hem de ontdekkingsreizigers Vasco da Gama, Diogo Cão, Fernão de Magalhães (Ferdinand Magellan) en 29 andere grootheden staan.

MAAT is een cultureel project voor de stad Lissabon dat zich richt op drie gebieden: kunst, architectuur en technologie. Het museum ligt aan de rivier de Taag (Rio Tejo) ten westen van het stadscentrum en is "een van Europa's meest lyrische nieuwe musea". Het legt een verbinding tussen het nieuwe gebouw en de elektriciteitscentrale van Tejo, een van Portugals meest prominente voorbeelden van industriële architectuur uit de eerste helft van de 20e eeuw, en een van de meest bezochte musea van het land.

Dit neoklassieke paleis werd gebouwd in de eerste helft van de 19e eeuw en werd gekozen als residentie voor de Portugese koninklijke familie toen D. Luís I (1838-1889) koning werd en trouwde met een Italiaanse prinses, D. Maria Pia van Savoye ( 1847-1911). Het is een typisch voorbeeld van een 19e-eeuwse koninklijke residentie en heeft een belangrijke collectie decoratieve kunst (goud- en zilverwerk, schilderijen, beeldhouwwerken, meubels, wandtapijten, glaswerk, porselein, enz.). Het paleis werd gesloten ten tijde van de proclamatie van de Portugese Republiek in 1910 en heropend als museum in 1938. Enkele van de belangrijkste presidentiële ceremonies vinden hier nu plaats.

Dit museum is gehuisvest in een paleis uit de 17e eeuw en in een gebouw dat op de plaats staat van een karmelietenklooster uit de 16e eeuw, waarvan nu alleen nog een barokke kapel over is. Het is een van de belangrijkste Portugese musea en heeft een prachtige tuin met uitzicht op de rivier de Taag. Om de speciale relatie tussen de Portugezen en verschillende volkeren uit het buitenland te illustreren, heeft dit museum een verzameling waardevolle decoratieve stukken uit Afrika, India en China, waaronder gesneden ivoor, meubels, borduurwerk, zilverwerk, porselein, zijde en een verzameling Namban-kunst, met Japanse schermen en lakwerk.