Kamakura vanuit Tokio : Privé auto & chauffeur, geen Gids

Hasedera (長 谷 寺) is een tempel van de Jodo-sekte, beroemd om zijn elf-koppige standbeeld van Kannon, de godin van genade. Het 9,18 meter hoge, vergulde houten beeld wordt beschouwd als een van de grootste houten sculpturen in Japan en kan worden bekeken in het hoofdgebouw van de tempel, de Kannon-do Hall

De Grote Boeddha van Kamakura (鎌倉 大 仏, Kamakura Daibutsu) is een bronzen beeld van Amida Boeddha, dat op het terrein van de Kotokuin-tempel staat. Met een hoogte van 11,4 meter is het lang het tweede hoogste bronzen Boeddhabeeld in Japan geweest, alleen overtroffen door het standbeeld in Nara's Todaiji-tempel en enkele recente creaties.

Kenchoji (建長寺, Kenchōji) is de nummer één van Kamakura's vijf grote Zen-tempels. De oudste Zen-tempel in Kamakura, Kenchoji, werd gesticht door de regerende regent Hojo Tokiyori in 1253 tijdens het Kencho-tijdperk, waarna het werd genoemd. De eerste hoofdpriester was Rankei Doryu, een zenpriester uit China. Hoewel aanzienlijk kleiner dan tijdens zijn hoogtijdagen, bestaat Kenchoji nog steeds uit een groot aantal tempelgebouwen en subtempels, en strekt het zich uit van de toegangspoort op de bodem van de vallei tot ver in de beboste heuvels erachter. Nadat ze de hoofdingang van Sanmon zijn gepasseerd, zien bezoekers aan hun rechterkant de tempelbel van Kenchoji (Bonsho), aangewezen als nationale schat.

Het heiligdom is opgedragen aan Hachiman, de beschermgod van de Minamoto-familie en de samurai in het algemeen. De vergoddelijkte geesten van de oude keizer Ojin die is geïdentificeerd met Hachiman, Hime-gami en keizerin Jingu zijn verankerd in de Tsurugaoka Hachimangu-schrijn.

De Hokokuji-tempel is vooral bekend om het prachtige, kleine bamboebos dat te vinden is achter de grote zaal van de tempel, die dik is met meer dan 2000 donkergroene bamboestelen. Een paar smalle paden leiden door de bamboe naar een theehuis waar u tegen een kleine vergoeding kunt zitten en genieten van een kopje matcha-thee terwijl u geniet van het uitzicht op het bamboebos. Ook achter de tempel zijn een aantal ondiepe grotten uitgehouwen in de heuvels, waarvan wordt aangenomen dat ze de as van sommige latere Ashikaga-heren vasthouden.

Enoshima (江の島), slechts een korte treinrit ten westen van Kamakura, is een eiland vlak voor de kust, maar via een brug verbonden met het vasteland. Het eiland biedt een verscheidenheid aan bezienswaardigheden, waaronder een heiligdom, park, uitkijktoren en grotten. Op dagen met goed zicht kunt u genieten van het uitzicht op de berg Fuji. Verschillende heiligdomgebouwen, gezamenlijk bekend als het Enoshima-heiligdom, zijn te vinden rond het eiland en zijn opgedragen aan Benten, een populaire godin van geluk, rijkdom, muziek en kennis. Er wordt aangenomen dat Benten Enoshima heeft gecreëerd voordat hij een vijfkoppige draak onderwierp die het gebied terroriseerde.

Engakuji (円覚寺) is een van de belangrijkste Zen-tempels in Oost-Japan en de nummer twee van Kamakura's vijf grote Zen-tempels. Engakuji werd gesticht door de regerende regent Hojo Tokimune in het jaar 1282, een jaar nadat de tweede invasiepoging van de Mongolen was teruggedraaid. Eén doel van de nieuwe tempel was om respect te betuigen aan de gevallen Japanse en Mongoolse soldaten. Engakuji is gebouwd op de hellingen van de beboste heuvels van Kita-Kamakura. Het eerste hoofdgebouw dat je tegenkomt bij het betreden van het tempelterrein is de hoofdpoort van Sanmon, die dateert uit 1783. Daarachter staat de grote zaal van de tempel, de Butsuden, waar een houten beeld van de Shaka Boeddha staat. De Butsuden werd relatief recent herbouwd in 1964 nadat het voormalige gebouw verloren was gegaan bij een aardbeving.

