Lissabon Kleine Groep 2h Sunset Sailing - Live Commentaar & een drankje

Palmayachts Meeting Point - Poort 1

Padrão dos Descobrimentos werd ontworpen door Cottinelli Telmo (1897–1948) en de beeldhouwer Leopoldo de Almeida (1898–1975). Padrão dos Descobrimentos werd voor het eerst gebouwd in 1940, in een tijdelijke vorm, als onderdeel van de Portugese Wereldtentoonstelling, gebouwd met bederfelijke materialen. Het had een licht ijzeren en cementen frame, terwijl de gegoten sculptuur een licht ijzeren en cementen frame had, terwijl de gegoten sculptuur was gemaakt van gips (gevormd van gips en jute, en versterkt door een houten en ijzeren structuur). Het monument werd in 1960 gereconstrueerd ter gelegenheid van 500 jaar geleden dat de Infante Dom Henrique (Henry de Zeevaarder) overleed. Deze keer was het gemaakt van beton en rose-getint Leiria steen metselwerk, met de sculpturen gemaakt van Sintra kalksteen metselwerk. Het Centro Cultural das Descobertas werd geopend in 1985. Architect Fernando Ramalho verbouwde het interieur en gaf het monument een uitzichtpunt, auditorium en tentoonstellingszaal.

De Belémtoren werd in 1983 ingeschreven op de UNESCO Werelderfgoedlijst en is een identiteitssymbool van de stad Lissabon en Portugal in de wereld. Het wordt historisch en artistiek geassocieerd met het Jerónimos-klooster en de Portugese ontdekkingen. Gebouwd tussen 1514 en 1519 op een basaltische ondergrond, op enige afstand van de noordelijke oever van de rivier, combineert het twee verschillende architectonische modellen : de hoge toren, als een middeleeuwse toren, en het bolwerk, een modern militair apparaat.

Dit museum is gehuisvest in een groep gebouwen die als nationaal erfgoed zijn geclassificeerd - de centrale Tejo of de centrale van Lissabon. Naast het gebouw zelf, is de belangrijkste interesse de machines die werden gebruikt om elektriciteit te leveren aan de stad Lissabon in de eerste helft van de 20C. Het omvat 19C dynamo's en elektrische motoren, stoommachines, hogedrukketels, hydraulische generatoren en andere gereedschappen en apparatuur.

MAAT – Museum voor Kunst, Architectuur en Technologie, dat in oktober 2016 werd geopend in het kader van het langlopende beleid van culturele patronage van de EDP Foundation, is een internationale instelling die zich toelegt op het opwekken van kritisch discours en creatieve praktijk met de bedoeling om nieuwe inzichten over het historische heden en een verantwoordelijke betrokkenheid bij de toekomst aan te wakkeren. MAAT ligt aan de rivier in de historische wijk Belém van Lissabon en bestaat uit een voormalige elektriciteitscentrale die in 1908 werd gebouwd – MAAT Central – en een modern gebouw – MAAT Gallery – dat is verbonden via een park dat zich uitstrekt langs de rivier de Taag: MAAT Garden. Naast het programma van tijdelijke tentoonstellingen en activiteiten – Agenda – heeft het museum ook permanente tentoonstellingen zoals De Elektriciteitsfabriek in Centraal Tejo en de sculpturen in de buitenruimtes.

De Fábrica Nacional de Cordoaria, of Cordoaria Nacional, behoorde tot de Portugese marine. Hier werden de kabels, sisaltouwen, zeilen en vlaggen vervaardigd die de Portugese schepen uitrustten. Het gebouw dateert uit de jaren 1770 en is sinds 1996 geklasseerd als rijksmonument. De kunstgalerij, gevestigd in de Torreão Nascente (oostelijke toren), houdt regelmatig grote tentoonstellingen uit Portugese en internationale Collecties.

De Ponte 25 de Abril (25 april brug) is een iconische hangbrug die de rivier de Taag overspant en de hoofdstad van Portugal, Lissabon, verbindt met de gemeente Almada op de zuidelijke oever. Het is een prominente bezienswaardigheid die vaak wordt vergeleken met de Golden Gate Bridge in San Francisco vanwege het vergelijkbare ontwerp en de "International Orange" kleur, en werd gebouwd door hetzelfde Amerikaanse bedrijf. Oorspronkelijke naam: De bouw van de brug begon in november 1962 en werd ingehuldigd op 6 augustus 1966. De brug werd oorspronkelijk de Ponte Salazar genoemd ter ere van António de Oliveira Salazar, de toenmalige dictator van Portugal.

