Kairouan-dagtrip vanuit Sousse.

Het is ongetwijfeld het oudste islamitische religieuze gebouw dat in het islamitische westen is gebouwd. Het was in 670, tijdens de eerste campagne voor de annexatie van Ifriqiya bij het ontluikende moslimrijk. Nadat hij, aan de rand van de bergachtige uitlopers van het noorden van het land, de locatie van het "kantonement" - al qayrawân - had gekozen waarin hij zijn troepen installeerde na een eerste overwinnend offensief, haastte generaal Okba Ibn Nafaa zich om er een zetel te bouwen voor de regering van de provincie Ifriqiyenne en een oratorium in modderstenen die in de negende eeuw, na verschillende herontwikkelingen en met een paar details, zullen verschijnen onder het uiterlijk dat we vandaag kennen bij de Grote Moskee . Een uniek monument, dat deze Grote Moskee van Kairouan wiens perfecte harmonie perfect een architecturaal "synchretisme" verbergt dat uniek is in zijn soort. De materialen die voor de constructie werden gebruikt, komen inderdaad allemaal uit oude locaties die tot verschillende tijden behoorden vóór de islamitische verovering, terwijl het algemene uiterlijk van het gebouw, in het bijzonder de minaret, een verre oosterse invloed weerspiegelt. Het geheel vormt een origineel geheel, met sobere kenmerken maar niet zonder elegantie. Wat interieurinrichting betreft, we moeten spreken van uitbundigheid: een echte explosie van geometrische en bloemmotieven uitgehouwen in fijn marmer dat de gevel van de mihrâb siert, de nis die de richting van Mekka aangeeft, of gegraveerd in de panelen van kostbare bossen die deel uitmaken van de minbar, preekstoel voor prediking.

Sidi Sahbi Mosque (Sidi Sahbi Mausoleum) Het Sidi Sahbi-mausoleum, over het algemeen de kappermoskee genoemd, is eigenlijk een zaouia die algemeen bekend staat als de kappermoskee. De bey mouradite Hammouda Pasha bouwt het mausoleum, de koepel en de binnenplaats en de bey Mohamed Mourad bouwt de minaret en de madrasah. Men vindt daar inderdaad de begrafenis van Abu Zammat al-Belaoui die enkele haren van de baard van de profeet Mohammed waarvan hij een van de metgezellen zou zijn, zou hebben bewaard. Het daar gevonden aardewerk en stucwerk vormen opmerkelijke decoraties.

De stad Kairouan, gebouwd in een semi-aride steppenzone, had bij haar oprichting slechts zeer schaarse drinkwatervoorraden. Dus vanaf het begin werd de stad achtervolgd door de zorgen die uit dit tekort voortvloeiden. En de geschiedenis heeft een getuigenis bewaard die teruggaat tot de jaren 734-741 waarin de Kalief van Damascus zijn gouverneur in Kairouan beval om ongeveer vijftien waterreservoirs in de buurt te installeren om de bevolking van water te voorzien drinken.

De medina van Kairouan is een van de meest bewaarde en authentieke in Tunesië. We verdwalen in de steegjes, we bezwijken voor lokale gebakjes, waaronder makroudh segni, de specialiteit van de stad, we onderhandelen over de souk en we ontdekken bij toeval zijn schatten, zoals de mysterieuze bron Bir Barrouta en de kleine moskee van de Three Doors , zonder het prachtige huis van de bey te vergeten.

Bir Barrouta Bir Barrouta, een van de oudste bronnen in Kairouan, De Bir Baroutan is een zeer onaantrekkelijke toeristische attractie. Bir betekent "goed" en Routa was de naam van de gezelschapshond van de profeet, die Barouta werd door misbruik van taal. Deze put werd rond 796 gebouwd en in 1690 gerestaureerd en is 20 m diep, 18,5 meter lang en 13,5 meter breed. Mensen komen hier om heilig water te drinken omdat er wordt gezegd dat de goed verbonden (diepgaand communicerend) met de heilige bron van Mekka Bir Zemzem in Saoedi-Arabië. Het monument bevindt zich op de hoofdader van de medina van Kairouan. Van buiten kijkt het gebouw uit op de straat door twee nissen met een drinkbak, waarboven marmeren kranen zijn geplaatst. De gevel is voorzien van een witte marmeren gedenkplaat met een gedicht in Naskhi-karakters dat de bouw van het gebouw viert en dateert uit 1690.