Zeniarai Benten Shrine (銭洗弁天) is een populair heiligdom in het westen van Kamakura, dat mensen bezoeken om hun geld te wassen (zeniarai betekent "muntenwassen"). Er wordt gezegd dat het geld dat in de lente van het heiligdom wordt gewassen, zal verdubbelen. Minamoto Yoritomo, de oprichter van de Kamakura-regering, gaf opdracht tot de bouw van het heiligdom nadat een god in zijn droom verscheen en raadde hem aan het heiligdom te bouwen om vrede in het land te brengen. Omdat de droom plaatsvond op de dag van de slang, in de maand van de slang van het jaar van de slang, werd het heiligdom later ook gewijd aan Benten, een boeddhistische godin die geassocieerd wordt met slangen.

De Meigetsuin-tempel (明月院) is een tempel van de Rinzai Zen-sekte, gesticht in 1160 in Kamakura. Het staat ook bekend als Ajisaidera ("Hortensiatempel") omdat hortensia's tijdens het regenseizoen rond juni in overvloed bloeien op het tempelterrein. 95% van de hortensia's hier is van de variëteit Hime Ajisai ("Princess Hydrangea"); ze worden zo genoemd vanwege hun mooie blauwe kleuren. De tempel was oorspronkelijk een rustplaats gebouwd door een zoon ter nagedachtenis aan zijn vader die was omgekomen in de strijd om de macht tussen de Taira- en Minamoto-clans in de late Heian-periode. Later werd het onderdeel van een groter tempelcomplex genaamd Zenkoji, dat kort na de Meiji-restauratie werd afgeschaft tijdens antiboeddhistische bewegingen, waardoor alleen Meigetsuin als individuele tempel overblijft.

Ankokuronji (安国論寺) is een van de vele tempels van de Nichiren-sekte van het Japanse boeddhisme langs de heuvels in het zuidoosten van Kamakura. Nichiren stichtte Ankokuronji zelf rond 1253 toen hij voor het eerst naar Kamakura kwam, en er wordt gezegd dat hij een aantal jaren in de tempel heeft gewoond. Bezoekers kunnen een kort wandelpad volgen door de beboste heuvels rondom de tempelgebouwen. Onderweg kunt u genieten van een mooi uitzicht op de stad Kamakura. Sommige passages van het pad zijn behoorlijk steil en mogen alleen met goede wandelschoenen en bij droog weer worden verkend.

Jomyoji-tempel (浄妙寺, Jōmyōji) is een Zen-tempel in de heuvels van oostelijk Kamakura. Jomyoji, vijfde van de vijf grote Zen-tempels van Kamakura, werd gesticht door de invloedrijke Ashikaga-familie en bestond op zijn hoogtepunt uit zeven gebouwen en verschillende pagodes. Door de eeuwen heen zijn veel van de bouwwerken echter door brand verwoest, en vandaag de dag zijn alleen de historische grote zaal, de ontvangsthal, de hoofdingang en het pakhuis nog over. De grote zaal bevindt zich aan het einde van een tuin en herbergt een standbeeld van Shaka Nyorai, de historische Boeddha. De Jomyoji-tempel heeft ook een gerestaureerd theehuis waar bezoekers tegen een kleine vergoeding kunnen zitten en genieten van een kopje thee terwijl ze genieten van het uitzicht op een mooie droge tuin. Op de heuvel achter de grote zaal ligt de ruime begraafplaats van de tempel, terwijl een pad de heuvel op leidt naar een klein restaurant in westerse stijl. Het restaurant wordt beheerd door de tempel en biedt vanaf de patio een mooi uitzicht over Kamakura.