Bairro Alto is een van de meest historische en levendige wijken van Lissabon, bekend om zijn uitgesproken dag-en-nacht contrasten. Overdag biedt het een rustige sfeer met traditionele architectuur, kleine onafhankelijke winkels en kleurrijke street art. Als de avond valt, komt het tot leven als een van de populairste uitgaanswijken van de stad, vol met bars, restaurants en Fado-huizen. Gelegen op een heuvel, de smalle geplaveide straatjes combineren residentiële charme met een levendige commerciële scene. Chiado, de eeuwigdurende chique wijk van Lissabon, is een plek van studio's, originele winkels, gerenoveerde ruimtes en prachtige terrasjes om het constante komen en gaan van degenen die winkelen, dwalen en degenen die nog steeds proberen uit te vinden waar de rivier is te bekijken. Baixa, meer traditioneel en authentiek, serveert souvenirwinkels, beroemde patisserieën en avontuurlijke eetgelegenheden. Neem de tijd om de straten en hoeken en al hun charmes te ontdekken.

Het Praça do Comércio is een groot, havengericht plein in de Portugese hoofdstad Lissabon en is een van de grootste in Portugal. Tegenover de rivier de Taag (Tejo) in het zuiden, is het plein nog steeds algemeen bekend in het Portugees als Terreiro do Paço omdat het de Paço da Ribeira (vertaald. Koninklijk Paleis van Ribeira) totdat deze laatste werd verwoest door de grote aardbeving van Lissabon in 1755 (het metrostation dat zich daar bevindt is nog steeds vernoemd naar de oude naam van het plein). Na de aardbeving werd het plein volledig gerenoveerd als onderdeel van de herbouw van de Pombaline binnenstad (Baixa), in opdracht van Sebastião José de Carvalho e Melo, 1e markies van Pombal, die (opper)minister van Portugal was van 1750 tot 1777, tijdens het bewind van de Portugese koning José I.

Gezien de uitstekende locatie, een hoogtepunt van het Castelo de São Jorge is de vele uitzichtpunten bieden majestueuze en ongeëvenaarde uitzicht op Lissabon. Gebouwd in het midden van de 11e eeuw, heeft deze vesting nog steeds elf torens die verschillende architectonische kenmerken vertonen die kenmerkend zijn voor militaire vestingwerken uit de Moorse periode. De treden aan de zijkanten van de vliesgevels bieden toegang tot de wallen en torens waardoor bezoekers de hele omtrek kunnen verkennen.

Alfama, de oudste en meest traditionele wijk van Lissabon, met geplaveide straatjes en steegjes en steile, slopende hellingen, moet beetje bij beetje worden ontdekt, en regelmatig stoppen om te genieten van het uitzicht, de sfeer en de authentieke geest van de oudste kant van de hoofdstad. Haal diep adem en begin de heuvel te beklimmen die een van de beste uitzichten over de stad zal onthullen.

Almada, aan de zuidoever van de rivier de Taag, heeft ongetwijfeld het beste uitzicht over de stad Lissabon. De meest opvallende uitzichten zijn vanaf het kasteel, de panoramische kabelbaan van de Boca do Vento (mond van de wind), en vooral het standbeeld van Christus de Koning, gebouwd in 1959. In de afgelopen eeuwen was Almada een populair zomer resort voor het Hof, dat de bouw van statige huizen en gebouwen die nog steeds bewaard zijn in de stad beval. Het leven in Almada draait niet alleen om de hoofdstad, waar de meeste inwoners werken; het is een stad met een eigen leven, het decor voor drukbezochte evenementen zoals het Theaterfestival.

In 1939 begon de Tweede Wereldoorlog. In deze periode kreeg het idee van de bouw van het Christus de Koning Monument hernieuwde betekenis en kracht. Aan het einde van hun jaarlijkse retraite, op 20 april 1940, legden de Portugese bisschoppen die in Fatima bijeenkwamen de volgende gelofte af : “Als Portugal gespaard zou blijven van de oorlog, zou boven Lissabon een monument voor het Heilig Hart van Jezus worden opgericht, een zichtbaar teken van hoe God de hele mensheid voor Zichzelf wil winnen.”