Zuisenji (瑞泉寺) is een prachtige Zen-tempel in het uiterste oosten van Kamakura, achterin een smalle vallei en omgeven door beboste heuvels. Het is een zijtempel van de Engakuji-tempel. Zuisenji werd opgericht door Muso Kokushi, een vooraanstaande zenmeester van zijn tijd en een van de beroemdste tuinontwerpers van Japan. De tempel staat bekend om zijn pure Zen-rotstuin achter de grote zaal van de tempel, ontworpen door Muso zelf. De tempel trekt bovendien aan met zijn vele bloemen en bloeiende bomen in de andere delen van het tempelterrein, waaronder een groot aantal pruimenbomen.

Myohonji (妙本寺, Myōhonji) is een van de vele tempels van de Nichiren-sekte van het Japanse boeddhisme langs de zuidoostelijke heuvels van Kamakura. De tempel werd in 1260 gesticht door Hiki Yoshimoto en links van de grote zaal staat een standbeeld van Nichiren. De tempel is via het Gionyama-wandelpad verbonden met enkele andere nabijgelegen tempels en een heiligdom. Het loopt door de beboste heuvels van Kamakura en mag alleen met goede wandelschoenen en bij droog weer worden verkend, omdat er een paar steile en ruige passages zijn.

Jochiji ( 浄智寺Jōchiji ) is de nummer vier van Kamakura's vijf grote Zen-tempels. Het is een zijtempel van de Engakuji-school van de Rinzai-sekte van het zenboeddhisme. De hoofdtempel, de Engakuji-tempel, staat slechts een paar honderd meter verderop aan de andere kant van de spoorlijn. Jochiji werd in 1283 gesticht door leden van de heersende familie Hojo ter gelegenheid van de voortijdige dood van een zoon. Ooit een groot tempelcomplex met veel gebouwen en subtempels, is Jochiji nu klein en rustig. In de grote zaal wordt de Dongeden tentoongesteld, het belangrijkste voorwerp van aanbidding van de tempel, een boeddhistische drie-eenheid van de Amida Boeddha, Shaka Boeddha en Miroku Boeddha.

Tokeiji (東慶寺, Tōkeiji) is een kleine taktempel van de Engakuji-school binnen de Rinzai-sekte van het zenboeddhisme. De hoofdtempel, de Engakuji-tempel, staat slechts een paar honderd meter verderop aan de andere kant van de spoorlijn. Tokeiji werd in 1285 gesticht door de vrouw van de regent Hojo Tokimune nadat Tokimune op jonge leeftijd was overleden. Tot het einde van de Edo-periode diende de tempel als onderkomen voor vrouwen die het slachtoffer waren van misbruik door hun echtgenoten en een echtscheiding zochten. Een officiële scheiding kon worden bereikt door drie jaar in de tempel te blijven.

De Jufukuji-tempel (寿福寺) is de nummer drie van Kamakura's vijf grote Zen-tempels. Het is een zijtempel van de Kenchoji-school van de Rinzai-sekte. Jufukuji werd opgericht in opdracht van Minamoto Yoritomo's vrouw Masako nadat haar man was overleden. De stichtende priester was niemand minder dan Eisai, de man die verantwoordelijk was voor de introductie van het zenboeddhisme in Japan. Naast het vaak gefotografeerde pad dat naar de tempel leidt, is Jufukuji niet toegankelijk voor publiek.

Eisho-ji Tempel (勱勝寺) is het enige overgebleven nonnenklooster in Kamakura, gelegen nabij Tsurugaoka Hachimangu. Gesticht in de vroege Edo periode door een vrouw die verbonden is met de Tokugawa familie, staat het bekend als een “bloementempel” vanwege de seizoensbloei. Bezoekers kunnen genieten van een vredig bamboebos en een sierlijk Amida Boeddhabeeld dat van de beroemde beeldhouwer Unkei zou zijn. De rustige sfeer maakt het een verborgen juweeltje een bezoek waard.